Tempe Τέλος

From regions of the sun’s half-dreamt decay,
All day the cruel rain strikes darkly down;
And from the night thy fatal stars shall frown—
Beauty, wilt thou abide this night and day ?

Roofless, at portals dark and desperate,
Wilt thou a shelter unrefused implore,
And past the tomb’s too-hospitable door
Evade thy lover in eluding Hate ?

Alas, for what have I to other thee ? —
Chill halls of mind, dank rooms of memory
Where thou shalt dwell with woes and thoughts infirm;

This rumor-throngèd citadel of Sense,
Trembling before some nameless imminence;
And fellow-guestship with the glutless Worm.

 

[The Refuge of Beauty, by C. A. Smith]

 

Αυτό το blog αρκετά κράτησε. Ίσως έπρεπε να είχα αποφασίσει ένα χρόνο νωρίτερα το κλείσιμό του. Αλλά έχοντας δεινοσαύρια αντανακλαστικά, χρειάστηκα όλο αυτό το διάστημα για να φτάσει ένα μήνυμα από το νου στην καρδιά.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Μια χούφτα άνθρωποι δώσαν νόημα σ’ αυτό τον εικονικό χώρο κι αυτούς τους ευχαριστώ ολόψυχα. Είθε να συνεχίσετε τα ταξίδια σας με τη λάμψη στο βλέμμα και το χαμόγελο στα χείλη. Εγώ θα σας θυμάμαι. Μου δώσατε πολύ χαρά με τις δικές σας καταθέσεις ψυχής.

 

The Road goes ever on and on

Out from the door where it began.

Now far ahead the Road has gone,

Let others follow it who can!

Let them a journey new begin,

But I at last with weary feet

Will turn towards the lighted inn,

My evening-rest and sleep to meet.

 

[The Road, by J. R. R. Tolkien (version 3)]

 

Αντίο.

Advertisements
«

14 Σχόλια

  1. 🙂 (δεν υπάρχει σμάϊλυ με χαμόγελο ΚΑΙ δάκρυ μαζί, υπάρχει;)

  2. Sad,
    Φεύγεις από εδώ, αλλά υπάρχεις κάπου εκεί έξω και είσαι αυτός που γνώρισα (-αμε) εδώ.

    Θα μου λείψεις.
    Καλά ταξίδια
    🙂

  3. Ευχαριστώ για την αμφίδρομη σχέση και τα ίχνη που ανταλλάξαμε στα χώματα των ιστοτόπων μας.

    Αντί για «αντίο» θα πω στο επανιδείν με τις θερμότερες ευχές.

  4. Εγώ δεν αποχαιρετώ. Θα περιμένω να γυρίσεις. Όλοι γυρίζουν.

  5. Κι αν οι σελίδες, νιώθεις, στο βιβλίο σου
    θρυμματίζονται και πέφτουν
    σαν χιόνι διάπυρο στο διάβα των καιρών

    Κι αν η μελάνη κοντοστάθηκε θαρρείς
    στους τίτλους τέλους
    του στερνού σου κεφαλαίου

    Κι αν τα κελεύσματα του χρόνου σε ωθούν
    σ’ ανήσυχες μα φωτεινές περιδινήσεις
    μη λυπάσαι

    Μα στάσου ορθός κι αγέρωχος
    στης Μοίρας τους ολκούς,
    στο γύρισμα του αιώνα
    να γευτείς
    των ταξιδιών σου το απόσταγμα
    νερό και μέλι…

  6. Sadmanivo καλέ μου φίλε κι ιστολόγε…
    ότι εσύ επιθυμείς για καλύτερο.

    Υγεία-Ευτυχία στη συνέχειά σου.

    φιλιά πολλά.

  7. Καλό δρόμο να έχετε φίλε μου.
    Κι αν σας ξαναφέρει προς τα δω, το ξέρετε ήδη πως θα είστε καλοδεχούμενος.

  8. αντίο sadmanivo 🙂

  9. Πέρασα μια βόλτα…….

    (ελπίζω να περνάς καλά) !
    🙂

  10. Ξανα άνοιξε το όταν έρθει η ώρα και νιώσεις έτοιμος.

    Εχεις πολλές καλές σκέψεις, μην τις κρατάς για τον εαυτό σου.

    Όταν έρθει η ώρα τα ξαναλέμε…

  11. Για την επιστροφή σου 🙂
    Για σένα

    Φιλιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: