Clubbed to Death – Rob Dougan

Τις μικρές ώρες της μεγάλης μοναξιάς το πιάνο αφήνει απαλά νότες – οδηγούς στο ταξίδι.

Πίσω στο χρόνο, βαθιά στην ψυχή.

Advertisements

9 Σχόλια

  1. Μεσημέρι.
    Στην καρδιά της Αριστοτέλους.
    Ένας ψηλός τύπος με σκούρα γυαλιά μου πλασάρει ένα τηλεκοντρόλ.
    »Το και το» μου λέει.. »μαγικό!»
    »Δε σε πιστεύω» του απαντώ αφήνοντας τα ευρώ στην ιδρωμένη του παλάμη.

    Μέχρι το βράδυ ξέμεινα εκεί,
    σ’ ένα παγκάκι να παρατηρώ τον κόσμο και την κίνηση γύρω μου χαϊδεύοντας τα μαγικά κουμπιά..
    play, pause, fast forward
    και rewind..

    Για φαντάσου να μου έλεγε αλήθεια…

  2. Τσ τσ τσ… Δικαιολογίες που βρίσκει ο κόσμος για να χαζεύει στις βιτρίνες…
    Αμελί, έ Αμελεί… 😉
    Ο Χρόνος, αυτός ο πελώριος Τιτάνας που διαφεντεύει τις ζωές ολονών,
    μόνο στο μέσα μέρος της ψυχής χάνει μέρος της ισχύος του κι ο άνθρωπος μπορεί να κολυμπήσει σχεδόν ελεύθερα…
    Το κλιπάκι το είδα σαν ένα σύμβολο εσωτερικού ταξιδιού στη Μνήμη και σε σταυροδρόμια που ίσως δεν περπατήθηκαν.. Αλλά αυτό είναι post από μόνο του.. 🙂

  3. Now now..
    hold your horses, kiddo!

    Πώς μου πετάς έτσι απλά μια ‘Μνήμη’ και με μι κεφαλαίο.. λες και θα το προσπεράσω έτσι χαλαρά,
    σφυρίζοντας αδιάφορα? χμμ?

    Θα γκρινιάζεις πάλι, τάχαμου τάχαμου, πως σου αφήνω 50σέλιδα σχόλια και άντε ν’ απαντήσεις μετά έτσι πολυάσχολος και πολυγραφότατος που είσαι 😛

    Περιμένω λοιπόν το ποστ-από-μόνο-του.

    42 😉

  4. Ο συνδυασμός μουσικής και εικόνας καταπληκτικός.
    Όσο για το Χρόνο, πόσο υποτιμημένος είναι ρε παιδιά;
    Δε θα έπρεπε να είναι η μοναδική έννοια θρησκείας σε τούτη τη ζωή;

  5. > Μάνο, είναι, αν και όχι επίσημα.. Δεν ξέρω αν θα έπρεπε να ήταν η μοναδική αλλά σίγουρα η ιστορία για νίκη του Δία επί του Κ(Χ)ρόνου είναι fiction. 😉
    Και το κλιπάκι ναι, έχει κάτι απροσδιόριστα οικείο κι εσωτερικό, πολύ πετυχημένο σκηνοθετικά και σαν consept.

  6. > Άννι (προτείνω nicks), αν τα δολώματα χόρταιναν τα ψάρια δεν θα υπήρχαν ψαραγορές… 😉
    Μισό να αξιολογήσω μια ταλαντούχα συγγραφεύ και θα το γράψω 😆

  7. Τγό-με-γό!!!

    (πάντα πολυλογάς ο γάτος…)

    Σ;ο)

  8. Τγω-μ-εγώ;
    Αχ αυτοί οι γάτοι, όλο παίζουν και ποτέ δεν ξέρεις αν μιλάν (σόρρυ, νιαουρίζουν) σοβαρά ή κάνουν πλάκα.
    Σοβαρά τώρα, τι εννοείς; 😕

  9. Να χέσω τα νέα μπιρμπιλόνια της wordpress! Τι δουλειά έχει το ερωτηματικό να βγάζει κώλο μπρούμυτα;;;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: