Bin-jip.

[by Αννίτα]

 

Το πραγματικό ταξίδι της ανακάλυψης δεν είναι να ψάχνεις καινούριους τόπους,

είναι να έχεις καινούρια μάτια.

Μαρσέλ Προυστ.

Έτσι κι αλλιώς είμαστε όλοι σαν άδεια σπίτια

και κάποτε κάποια δωμάτια απλά γεμίζουν…

Γι’ αυτό σώπασε τώρα και κοίταξε να δεις τί θα κάνεις με τα μάτια σου.

( Έγραψε  η-γυναίκα-που-μόλις-έφαγε-ένα-ροδάκινο-κόβοντάς-το-με-μαχαίρι..

Έτσι απλά, σαν ευχή, για καλή επιστροφή )

 

Advertisements

9 Σχόλια

  1. Τα μάτια έχουν γονατίσει.
    Τα ‘καψαν εικόνες που δεν μπόρεσαν να περάσουν το φράγμα του αμφι-βληστροειδούς χιτώνα.
    Τυφλός τώρα ψηλαφώ τις πραγματικότητες κι ο ελέφαντας είναι ό,τι είναι.
    Ακόμα και οι ψίθυροι είναι σα σκιές πολύχρωμες που ζαλίζουν..
    μια καρδιά σχεδόν ακίνητη.

  2. Πάντα υπέροχος και γεμάτος μεταφορές ο κύριος Kim Ki-duk.

    Τα λόγια του Προυστ μου θυμίζουν Καβάφη…

    Άδειο ή γεμάτο το σπίτι σημασία έχει να είναι ανοιχτή η πόρτα.

  3. Μου άρσε πολύ το φιλμ, έκανε 4 στην σειρά καλά αλλά μετα κούρασε και δεν τον ξαναβλέπω να επανέρχεται. Αυτή η τανία η χωρίς διαλόγους όμως ήταν η επιτομή των ματιών και της ανθρωπιάς, τα βλέμματα μιλάνε και το στόμα βλέπει.

  4. Και η κομματάρα ειναι της Νατάσα Ατλας.

  5. Μάνος,
    Πράγματι τα λόγια του Προυστ θυμίζουν Καβάφη και οι μεταφορές του Kim Ki-duk πυροδοτούν τη σκέψη ενώ οι εικόνες του γητεύουν το βλέμμα.
    Όσο για την ανοιχτή πόρτα, ναι είναι το ιδανικό, θέλει όμως θάρρος, αφού έτσι μαζί με τον ήλιο στο σπίτι μέσα μπαίνει και βροχή κι αέρας.
    Τ’ αχρηστευμένα ρόπτρα και κουδούνια δίνουν το ελεύθερο στο λαθραίο να τρυπώσει..
    Έχει και το λαθραίο πάντως τη δική του ομορφιά.

    Michael Corleone,
    Ναι, δεν είναι όλες οι ταινίες του το ίδιο καλές. Αυτή θεωρώ πως είναι διαμάντι. Νόημα, φωτογραφία, μουσική.
    Οι πολλές λέξεις είναι συχνά περιττές. Μικρές και αδύναμες δεν αντέχουν πάντα να χωρέσουν τα μέσα που έχουν ανάγκη να βγουν προς τα έξω.

    Sad,
    Καινούρια μάτια. Εύκολο να το διαβάζεις, να το λες και να το γράφεις. Φυσικά και δεν είναι τόσο απλό. Δεν είναι, γιατί αναλαμβάνει δράση και σου πετάει φυστίκια η φλύαρη αεικίνητη μαϊμού που ζει μέσα στο κεφάλι σου – μου και του καθενός.
    Το πως αντιλαμβάνεσαι μια κατάσταση και μια διαφορετική προσέγγιση της ‘πραγματικότητας’ είναι δύσκολο να μην επηρεάζεται από το γεωγραφικό μήκος και πλάτος που έχεις την κάθε στιγμή.
    Σκέψου όμως την Πόλη του Καβάφη..

    Μάτια που δεν κοιμούνται ανοιγοκλείνουν τα βλέφαρα συνέχεια, καρδιά ζωντανή χτυπά όλο το 24ωρο..
    Όλα σε διαρκή κίνηση.
    Το νιώθεις καλύτερα όταν παύεις να κρατάς την ανάσα σου κάτω απ’ το νερό και βγεις στην επιφάνεια.

  6. Ακούν τα μάτια μας όλα. Αννιτάκι μου υπερευχάριστη έκπληξη.

    @Sad 🙂

    (και θυμήθηκα εκείνα τα μοχίτο στο εμιγκρέ-αν θυμάμαι το όνομα σωστά- τώρα…)

  7. Χνουυυυυυυ μου : )

    (ναι.. Βορράς και μοχίτο στο εμιγκρέ.. καλαμαράκι στο νησάκι και δε χωράς πουθενά σ’ ένα τρελό αμαξάκι και βόλτα στο Θερμαϊκό με καραβάκι και μετά βροχή δίχως ομπρέλα καμιά..)

    είναι η εθνική Αθηνών-Θεσσαλονίκης

    ξανά…
    ε; ναι;

  8. πνίγηκα μέσα στις όμορφες αναμνήσεις. ΝΑΙ σε όλα. Ξανά. ΝΑΙ

    🙂

    ουχμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: