Τι δείχνει στ’ αλήθεια το γκάλοπ;

«Καταλληλότερος ο Γ.Α.Π. και προβάδισμα 1,8% στο ΠΑΣΟΚ, βάσει νέου γκάλοπ«, είναι το headline του σχετικού άρθρου του in.gr (απ’ όπου και η παραπάνω φωτό). Τα αποτελέσματα όμως του γκάλοπ δείχνουν κάτι άλλο, πιο έντονα. Δείχνουν την συσσωρευμένη απογοήτευση του κόσμου από τα δύο μεγάλα κόμματα και το γενικότερο πολιτικό σκηνικό.

Για να δούμε λίγο αν θυμόμαστε βασική αριθμητική: ΝΔ 26,1 + ΠΑΣΟΚ 27,9 = 54%. Οι 4,5 στους δέκα έλληνες δεν πιστεύουν ούτε στον έναν, ούτε στον άλλο. (Απορία μου είναι οι υπόλοιποι 5,5 πως κατάφεραν να κάψουν έτσι τον εγκέφαλό τους…).

Τι άλλο; Ο δικομματισμός στα χαμηλότερά του. Καιρός ήταν…

Τι άλλο; 26,1 + 27,9 + 6,6 + 8,3 + 5 + 2,1 = 76%. Το υπόλοιπο 24% που είναι; Προφανώς, δεν ξέρει, δεν απαντά.

Η ουσία; Όχι το «προβάδισμα» του ΓΑΠ, αλλά η έντονη δυσαρέσκεια. Η πολιτική της Ευρώπης που ξεκίνησε με τον Σημίτη και υλοποιήθηκε όπως υλοποιήθηκε με τον jr Καραμανλή, χωρίς να ενημερωθεί ο κόσμος για το τι σημαίνει Ευρώπη, χωρίς να καταφέρουν οι εμπλεκόμενες κυβερνήσεις να προστατεύσουν τον κοινωνικό χαρακτήρα του κράτους και να εξυγειάνουν ένα κομματικοποιημένο δημόσιο, οδήγησε την ποιότητα της ζωής μας σ’ αυτόν τον πάτο που είναι τώρα. Και είναι απορίας άξιο πως εν μέσω σκανδάλων τα οποία προ δεκαπενταετίας θα έριχναν όχι την κυβέρνηση αλλά την ίδια τη βουλή, υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν σ’ αυτές τις δύο (μία επί της ουσίας) πολιτικές «προτάσεις».

Αυτό είναι το επίτευγμα των πρασινομπλέ: να κάνουν μια μεγάλη μερίδα κόσμου να πιστέψει πως χωρίς αυτούς τους δύο δεν γίνεται διακυβέρνηση. Και έχοντας πετύχει αυτό το στόχο, ρίχνουν όσο θέλουν (ή όσο αντέχει το ατομικό ηθικό τους επίπεδο) τον πήχη, γνωρίζοντας πως έτσι ή αλλιώς, ένας από τους δύο θα είναι «επάνω».

Κι αυτό ουσιαστικά ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις. Δεν κερδίζει ο καλύτερος, χάνει ο χειρότερος. Το μη χείρον βέλτιστον είναι ο ακρογωνιαίος λίθος των εκλογών.

Κλείνω με μια απορία: σε τέτοιο κράτος θέλετε να μεγαλώσουν τα παιδιά σας;

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Κολλημένοι υπάρχουν πολλοί.Το θέμα είναι να ξεπεραστεί ο δικομματισμός και φυσικά όχι με Τσίπρα και Παπαρήγα.Κάτι πιο φρέσκο σε ιδέες και πιο ώριμο σε μυαλά;Ζητάω πολλά ;

  2. To γκάλοπ δείχνει κάτι ενδιαφέρον για αυτούς που το παρήγγειλαν.
    Εμείς , ο περιβόητος κυρίαρχος λαός παραγγέλουμε άλλα, αλλά δεν έχουμε καμμία απάντηση.
    Άρα οι εταιρείες δημοσκοπήσεων ακούνε καλύτερα από τα κόμματα που μας ταλαιπωρούν τόοοοσα χρόνια.

    Αυτό το μη χείρον βέλτιστον σκεφτόμουν και εγώ προ ημερών, δεν μπορείς να φανταστείς με πόση απογοήτευση…. Γιατί δεν θέλω το παιδί μου να μεγαλώσει σε ένα τέτοιο κράτος, μα ούτε και εγώ 🙂

    Το σίγουρο είναι ότι βρισκόμαστε σε Αδιέξοδο…δυστυχώς…
    Μια συνεργασία άραγε πως θα τους φαινόταν???
    Οι μεν να προσέχουν τους δε????
    Γιατί που θα πάει, θα προκύψει και αυτό το ενδεχόμενο 🙂

  3. Η μαζική μετανάστευσις θα ήτο μια κάποια λύση…
    🙂

    Όμορφο Μήνα!
    Μακριά από γκριζάδες και στεγνές πολιτικές…

  4. >>> 🙂 Η μετακόμιση έχει γίνει (και άλλα μα δεν είναι του παρόντος), μα den exo tilephono kardia mou… Ούτε και internet φυσικά, οπότε, όπου και όταν μπορώ, μέχρι να μπριζωθώ again…
    Ναι, ναι, το ξέρω, σας έχω τρελάνει…
    Όχι, αλήθεια σας λέω, δεν το κάνω επίτηδες…
    Ναι, θα μπορούσε να είναι μια e-εφηβεία… 😉

    > Vany, να ξεπεραστεί ο δικομματισμός στο μυαλό μας ως αναγκαία συνθήκη για την διαχείριση μιας χώρας, κι αυτό ίσως προσωρινά μόνο. Η ουσία είναι να γίνουμε πολίτες, δηλαδή να συμμετέχουμε στα κοινά από μια οπτική γωνία καθολική κι όχι για την πάρτη μας… Λέμε τώρα…

    > Mrs Smith, αυτή η απογοήτευση, πιο λεπτή κι από το πιο διαπεραστικό αγιάζι, μας έχει ποτίσει εδώ και χρόνια. Λύση, διέξοδο, δεν βλέπω. Ο Μεσαίωνας δεν τέλειωσε ποτέ. Ο Άνθρωπος (μια και δημοκρατικά, οι χαρακτηρισμοί αυτοί καλύπτουν όχι μόνο τους νεοελληνάρες αλλά και τους λοιπούς δυτικούς – τουλάχιστον) συνεχίζει τον μίζερο, μηχανιστικό, εγωιστικό ιδιωτικό του βίο απεμπολώντας διαρκώς κομμάτια ηθικής και ανακαλύπτοντας νέα όρια στην ηθική, κοινωνική, πολιτική μα πάνω απ’ όλα προσωπική του έκπτωση.

    > Καπετάνισσα, τι όμορφη έκπληξη η … ανάστασή σου ! 🙂 Και μεταφέρεις τη σκέψη εκεί ακριβώς που μπορεί να έγκειται η δυνατότητα αλλαγής: στην θετική στάση ζωής. Έρχομαι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: