Φαντάσματα (Πόλη ΙΙ)

Νωρίς το πρωί, λίγο πριν το χάραμα το κρεββάτι δε με χωράει, ένα βάρος στο στήθος και ψίθυροι από τα βάθη της κόλασης με τριγυρνάνε με ατέλειωτη επιμονή. Σαν κυνηγημένος σηκώνομαι και παίρνω τους δρόμους. Έξω έχει μόλις χαράξει, μια μέρα άδεια από ήλιο μα το φως διάχυτο και μιαρό κολάει στα ρούχα μου, στο δέρμα μου, βιάζει τα μάτια ανελέητο.

Η φασαρία μου παίρνει τ’ αυτιά, πολύχρωμες φωνές που εμβολίζουν τα τύμπανα και ξεχύνονται εντός σαν τους πολιορκητές που πέρασαν τα τείχη του κάστρου. Ψάχνω καταφύγιο στις άκρες, κάτω από τέντες και μπαλκόνια, σε όποιο ίσκιο βρίσκω εύκαιρο. Φωνές πολύχρωμες, πολύγλωσσες, αλλόκοτες, κραυγές, ψίθυροι, όλες απευθύνονται σε μένα. Με δείχνουν με το δάκτυλο, με βλέμμα πύρινο, με οργή απτή, με μίσος χρονισμένο.

Ερείπια γύρω, κι η θλίψη να πέφτει στο δέρμα μου σα βροχή από οξύ. Τα ρούχα καίγονται, το δέρμα ξεκολάει, καθώς περπατώ αφήνω κομμάτια από σάρκα και πόθους, θα είμαι άραγε όμορφος σα σκελετός;

Τόσες φωνές και παρουσία καμμιά. Τα κτίρια έρημα, όρθια μνημεία ενός παρελθόντος δίχως μνήμη, έχω ξεπλυθεί από τη σάρκα όπως κι αυτά, μέσα μου υπάρχει μόνο ο αντίλαλος.

Περπατώ και πατώ στο χρόνο. Μα δεν είναι χώμα αυτό που πατώ.

Σκόνη και κόκκαλα που με τη σειρά τους γίνονται σκόνη κάτω από τα γδαρμένα μου παλιά παπούτσια. Οι φωνές σβήνουν σε συριστικούς ψιθύρους, τα παράθυρα των κτιρίων με κοιτάζουν, άδειες κόγχες σαν τα αποφάγια του χρόνου, ζωή που έφυγε κι έμεινε μόνο η ηχώ.

Περπατώ δίχως στόχο, δίχως νόημα, λες και ο χρόνος σφυρίζει γύρω μου σαν αγέρας μανιασμένος, δένδρα μεγαλώνουν και πεθαίνουν σε λεπτά, η έρημος του μέλλοντος σε ένα χρόνο μετά τη ζωή κι όπως απλώνεται μπροστά μου η άδεια λεωφόρος μέχρι το τέρμα της ύπαρξης, μου φαίνεται πως βλέπω δίπλα μου φαντάσματα να προχωρούν αθόρυβα, σκιές δισδιάστατες κι ασπρόμαυρες, το χρώμα δεν έχει θέση εδώ, όλα είναι γκρι. Γκρι ανοικτό, γκρι σκούρο. Βαδίζω σ’ ένα παλιό φιλμ του βωβού κινηματογράφου, εδώ δεν έχει φωνές πια, ούτε καν ψιθύρους, κοντεύω στο τέρμα, κάποια στιγμή κι ο άνεμος θα πάψει κι όλα θα μείνουν ακίνητα, παγωμένα, το αμετάβλητο χαμόγελο του ορίζοντα συμβάντων στη μαύρη τρύπα της ζωής. Εδώ, ο χρόνος δεν υπάρχει κι ο θάνατος έχει πεθάνει.

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Έστω ένα παλιό φιλμ που λειτούργησε ως καταφύγιο έπειτα από το περπάτημα στο χρόνο. Κάτι είναι κι αυτό.
    Καλησπέρα.

  2. Μπορείς να αποδράσεις από παντού, από ανθρώπους και υπ- ανθρώπους, από φασαρία και κτίρια, απο την μαζική ηλιθιότητα ή από επιθυμίες που δεν πραγματοποιήθηκαν κα τέλος από τον ίδιο σου τον ευατό.
    Αρκεί να βρεις μια διαμαντότριχα, είναι στην πραγματικότητα το μόνο εργαλείο που κόβει σίδερο.
    Ωραίο το απόσπασμα μου αρέσει, ψάξε να βρεις του Κρις Μαρκέρ, είναι σπουδαίος κινηματογραφιστής, έτσι παράξενος κι απόκοσμος ή εξώκοσμος – μου αρέσει πιο πολύ αυτή η λέξη. Εξώκοσμος.

  3. > Μάνο, από τον χρόνο δεν υπάρχει καταφύγιο (αν βρεις, σφύρα μου), η ζωή ξεκινάει σαν έγχρωμο φιλμ γεμάτο υποσχέσεις και νεωτερισμούς που προκαλούν ενθουσιασμό, βαθμιαία φθείρεται και καταλήγει σαν παλιό, ασπρόμαυρο φιλμ φορέας νοσταλγίας, μέχρι να πάψει να κινείται εντελώς. Αλλά ο καθένας βλέπει και κάτι άλλο. Καλησπέρα και σε σένα.

    > Michael, τι ωραία λέξη, η διαμαντότριχα! Την υιοθετώ.
    Έψαξα τον Marker και συμπτωματικά είδα το Jetee που έβγαλες σήμερα . Με ταξιδεύει σε μονοπάτια σκοτεινά..

  4. Ωραία γραφή έχεις εδώ και το βίντεο ατμοσφαιρικό πολύ. Μ’ αρέσει κι η ιδέα του άχρονου χρόνου και του νεκρού θανάτου. Η μαύρη τρύπα της ζωής είναι αμετάβλητη κι ακίνητη σαν σαύρα. Φαίνεται να χαμογελάει αλλά δεν.

  5. Appolonia, η γραφή μου είναι τουλάχιστον ασταθής, να λέμε την αλήθεια. Ψυχικά αυτόν τον καιρό είμαι ένα εκκρεμές στα ντουζένια του. Αποφεύγω τη μαυρίλα (δε φαίνεται και πολύ,ε;) αλλά με ένα τέτοιο καλό βίντεο δε θέλει και πολλά για να βγουν λέξεις.. Ο άχρονος χρόνος… Ανέκαθεν ασκούσε μαγεία …
    Καλημέρα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: