A Gamer’s World – Conquerors Expansion

Πάνε πάνω από 10 χρόνια που βγήκε στην αγορά το Age of Empires, ένα από τα κορυφαία και best (still!) selling παιχνίδι στρατηγικής. Η Microsoft Games και η Ensemble Studios έκαναν πολύ κόσμο ευτυχισμένο. Ανάμεσα στους οποίους και τον υπογράφοντα..

Ακολούθησε μια σειρά από sequels και επεκτάσεις ( Rise of Rome, Age of Empires II: Age of Kings) με αποκορύφωση το Conquerors Expansion που κατά την προσωπική μου άποψη είναι το πλέον πετυχημένο και η δική μου επιλογή εδώ και χρόνια.

Μια από τις καλύτερες επιλογές των strategy gamers (μαζί με το επίσης θρυλικό Command and Conquer: Red Alert και Generals – αλλά γι’ αυτά θα γράψω κάποια άλλη στιγμή), το ΑοE Conquerors Expansion προσφέρει μια πληθώρα τύπων παιχνιδιού, από το κλασσικό skirmish μέχρι και το Death Match, όπως επίσης και μεγάλη ποικιλία χαρτών, από την παγωμένη Σκανδιναβία μέχρι και το τροπικό Γιουκατάν.

Επιπλέον διαθέτει και κάποιους «ρεαλιστικούς» χάρτες, όπως η Βρετανία και η Ιβηρική Χερσόνησος, αν και οι περισσότεροι θα συμφωνήσουν πως ο καλύτερος είναι η Ιταλία ενώ ο χειρότερος το Τέξας (μια παραχώρηση, υποθέτω, στην αμερικάνικη αγορά.. 8) ).

Ο παίχτης μπορεί να διαλέξει ανάμεσα σε 18 πολιτισμούς, καθένας με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του όπως μπορεί να δει στο διάγραμμα των πολιτισμών.

Εκτός βέβαια από το standard παιχνίδι, υπάρχουν και τα campaigns, τα οποία σας διαβεβαιώ μπορούν εκτός από την ευχαρίστηση να προσφέρουν και κάποιες βασικές ιστορικές γνώσεις της μεσαιωνικής Ευρώπης..

Βέβαια, μπορείς να παίξεις το παιχνίδι και σε τοπικό δίκτυο υπολογιστών (LAN) ή και στο internet.. Προτιμώ το τοπικό δίκτυο, αλλά λόγω τεχνικών παραγόντων συνήθως το παίζω μόνος μου… Άλλωστε, έχω τη δική μου φιλοσοφία γι’ αυτό.

Ο σκοπός του παιχνιδιού (για τους αμύητους) είναι φυσικά, να κυριαρχήσεις νικώντας τους αντίπαλους. Υπάρχουν διάφορα – επιλέξιμα – είδη νίκης, από την πλήρη συντριβή των εχθρών μέχρι και ανταγωνισμό για τους πόρους (resources).

Ξεκινάς διαλέγοντας πολιτισμό και χάρτη και αναπτύσσεις τις δυνάμεις σου περνώντας μέσα από τις καθιερωμένες «εποχές» (Σκοτεινή – Φεουδαρχική – Εποχή των κάστρων – Αυτοκρατορική), χτίζοντας οχυρά και πολεμώντας για φυσικούς πόρους – κυρίως χρυσάφι και πέτρα – μέχρι να μείνεις ο μόνος ζωντανός…

Όσον αφορά στην στρατηγική του πράγματος, εδώ οι απόψεις διίστανται και καθένας μαθαίνει τα δικά του κόλπα. Η προσωπική μου άποψη πάντως είναι ότι τακτικές που «καθαρίζουν» το παιχνίδι στα αρχικά του στάδια μοιάζουν με κόλπα για να κάνεις συντομότερες τις διακοπές σου…

Είναι ένα καπιταλιστικό και κάθε άλλο παρά οικολογικό παιχνίδι. Στην αρχή είναι ωραία, είσαι μέσα στη φύση, στα δάση, υπάρχουν άγρια ζώα (πρόβατα, λύκοι, ελάφια κλπ) αλλά καθώς χρησιμοποιείς τους πόρους, τελικά μένεις σε μια χέρσα, απογυμνωμένη γη.

Κι εδώ έρχεται η ομορφιά του παιχνιδιού για μένα. Αντί να αναπτύσσομαι άναρχα ρημάζοντας το τοπίο, προσπαθώ να δημιουργήσω νησίδες ρυμοτομίας, ομορφιάς και αισθητικής απόλαυσης ενώ ταυτόχρονα φυλάω και τον κώλο μου από κακοτοπιές.. Οι αντίπαλοι συνήθως δεν διέπονται από οικολογική συνείδηση ή απλό αισθητικό γούστο. Αλλά αυτό αποτελεί θέμα ενός άλλου post, όπου θα γράψω για το map editor, μια δυνατότητα να φτιάχνει κανείς δικούς του χάρτες και σενάρια παιχνιδιών.

Για το τέλος αφήνω μια ευνόητη απορία – αντίρρηση για την εμμονή μου με το Conquerors Expansion. Έχω ακούσει αρκετές φορές την ερώτηση «μα ακόμη αυτό παίζεις; Έχουν βγει άλλα με καλύτερα γραφικά και campaigns.»

Για παράδειγμα, το Age of Empires III δεν με συγκίνησε. Καλύτερα γραφικά, δε λέω, αλλά πολύ πιο μονοδιάστατο το παιχνίδι, χωρίς τη δυνατότητα να στήσεις εκ του μηδενός το δικό σου χάρτη. Εν κατακλείδει, το Conquerors θα μπορούσε να είναι το παιχνίδι για όσους θα έπρεπε να πάνε στην Αρχιτεκτονική αλλά – για διάφορους λόγους – δεν πήγαν.

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Τι μου θύμησες…. τη μανία του υιού μου με το παιχνίδι……. και εν καιρώ σχολείου τότε.
    🙂

    Τον είχα παρακολουθήσει να παίζει κι ομολογώ ότι ήταν συναρπαστικό.

    Μη πεις τίποτα και ξαναρχίσει, χε χε
    🙂

  2. Ψύχωση είχα πάθει κάποτε με το age of empires. Εχω παίξει μέχρι και 12 ώρες σερί. Η πρόκληση ήταν να φτιάξεις τόσο ισχυρά οχυρωματικά ώστε να σκοτώσεις όσο λιγότερους μπορείς.
    Μετά βρήκα τα κλειδιά γιά το κλέψιμο και έχασα κάθε ενδιαφέρον. Είχες βρει το κλειδί γιά την Ferrari;
    Πλάκα είχε.

  3. > Vassia, μπα… Απωθημένο ήταν και το ‘κανα. Κάποια στιγμή θα κάνω κι ένα post για το Generals αλλά με ενδιαφέρει περισσότερο ο σχεδιασμός των πιστών με τα αντίστοιχα software «map editor» και «world builder».. 🙂

    > ellinida how do you turn this on? 😉
    Πάντως, οι 12 ώρες δεν απειλούν το ρεκόρ μου… 🙄

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: