H Κακομαθημένη

Μια ζεστό και μία κρύο

ειν’ η συμπεριφορά σου,

απ’ το φούρνο στο ψυγείο

και μονά ζυγά δικά σου. Συνέχεια

A steady companion

Μ’ ακολουθεί εδώ και χρόνια.

Μια αλήθεια μισή, ένας λαβύρινθος με έξοδο κρυφή.

Που ‘ναι ο Ιορδάνης να χωθώ, να με σκεπάσει το νερό

και άλλος άνθρωπος να βγω.. Συνέχεια

Δεν πρόλαβες..

emotions_sorrow-lost.jpg

*

Χαμένοι σ’ ένα δάσος με ομίχλη

σε μονοπάτια που φαντάζουν κυκλικά

πως σφίγγει το λαιμό αυτό το δίχτυ,

τα δέντρα, γιατί μοιάζουν σαν καρφιά; Συνέχεια

Ονειρεύομαι

Κάθε άνθρωπος (είτε το γνωρίζει είτε όχι) έχει ένα όνειρο που τον προσδιορίζει.

*

Ονειρεύομαι ένα κόσμο αλλιώτικο.

Ένα κόσμο όπου οι πόλεις των ανθρώπων είναι μικρότερες, ευρύχωρες, με πολλά πάρκα και συντριβάνια, με πλατιούς δρόμους, καθαρές, με φαρδιά πεζοδρόμια και όμορφα κτίρια, με σπίτια με κήπους, με πλατείες, με καφενεία, με κινηματογράφους και θέατρα. Συνέχεια

Αντισταθείτε

nikos_kavvadias-sm.jpg

Μετά από διπλή πρόσκληση της FOU και του DREDD , υποκύπτω και ανεβάζω ένα ποίημα. Δεν είμαι εξοικειωμένος με την ποίηση, θα με θεωρούσα απλοϊκό και αστοιχείωτο. Δύσκολο να επιλέξω – κι από τι; τα διαβάσματά μου μετριούνται στα δάχτυλα ενός χεριού… Μα υπάρχει κάτι που μου αρέσει, το λάτρεψα από την πρώτη στιγμή που το άκουσα. Συνέχεια

Παράξενα

waiter-serving-man_029.jpg

Παράξενα που σκέφτομαι

σαν πέφτει το σκοτάδι

κι η μοναξιά μου γύρω μου

τυλίγεται, σα χάδι. Συνέχεια

Εβίβα

wine.jpg

Δυο ποτηράκια ακούμπησα επάνω στο τραπέζι

και μια καράφα γυάλινη, με λίγο κοκκινέλι.

Καρώ τραπεζομάντηλο, φθαρμένο απ’ το χρόνο

και σαν το ύφασμα κι εγώ, σιγά σιγά να λιώνω. Συνέχεια