A bookaholic’s Confession

Nice, isn\'t it?

Bookaholic ή bookworm? Πάντως στη wikipedia δεν υπάρχει (ακόμα) λήμμα bookaholic.

Το bookworm το παραθέτει ως συνώνυμο του bibliophile, ο αγαπών τα βιβλία, ο αγαπών το διάβασμα.

Μπααα, πολύ ξενερουά.

Κι οι εγκυκλοπαίδειές μου είναι προς το παρόν σε απροσπέλαστο σημείο του χωρόχρονου.

Τι απομένει; Η λαϊκή σοφία.

Η οποία διατείνεται πως bookaholic είναι αυτός που δεν μπορεί να περάσει από ένα βιβλιοπωλείο χωρίς να αγοράσει έστω ένα βιβλίο.

Αυτό μάλιστα.

Είμαι bookaholic. Είμαι bookaholic από τρυφερή ηλικία. Να ‘τανε 8, να ‘τανε 11; Πάντως στα 17 ήταν διαγνωσμένο επίσημα. Ο σκύλος είναι ο (δεύτερος) καλύτερος φίλος του ανθρώπου. Μετά το βιβλίο. Στην πενταήμερη εκδρομή του Λυκείου πήγαμε στην λεβεντομάνα μαστουροβασίλισσα Κρήτη. Θυμάμαι το βιβλίο που διάβαζα στο λεωφορείο, όταν γυρνούσαμε το νησί. Το βιβλίο, τον τάφο του Καζαντζάκη και το ανάκτορο της Κνωσσού. Αυτά τα τρία θυμάμαι από την εκδρομή. Ήταν κι ένα κορίτσι, αλλά ούτε τη φάτσα της… δυστυχώς ή ευτυχώς.

Πιο παλιά ανάμνηση. Ιερή και ψυχαναλυτική συνάμα. Το σπίτι ενός καθηγητή μου των αγγλικών. Ήμουνα στην πέμπτη δημοτικού, που σημαίνει 10, 11.. Ένα δωμάτιο γεμάτο βιβλία. Κυριολεκτικά. Δεν είχε έπιπλα, είχε στίβες βιβλία που γέμιζαν τα 2/3 του δωματίου. Μου είχε πει ότι ήταν γύρω στις 10.000 βιβλία. Τον πίστεψα.

Και τον ζήλεψα. Είπα μέσα μου, «θέλω κι εγώ».

a taste of heaven

Μέχρι τα 25 είχα συγκεντρώσει καμμιά χιλιάδα. Μετά, … άνοιξα το blog 😉

Η αγαπημένη μου φαντασίωση για χρόνια: να πετύχω ξεκλείδωτο κάποια νύχτα το μεγαλύτερο βιβλιοπωλείο της πόλης μου. Ε, να μπορώ να βρω κι ένα φορτηγάκι… Όχι τράπεζα, βιβλιοπωλείο.

Που δείχνει το μέγεθος της χαζομάρας μου. Αν πετύχαινα τράπεζα, θα μπορούσα να αγοράσω ένα βιβλιοπωλείο ΚΑΙ να το διαβάσω με την ησυχία μου, χωρίς να χρειάζεται να ξαναδουλέψω.

Ένα πράγμα που μου έλειπε ήταν ο επαγγελματικός προσανατολισμός.

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας, σήμερα.

Είμαι εκπαιδευμένος να τρώω με ένα χέρι. Δε χρειάζεται να πω τι κάνει το άλλο, ε;

Δεν μπορώ να φύγω για ταξίδι (οποιαδήποτε απόσταση πάνω από 10 Χλμ ή 1 ώρα) χωρίς βιβλίο.

Διαβάζω ακόμα και.. στα ιδιαίτερα. Εκνευριστικό, όταν μοιράζεσαι το σπίτι με άλλο άτομο.

Θα ήθελα να γνωρίζω γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά και ισπανικά για να μπορώ να διαβάσω βιβλία και σ’ αυτές τις γλώσσες. Αλλά το διάβασμα δε μου αφήνει χρόνο για δεύτερη ξένη γλώσσα. Εντάξει, λίγα ιταλικά τα κουτσοκαταφέρνω, αλλά τίποτα περισσότερο.

Ο ψυχαναλυτής μου λέει πως εναποθέτω στα βιβλία την ανάγκη γι’ απαντήσεις. Και τον πληρώνω 70 ευρώ την ώρα για να μου λέει τα αυταπόδεικτα; Τσ τσ τσ…

Let’s face it. Είναι υπερβολικό. Το αναγνωρίζω. Ακόμη περισσότερο, το αναλύω και το εξηγώ. Αλλά δεν το αλλάζω. It’s beyond my control, που έλεγε κι ο Μάλκοβιτς σ’ εκείνο το διδακτικό φιλμάκι.

Είμαι bookaholic. Καλύτερο απ’ το να ήμουνα alcoholic, πολύ περισσότερο workaholic. Τουλάχιστον δεν καταστρέφω την υγεία μου (αυτό, το καταφέρνω με το τσιγάρο, αλλά ούτε κι αυτό είναι το θέμα μας σήμερα).

Και τώρα τα δύσκολα:

Ξέρω ότι οι περισσότεροι από εσάς που με διαβάζετε (λέμε τώρα…) βαθιά μέσα σας – ή, ίσως όχι και πολύ βαθιά – είσαστε κι εσείς σαν κι εμένα.

Ελάτε, δεν υπάρχει λόγος να το αρνείστε. Παραδεχτείτε το, θα νιώσετε πολύ καλύτερα 😉

Φωνάξτε το, τραγουδήστε το, γράψτε το. Ελάτε να κάνουμε μια λέσχη βιβλιολατρών.

The bookaholic’s last stand.

Εμπρός, παραδεχτείτε το. Κι αναφέρετε τα τελευταία 5 βιβλία που διαβάσατε. Μεταξύ μας είμαστε.

Και για να αποδείξω πως ξέρω για τι μιλάω, ορίστε και η φωτό από μια διάσημη bookaholic. Την αναγνωρίζετε;

Do I know you?

Αυτά φίλτατοι…

Είμαι ο Sadmanivo, δηλωμένος bookaholic και μ’ αρέσει 🙂

A usefull add on

υ.γ. Η Αννίτα είχε την καλωσύνη να συνεισφέρει το παρακάτω ταιριαστό γιουτιουμπίδιον:

http://www.youtube.com/watch?v=rN2VqFPNS8w

Advertisements

19 Σχόλια

  1. Eεε, ναι λοιπόν..
    Mε λένε Αννίτα και είμαι bookaholic!
    Oυυυφ, ορίστε, το είπα 😀

    Τη χιλιάδα βέβαια δεν την έχω αγγίξει ακόμα. Είμαι σχεδόν στα μισά της,
    λαχανιασμένη και καταϊδρωμένη,
    μα πού θα μου πάει..
    Άσε.. λάου λάου λέω στον εαυτό μου,
    γιατί δε θα με χωράει μετά και το φτωχικό μου. 😛

    Έτσι είναι Sad, έτσι ακριβώς.
    Με νιώθεις, σε νιώθω απόλυτα.
    Ιδίως στο θέμα της φαντασίωσης, καθότι πολυέξοδο το σπορ. Τί να πω;
    Ένα, δύο, τρία, μας σώζει μια ληστεία!
    Βάζω καλτσόν και νεροπίστολα, διαλέγεις βιβλιοπωλείο. Οk, partner? 😉

    Άντε να σε πω και τα τελευταία 5 βιβλία που διάβασα:
    1. Του φιδιού το γάλα,
    του Γιάννη Ξανθούλη (Ελληνικά Γράμματα).
    2. Το Παλάτι της Ουράνιας Ευδαιμονίας,
    του Άνταμ Ουίλλιαμς (Ωκεανίδα).
    3. Ο καιρός των χρυσανθέμων,
    του Μάνου Ελευθερίου (Μεταίχμιο).
    4. O Ελέφαντας Εξαφανίζεται,
    του Χαρούκι Μουρακάμι (ΚΟΑΝ).
    5. Μόνολογκ,
    του Λένου Χρηστίδη (Καστανιώτης).
    καιιιιιι..
    Με το παράξενο όνομα Ραμάνθις Ερέβους – Ο θάνατος ήρθε τελευταίος, της Ζυράννας Ζατέλη (Kαστανιώτης), που τρέχει αυτές τις μέρες.

    Aυτά. 😀

    πι ες: To Manara’s Kama Sutra στρέχει;;; χε χε
    πι ες 2: Πού στο καλό βρήκες τη φωτογραφία μου αυτή, με τα κοτσίδια και τα γυαλάκια;;; Eεε;;

  2. Αχ, εγώ πάλι είχα από μικρή την τρελή φαντασίωση να ζω σε ένα σπίτι με πανύψηλα ταβάνια – κατα προτίμηση με σκεπή – και όλοι οι τοίχοι να είναι ντυμένοι με βιβλιοθήκες – άντε και να έχει και καμιά από αυτές που είναι μυστικές πόρτες και οδηγούν σε κόσμους σκοτεινούς 🙂 :P)
    Το μόνο που κατάφερα όμως είναι να κουβαλάω από σπίτι σε σπίτι τη μικρή μου βιβλιοθήκη η οποία παραμένει πάντα με τον ίδιο αριθμό βιβλίων μια και όσα προμηθευόμουν, τόσα έδινα!!! (είναι κάτι νύχτες που θυμάμαι τα χαμένα μου βιβλία σαν να ήταν ζωντανά και αναρωτιέμαι που να γυρίζουν…)
    Και μετά τη δακρύβρεχτη ιστορία μου (:P) ας πω κι εγώ: (αλλά με σχόλια :P)
    Ξεκινάω από το πιο πρόσφατο στο πιο παλαιότερο:
    1) Τα ημερολόγια των άστρων – Stanislaw Lem (ποταμός) = Αρκετά χιουμοριστικό, όχι τρελλά απολαυστικό αλλά πέρασα καλά διαβάζοντάς το! Άθλιο εξώφυλλο παρ’ολα αυτά 😛
    2-4) Η Τριλογία του Κόσμου Phillip Pullman (Ψυχογιός):
    α) Το Κεχριμπαρένιο Τηλεσκόπιο
    β) Ο Άρχοντας των δύο κόσμων
    γ) Το Αστέρι τoυ Βορρά
    = Τα καταφχαριστήθηκα!!!! (τωρα αυτά φαντάζομαι πιάνονται για τρια βιβλία, οπότε έχω ακόμα ένα)
    5) Οι Κήποι του Φεγγαριού – Steven Erikson (μεταίχμιο) = κανονικά θα έπρεπε να το έχω πρώτο στη λίστα μια και ακόμα δεν το έχω τελειώσει, το διαβάζω με διακοπές… Είναι τεράστιο, μαγευτικό, αλλά με ζορίζει με τους άπειρους διαλόγους… Ας με συγχωρήσει ο καλός μου φίλος που μου το δάνεισε και του το καθυστερώ (με συγχωρεί, ε??εεε????? :P)

  3. Το τελευταίο βιβλίο που διάβασα είναι «Ο καθηγητής του πόθου» του Φίλιπ Ροθ και μου αρκεί. Είναι σα να διάβασα πενήντα μαζεμένα. Το θέμα δεν είναι πόσα διαβάζεις αλλά τι μένει. Τι καταλαβαίνει κανείς. Θέλει κόπο και μυαλό. Στο λέω γιατί πιστεύω ότι είσαι απ’ αυτή την πάστα.

  4. sadmanivo 🙂

    Πολύ πολύ όμροφο το ποστ σου.

    Είμαι bookaholic, σε μικρότερο βαθμό από σένα γιατί είμαι και movieholic 🙂

    Λατρεύω τα βιβλιοπωλεία, ιδιαίτερα παλιάς μορφής.

    Διάβασα….

    Τομ Ρόμπινς «Οι αγριόπαπιες πετούν ανάστροφα» και «Αγριεμένοι ανάπηροι επιστρέφουν από καυτά κλίματα» το «δικό» σου Νοργηγικό Δάσος», το «μ.χ» του Βασίλη Αλεξάκη (και δεν μου άρεσε καθόλου) και προσπαθώ εδώ και μήνες να ολοκληρώσω τον «Εκκλησιαστή» Luther Blisset.

    🙂
    (τώρα διαβάζω αναγκαστικά πληροφορική, γιατί κάνουμε εκπαίδευση ) 😦

    Φιλιά
    🙂

  5. > Αννίτα, τι θα έλεγες για τον διπρόσωπο; Οκ;
    Τι ενδιαφέρον! Κανένα από τα πέντε δεν έχω διαβάσει 😀 … Μ’ αυτή τη σειρά θα τα δανειστώ; 😀
    [ο Μανάρα δεν μετράει, είναι κόμικ… Τσ τσ τσ…]
    Π.Σ.2 Μα, στο internet καλό μου! Δεν το πήρες πρέφα ότι οι παπαράτσι σε εντοπίσανε; 😉

    > foulianna, ν’ αρχίσω απ’ το τέλος, γκρρρρ… :{ Θα το τελειώσεις καμμιά φορά;
    Ο Πούλμαν είναι στα υπόψην, αν και θα τον διαβάσω στ’ αγγλικά. Η βιβλιοθήκη – σπίτι είναι κοινός τόπος των απανταχού bookaholics. Ίσως να μετακομίζαμε σε κανένα hyper bookstore; Ίσως; 🙂

    > bloody mary, έτσι είναι, άλλο το βίτσιο που με κάνει να έχω ανάγκη να διαβάζω συνεχώς. Με φόβο να βγω εντελώς από το κλίμα του ποστ, ένα μικρό κομμάτι του μυαλού μου μειδιάζει ειρωνικά σ’ αυτή την συγγραφική βουλιμία που έχω. Είμαι τόσο το ένα όσο και το άλλο. Ο Ροθ είναι μαέστρος της περιγραφής της ανθρώπινης φύσης. Κι αυτός στα υπόψιν. 🙂

    > Vassia, θενκς. Ας μην μιλήσω για ταινίες, θα δείξω την ηλικία μου lol… Τι, ποιος είναι ο Blisset; Για τον Τομ δε χρειάζεται να πω, έχω τοποθετηθεί 🙂

    > all, ένα τέτοιο θέμα δεν εξαντλείται με ένα post. Αυτό που αντιπροσωπεύει η συγγραφή, οι διάφορες και τόσο διαφορετικές προσεγγίσεις του ψυχισμού από τους διάφορους συγγραφείς, αλλά και το τι θετικό και τι αρνητικό μπορεί να σημαίνει η βιβλιοφιλία, χρειάζονται σαφώς μεγαλύτερη ανάπτυξη απ’ όση μπορεί να έχει μια τέτοια αναφορά. Πέρα από το ότι αυτή η αναφορά έχει ελαφρά διασκεδαστικό ή χιουμοριστικό χαρακτήρα και κατ’ ανάγκη περιορίζεται σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο.
    Υποθέτω, κάποια στιγμή θα επανέλθω… 🙂

  6. Έλα ντε, μήπως εγώ τον ήξερα;
    Διάβασα κάπου για το βιβλίο, ότι ήταν πολύ καλό.
    Έχω και κάτι κολλήματα με μεσαίωνα, σταυροφορίες κλπ κλπ, το αγόρασα.
    Αλλά με κούρασε στην αρχή και μετά το πήρα αρνητικά.
    Να …. 🙂 (link)
    όρα

  7. Εμένα με λένε mrs smith (λέμε τώρα….) και κάνω αποτοξίνωση αυτόν τον καιρό.
    Η λέξη δεν μου αρέσει γιατί περιέχει την τοξίνη που σαν λέξη ουδόλως φταίει αλλά όπου την βρίσκουμε την αποφεύγουμε γιατί είναι κακιά 🙂
    Όχι η λέξη , η τοξίνη.
    Σβήνω λοιπόν την λέξη και γράφω «κρατώ αποστάσεις για να καθαρίσει το βλέμμα».

    Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κρατώ αποστάσεις και από το βιβλίο που κουβαλώ (πάντα) στην τσάντα μου και είναι το ΒΙΟΙ ΕΛΑΣΣΟΝΕΣ του Pierre Michon.
    To βιβλίο εναλλάσεται, το κουβάλημα όχι.

    Τα υπόλοιπα τέσσερα βιβλία, θα ξαναέρθω για να τα γράψω γιατί διαβάζω συνήθως δύο ταυτόχρονα και αυτό με μπερδεύει.

    ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ Ένας από τους λόγους που έφτιαξα το μπλογκ ήταν για να δημιουργήσω μια Λέσχη Βιβλίου. Ακόμη δεν το έχω κάνει.
    Πως σας φαίνεται σαν ιδέα μια που όλοι εδώ έχουμε κοινό αλκοολίκι ???

    Η δουλειά που θα ήθελα να κάνω είναι να έχω δικό μου βιβλιοπωλείο. Δεν έχω και είμαι δυστυχής.

    sad σταμάτα τον ψυχαναλυτή. Ξέρεις πόσα βιβλία αγοράζεις με 70 € 🙂
    θα γίνω εγώ ο ψυχαναλυτής σου και τσάμπα. Και ως πρώτη εκτίμηση σε βρίσκω απολύτως υγιή 🙂

    χαιρετώ προς το παρόν.

  8. Ξέρετε, όσο μπουκαχόλικ και ναναι κανείς, έστω διαβάζοντας δυό βιβλία εβδομαδιαίως, δεν θα ξεπεράσει τα 100 ανα έτος, στην καλύτερη.
    Που σημαίνει, οτι αν διαβάζει συστηματικά απο τα 20 ως τα 60, μας δίνει 4000. Βαζω και μπόνους τα χίλια της βιβλιοθήκης σας γιατί είμαι καλό καρτουνάκι, για τα χρόνια προ 20 και μετα 60.Που σημαίνει ότι το μελάνι μέσα μας αποτελείται απο 5000 βιβλία, κι αυτό θα συμβεί όταν φτάνουμε στη σύνταξη.

    Αν αναλογιστε΄λι ο μπουκμάνιακ το απέραντο πλήθος τίτλων του κόσμου (5000 κυκλοφορούν μονο στην ελλαδα κατ έτος) θα απελπιστεί.

    Οθεν τεκμαίρεται πως, όπως στο ποτό και τους άλλους εθισμούς, καλό είναι να επιλέγει κανείς προσεκτικά το «ναρκωτικό» του. Δεδομένου ότι εκτός απο κοκκαλα αποτελούμαστε απο σκέψεις άλλων, συντακτικό και γραμματική.

    Εκτός αν έχει βίτσιο μονο με τις ραχες των βιβλίων, σαν εναν γνωστό μου του οποίου ολο το σπίτι αποτελείται απο βιβλιοθήκες γεμάτες, αλλα το περιεχόμενο των στοιχείων που τις αποτελούν ο ίδιος δεν το έχει καν ανιχνεύσει.

    Θα μπορούσα να παραφράσω ατυχως τη φωκνερική τη βουή και η μανία και να χαρακτηρίσω τη λαχτάρα του διαβάσματος βουή, την εικονολατρική βιβλιοκατακτηση μανία..

    Τελευταία διάβασα το Περί θανάτου του Σαραμάγκου, τον Ελέφαντα που εξαφανίζεται του Μουρακάμι, τη δεξιά ερωμένη του Πάνου Θεοδωρίδη, τις Φιλοσοφικές διαλέξεις σε 6 ωρες κι ενα τεταρτο του Γκομπρόβιτς, και τώρα διαβάζω παραλληλα το Ντραιβ Ιν της Μαρίας Μαρκουλή και τις σημειώσεις σε εναν νεο συγγραφέα του Τσέχωφ.

    Ομορφο ποστ. Την καλημέρα μου.

  9. Ωραίο θέμα sadmavino,

    Δεν είμαι τόσο bookaholic αλλά φρονίζω να μην περνάω από μέρη που έχει τα αγαπημένα μου βιβλιοπωλεία ή απλά φροντίζω να μην έχω δεκάρα μαζί μου.

    Άμπροουζ Μπιρς – Ο Κάτοικος της Καρκόσα
    Φίλιπ Κ. Ντικ – Η Μετεμψύχωση του Τιμοθυ Άρτσερ
    Έρμαν Έσσε – Ο Άνθρωπος που θα καλυτέρευε τον κόσμο
    Ίταλο Καλβίνο – Το Μονοπάτι με τις Αραχνοφωλιές
    Συλλογή – Το Ελληνικό Φανταστικό Διήγημα (Τόμος Ά), το οποίο διαβάζω τώρα. Μπορείτε λοιπόν να με αναγνωρίσετε αν είστε κάτοικος Αθηνών και χρησιμοποιείτε το μετρό.

    Να ‘σαι καλά.
    Χαιρετώ…

  10. Mrs μαζί σου!!

    🙂

  11. > Vassia, κάτι καταλαβαίνω από κολλήματα.. 😉 .. Και είναι αλήθεια, ένα καλό βιβλίο είναι καλό. Ένα μέτριο όμως, αν ασχολείται με κάποιο μας κόλλημα, είναι καλό. Αλλιώς, είναι απλά αδιάφορο. 🙂 [λέω να κάνω post και για τα κολλήματα…]

    > Mrs Wellcome, ελπίζω να πέρασες καλά στις διακοπές σου και να φορούσες και κανένα ματόχαντρο για να μη σε πιάσει η ζήλια μας 😀 .. Ούτε τον δικό σου (τον συγγραφέα) τον γνωρίζω. Πες κάτι, πληζ..
    Αφού με βρίσκεις υγιή, τι να πω, θενκς. Αλλά τον σρινκ θα συνεχίσω να τον κάνω πλούσιο.. 😉
    Τώρα, αυτό για τη λέσχη… Μμμμμ… Τέμπτινγκ… Είναι κάτι που υπήρχε και στο δικό μου το μυαλό. Να το συζητήσουμε, γιατί αν κάνουμε κάτι να γίνει καλό. Άσε με δυο – τρεις μέρες να το κλωσσήσω.. Τα λέμε 🙂

    > Nomad, άσε, έχω κάνει την αριθμητική μου εδώ και χρόνια.. Ταπεινότις, φίλτατε, μόνο αυτή μας σώζει από την απελπισία. Ό,τι προλάβουμε. 8)
    Και λίγο σοβαρά, τα βιβλία είναι σαν το φαγητό. Αν τρως συνεχώς και ό,τι να ‘ναι, θα καταλήξεις με προβλήματα. Χρειάζεται και ποικιλία και ποιότητα, και μέτρο. [Βέβαια, που και που λίγο τζανκ φουντ δε βλάπτει 😉 ]
    Σαραμάγκου, Μουρακάμι και Τσέχωφ γνωστοί και μη εξαιρετέοι. Οι υπόλοιποι;
    Να ‘σαι καλά 🙂

    > Νομίζω, θενκς. Εκτός από τη συλλογή, τα άλλα τα έχω υπόψιν. Ο Μπιρς, εκτός από μια έντονη ζωή είχε και ένα περίεργο τέλος, που αν δεν κάνω λάθος έβαλε τις βάσεις για το «Γέρο Γκρίγκο», την γνωστή ( ; ) ταινία. Η συλλογή τι λέει; 🙂

  12. «Είμαι εκπαιδευμένος να τρώω με ένα χέρι. Δε χρειάζεται να πω τι κάνει το άλλο, ε; »

    OXI DE XREIAZETAI

  13. μια απο τα ιδια…
    και μην σου πω και χειροτερα, αν υπαρχει!
    τα πεντε τελευταια;
    πεινα και διψα του Χ. Γιανναρα
    το φαντασμα της αξοδευτης αγαπης της Μ. Βαμβουνακη
    τα παραμυθια της αγχονης του Γ. Μουστακα
    μειλιχια του Ντοστογιεφσκι
    και
    οι χτιστες του Γ. Χειμωνα
    αυτα…

  14. Και κάτι ακόμα. Λυπάμαι που δεν σου απάντησα στο τελευταίο σου σχόλιο σε μένα αλλά έκλεισα τη σελίδα μου και έπεσες πάνω στη στιγμή.
    Σ’ ευχαριστώ πολύ ειλικρινά.

  15. Τέμπτινγκ έ !!!! χα χα χα χα χαχ α
    Κλώσσησέ το όσο θέλεις. Εδώ θα είμαστε να το συζητήσουμε 🙂

    Ο Μισόν έγραψε σε μεγάλη ηλικία. Το συγκεκριμένο βιβλίο αφορά ιστορίες ειδωμένες από τη δική του ματιά και όπως ακριβώς λέει ο τίτλος αποτελούν Βίους Ελάσσονες.
    Θα το χαρακτήριζα Φθινοπωρινό ανάγνωσμα…
    Όταν αλλάζουν οι εποχές μαζί με τη διάθεση αλλάζουν και οι επιλογές μου στο βιβλίο…

    Να γράψω και τα άλλα τέσσερα.
    1) ο Πίνακας της Φλάνδρας του Αρτούρο Πέρεθ-Ρεβέριε.
    VASSIA μου, εάν δεν το έχει διαβάσει, στο συστήνω :)))
    2) Πυθαγόρεια εγκλήματα του Τεύκτρου Μιχαηλίδη
    3) Οι ιστορίες του Κόκκινου Χανραχάν του Ουϊλιαμ Μπάτλερ Γέϊτς.
    4) Ο Φυσιογνωμιστής του Jeffrey Ford
    Αυτό SADMANIVO θα σου αρέσει, εάν δεν το έχεις ήδη ανακαλύψει 🙂

    Παράλληλα το θεατρικό ΜΑΜ του Σερέφα, τη Κοιλάδα των Ρόδων του Ντήναχ (εκνευριστικός λυρισμός), το Βιβλίο του Πόθου του Κοέν.

    Nomad…. με άγχωσες 🙂

  16. Η ανάγνωση βιβλίων-προσωπικά:ποιητικών-σχετίζεται με την ψυχωτική ανάγκη
    ν’ αντιμετωπίσουμε τη λύτρωση με καθαρά εικονοκλαστική διάθεση.
    Μπορείς να υπολογίζεις ένα ακόμη μέλος γιά τη λέσχη.

  17. > Keim, άντε που έγινες και κακούλης! Έλα, το Σεπτέμβρη έρχεται η Θεά 😉 Πάμε;

    > Βασιλική, Γιανναράς… Τι μου θύμησες τώρα… Άλλες εποχές, όταν η ελπίδα ήταν ζωντανή. Τέσπα. Καλωσήλθες στο κλαμπ 🙂

    > Bloody Mary, θα λείψεις, το blog σου ήταν όμορφο.. Να περνάς από τα γνωστά τα στέκια, θα χαιρόμαστε. 😦 🙂

    > Mrs, το Πυθαγόρεια Εγκλήματα ήταν ωραίο. Ο Πίνακας της Φλάνδρας είναι για κάπου μέσα στις επόμενες τρεις εβδομάδες, τον Ford θα τον ψάξω.
    .. Το σκέφτομαι, θα σε ενημερώσω σουν.. 🙂

    > Juan Loco, νομίζω πως καταλαβαίνω τι εννοείς… Είδες, σχεδόν μιλάω ελληνικά 8) .. Για τη Λέσχη, χε χε, σιγά μην έλλειπες 😉

  18. http://www.protoporia.gr/protoporia/product.asp?sku=122337&mscssid=V3CM9GJJHBSX9GWSWAXV2V6EQWK93UL4

    μην ψάξεις. Στο έχω έτοιμο 🙂

    Ενημέρωσέ με όποτε θέλεις. Δεν υπάρχει βία. Τα καλά ωριμάζουν αργά 🙂
    Σε χαιρετώ από εδώ

  19. Sadmanivo,

    Δεν είναι must read το «Ελληνικό Φανταστικό Διήγημα Τόμος Α» αλλά έχει ενδιαφέρον. Κάποιες ιστορίες αξίζουν και άλλες είναι απλά προπολεμικές.
    Θα έλεγα πως απευθύνεται στους οπαδούς του είδους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: