Σήμερα..

Κι επειδή έχω βαθιά σιχαθεί την πολιτική και κοινωνική μας μιζέρια και δε γουστάρω να προβάλλω για πολύ – έστω κι απαξιωτικά – τον κάθε τηλεμαϊντανό, λέω να γράψω γι’ αυτό που έχω μέσα μου.

Σήμερα έχω μια γλυκιά, ταξιδιάρικη διάθεση, μια διάθεση που αγκαλιάζει και τον άλλο – ειδικά αυτήν που ήταν δίπλα μου τόσο καιρό, στα δύσκολα (αλλά της αξίζει ξεχωριστό post) – χωρίς όμως να τον προϋποθέτει κατ’ ανάγκη.

Σήμερα θέλω να κάνω ένα ταξίδι στην ομορφιά, στη θαλπωρή, στη φύση, στην πόλη, στην παρέα και στην μοναχικότητα ενός video game, σε εικόνες και συναισθήματα, μακριά από τα θλιβερά τηλεοπτικά κανάλια.

Παρέα με την Google όπως πολλές φορές στο παρελθόν, αρπάζω την ευκαιρία του διαδικτύου και σας προσκαλώ να χαρείτε  την ομορφιά.

Χουζούρεμα στο σπίτι παρέα με μια κούπα καφέ, αγκαλιά με το αμόρε ή έστω με τον καλύτερο φίλο του ανθρώπου, σκυμμένοι πάνω από την κονσόλα ή το πισί,

ή βόλτα στην πόλη, σε κάποιο cafe, στην παραλία, στα κάστρα, σ’ απόμερα δρομάκια ή σε πολυσύχναστες πλατείες,

ή βόλτα έξω από την πόλη, την πιο όμορφη (ακόμα) εποχή του χρόνου, αυτό το 10ήμερο με τα πιο γλυκά χρώματα και τις πιο όμορφες μυρωδιές.

Υπάρχει αρκετή ομορφιά, τόσο έξω όσο και μέσα.

Καλημέρα σας 🙂

Όλες οι φωτογραφίες είναι από την google…

Advertisements

6 Σχόλια

  1. Αυτό που έχεις μέσα σου είναι τελικά τόσο όμορφο που καλό είναι να βλέπει το «φως» συχνότερα 🙂
    Να αντιπαρατίθεται σε ότι μας ασχημίζει την ζωή. Να προτάσσεται ως «αντίπαλο δέος». Ξεχάσαμε να μιλάμε για την ομορφιά που ζεί δίπλα μας κοντά μας, που μας πιάνει το χέρι, που αρωματίζει τον χώρο . Και δεν πρέπει να ξεχνάμε, ούτε να πάψουμε να ονειρευόμαστε, ούτε να αγαπάμε, ούτε να μιλάμε για όλα αυτά τα μικρά, τα μεγάλα και τα πανέμορφα που τελικά δίνουν νόημα στην ύπαρξή μας.
    Σαν μια πόρτα ανοικτή στην Άνοιξη 🙂

  2. Δεν σε ξέχασα να το ξέρεις

  3. Eίστε ρομαντικός τελικά…
    Aντίδοτο, ακόμα περισσότερο για κάποιους.

    Kαλησπέρα

  4. > Mrs Smith, έχουμε στρέψει την πλάτη μας στην Άνοιξη. Η αρρώστια του δυτικού, αστικού τρόπου ζωής με τις οικονομικές και περιβαλλοντολογικές του κρίσεις μας έκανε μίζερους και γκρινιάρηδες… Χαρά σ’ εκείνον που μπορεί να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο.. 🙂

    > Dredd, ούτε κι εγώ. Καλώς ήλθες πάλι. [έχεις mail] 🙂

    > Spy, είμαι στα σύνορα ανάμεσα στο ρομαντισμό και τον κυνισμό. Πότε απολαμβάνω τα ηλιοβασιλέματα, πότε αναρωτιέμαι πόσο καιρό έχει ακόμα αυτή η αρρώστια του πλανήτη, ο άνθρωπος… Σε λα μι. 🙂

  5. νομίζω ότι η περιήγησή σου θα πρέπει να μας γίνει οδηγός, τα ξεχάσαμε όλοι αυτά, ξέρεις.

  6. > Ρο, (συγγνώμη για την ετεροχρονισμένη απάντηση) έχει γεμίσει η ζωή μας σκοτάδια, συχνά ξεχνάμε τις φωτεινές λιμνούλες.. Η, το επείγον δεν αφήνει χρόνο για το σημαντικό. Καλημέρες 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: