123 Sελίδα

open_book.jpg

Μετά από (μια βδομάδα και) την διπλή πρόσκληση της Mrs Smith και του Keim II ανταποκρίνομαι στο παιχνιδάκι, μια και με αρέσουν σε λέω τα περί των βιβλίων.

Το απόσπασμα, από το ΙΛΙΟΝ του θεϊκού Dan Simmons, εκδόσεις anubis.

Βουαλά!

ilion.jpg

«Το φονικό όπλο σκίζει τον αέρα και καρφώνεται θανατερά στο στήθος του Φηγέα –στήθος μεταμάζιον θυμάμαι να λέει ο Όμηρος στο ποίημά του, μεσόβυζα λένε οι μεταφραστές-, τινάζοντάς τον πίσω και ρίχνοντάς τον από το άρμα. Το κορμί του Φηγέα πέφτει στο χώμα και κυλιέται για κάμποσα μέτρα, με το κοντάρι, καρφωμένο ακόμα πάνω του, να σπάει και να γίνεται κομμάτια, πριν να σταματήσει μέσα στη σκόνη από το άρμα που καβαλούσε πέντε δευτερόλεπτα πιο πριν. Ο θάνατος, όταν έρχεται, είναι γοργόφτερος εδώ, στον κάμπο του Ιλίου.»

Αυτό. Δεν έγραψα για τα βιβλία του Simmons έχοντας στο μυαλό μου να του κάνω ένα αφιέρωμα. Εν ευθέτω χρόνω…

Εναλλακτικά, σκεφτόμουν να γράψω κάτι από Gurdjieff, αλλά θυμήθηκα ότι η κάθε του περίοδος (από τελεία σε τελεία) πιάνει κατά μέσο όρο μια παράγραφο και άλλαξα γνώμη 😉

Και τώρα το δύσκολο κομμάτι… σε ποιούς να προτείνω;;; Έτσι είναι, στα μπλογκοπαίχνιδα άμα παίξεις τελευταίος, σε ποιόν θα δώσεις τη σκυτάλη, ε;

Λοιπόν… Κατ’ αρχήν, τον Α.Α. Dredd (άμα δε τη επιστροφή του)

κατόπιν, στην αγαπητή Fu (που την έχει πάρει – την πρόσκληση- κι από τον Keim)

ύστερα, στην επίσης Α.Α. Κατερινιώ (μπας και φιλοτιμηθεί να ξαναγράψει)

κατόπιν, στον αγαπητό Εραστή (μπορεί να αναρτήσει και δικό του κομμάτι)

και τέλος … στην Αννίτα (που δεν έχει ακόμα δικό της μαγαζί… ακόμα)

Ουφ.

Μισό να σκουπίσω τον ιδρώτα και συνεχίζουμε…

Αύριο πάλι.. Τατα..

Advertisements

15 Σχόλια

  1. > όλους.. Χρωστάω πολλά σχόλια και αντισχόλια…
    Πληζ, μη βάλετε πολύ τόκο, δεν θα καταφέρω να ανταπεξέλθω…
    Θα τα πούμε αύριο.. Καληνύχτα 🙂

  2. Χαίρομαι που έπαιξες τελικά.
    Δεν χαίρομαι γιατί θα με βάλεις σε έξοδα,
    αλλά…χαλάλι 🙂
    Μου είναι άγνωστος ο συγγραφέας και αυτό…είναι καλό.
    Ελπίζω το αφιέρωμα στον συγγραφέα «εν ευθέτω χρόνο» …να μην αργήσει.

  3. 😦
    Άγνωστος μου είναι…..
    Μάλλον δεν διαβάζουμε τα ίδια.
    🙂

    Καλό τριήμερο εάν δεν σε διαβάσουμε.

  4. » Τι τρέχει Μπουν;»
    » Δεν υπάρχει κανείς εδώ » της απάντησε
    » Καλό δεν είναι αυτό για μας ;»
    » Εμένα, όμως, μου μυρίζει … »
    » Τι σου μυρίζει; »
    Κούνησε το κεφάλι του.
    » Πες μου «.
    » Μου μυρίζει αίμα »
    » Μπουν;»
    » Μου μυρίζει πολύ αίμα».

    Η Γενιά της Νύχτας – Clive Barker

  5. Λοιπόοον..

    προσπάθεια νάμπερ ουάν:
    Είπα ν’ ακολουθήσω το παράδειγμα
    του Judge Dredd..
    όμως μου προέκυψε κάτι σε πανηγυρικό άκυρο, μιας και η σελίδα 123 στο
    ‘The Thief of Always’-Clive Barker παρουσιάζει παντελή έλλειψη γραμμάτων! 😕

    Ωστόσο, μετά τη δεύτερη προσπάθεια (λάκι νάμπερ του 😉 ) προκύπτει:

    »Το φιλί είναι η μεγαλύτερη εφεύρεση του ανθρώπου. [..]
    Ο καθρέφτης είναι υπέροχη εφεύρεση κι αυτός, αλλά [..]
    Το φιλί, από την άλλη μεριά, δεν μιμήθηκε τη φύση αλλά την αναδόμησε. Το φιλί διαμόρφωσε το πρόσωπο δίνοντάς του ένα εντελώς νέο σχήμα, το σχήμα των σουφρωμένων χειλιών, και μετά, σαν αποστάτης επιστήμονας που μπολιάζει αχινούς πάνω σε ώριμα ροζ ροδάκινα, βρήκε έναν τρόπο να ενώσει τα σουφρωμένα χείλια, να τα συγχωνεύσει και να τα βάλει σε κίνηση, ώστε η τριβή ενός ζευγαριού σουφρωμένων χειλιών πάνω στο άλλο να παράγει θερμότητα, υγρασία και μια φωτοβόλα νευρομυϊκή τριβή. Τόμας Έντισον, σβήσε τη σκοτεινή σου λάμπα και αποσύρσου ντροπιασμένος!»

    Αγριόπαπιες πετούν ανάστροφα – Τομ Ρόμπινς,
    εκδόσεις Αίολος.

    Ok? 😀

    πι ες: Καλέεε, η ξωτικούλα με άρεσε πολύυυ!
    Άσε που βρήκα εκπληκτική την ομοιότητα που παρουσιάζουν τα.. φτερά μας! 😛

    πι ες II: Καμιά άλλη πρόσκληση δεν έχω; Κάποια που να περιλαμβάνει και αλκοόλ.. ας πούμε;;; χε χε χε..

  6. > all.. Μάγκες (και μάγκισσες), καθώς έχω σχεδόν αποκαταστήσει τα υπολογιστικά μου εργαλεία (εκτός του ήχου, call me Μπετόβεν) και ετοιμάζομαι να πιάσω τις εκκρεμότητές μου, συνειδητοποιώ το εξής: τόσα σχόλια αναπάντητα (αν με θεωρείτε μεγάλο γαϊδούρι έχει κάποια βάση η θεωρία σας) πέρα από το κενό της επικοινωνίας μου έχει στερήσει και τη δυνατότητα να αναπτύξω αρκετά θέματα που ήθελα και έχουν θιχτεί μέσα από τα λεγόμενά σας.
    Όπερ, ελπίζω να μου γίνει μάθημα στο μέλλον.
    Προς το παρόν, νομίζω το καλύτερο είναι να πω μια καλημέρα / καλησπέρα στον καθένα σας, εν είδει αποζημίωσης… 🙂 Λοιπόν:

    > Αννίτα, σε υπερευχαριστώ για τα βιντεάκια στο «ονειρεύομαι» κι ελπίζω να ήταν μια καλή αρχή. Οπωσδήποτε, παρόλες τις αντιξοότητες θέλω να πιστεύω πως το μέλλον επιφυλάσσει υπέροχα βιώματα και πολλές δημιουργικές στιγμές. Η άνοιξη ετοιμάζεται να χτυπήσει την πόρτα…
    Όσον αφορά το… φιλί της σελίδας 123, το βρίσκω μαγευτικό όσο και αληθινό. Μάλλον πρέπει να συνεχίσω τα βιβλία του Ρόμπινς που τα παράτησα μετά το «άρωμα του ονείρου» (Γιατί άραγε; Αφού μου άρεσε…)
    Η ξωτικούλα, ναι, σου πάει… Όχι μόνο τα φτερά, αλλά και το βλέμμα 😉
    Και όσο για την πρόσκληση, οι κλωστές είναι έτοιμες 🙂 😀

    Mrs Smith, η «κοιλάδα των ρόδων» μου είναι γνωστή από το 1987 [ναι, διάβαζα από 5 χρονών 😉 ]. Υποτίθεται περιγράφει μια παραδεισένια κοινωνία που θα έλθει σε κανα δυο χιλιάδες χρόνια, αλλά με όλα αυτά που βλέπω γύρω μου δυσκολεύομαι να αφεθώ σε μια τέτοια πίστη. Η μόνη μου απορία είναι ότι το βιβλίο αυτό, από τότε μέχρι και σήμερα παραμένει εξοργιστικά ακριβό.
    Η πρόσκλησή σου τιμήθηκε – όπως είδες – και το ressurection του δόκτωρα ήταν μια ευχάριστη νότα σε μια ζόρικη περίοδο της ζωής μου, όπως άλλωστε και τα σχόλιά σου για το night watch. Να είσαι καλά 🙂

    > dredd, κάποια στιγμή θα πρέπει να περάσουμε σε άλλους τρόπους επικοινωνίας, τα σχόλια δεν αρκούν για το πήγαινε – έλα σκέψεων και ιδεών. Πάντως, οφείλω να δηλώσω πως ονειρεύομαι το ιδανικό μαθητεύοντας το σύγχρονο, απάνθρωπο life style. Το ιδανικό δεν είναι εφικτό. Είναι – θα έπρεπε να είναι – ένας οδηγός για να μην αποκτηνωθούμε εντελώς.
    Την ρίμα την έχω, δώρο από τους θεούς του χιούμορ. Θα ανεβάσω σχετικό στιχάριο σύντομα.
    Nightbreed. Δεν είχε γίνει και ταινία, ή θυμάμαι κάτι άλλο;
    Θενκς για την απόκριση. Είσαι ωραίος 🙂

    > Vany, η έκφραση των συναισθημάτων νομίζω είναι πάντα θετική, ακόμα και όταν αυτό που βγαίνει είναι δάκρυα. Στο κάτω κάτω, ζούμε μέσα από τα συναισθήματα… Κι εσύ, αν κατάλαβα καλά, έχεις πολλή ζωή μέσα σου. Καλή σου μέρα 🙂

    > Bloody Mary, αυτό ήταν το κέντρο βάρους αυτών των στίχων. Έπεσες εντελώς μέσα. Σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια 🙂

    > Vassia, λυπάμαι (ψέμα) που σε βάζω σε έξοδα με τα βιβλία.. Χε χε.. Ό,τι και να κάνεις-ω-ουμε, υπάρχουν χιλιάδες βιβλία που θα μείνουν αδιάβαστα από μας… Προσωπικά, μου αρέσει το fandasy, ιδίως το dark fantasy. Με την κλασσική λογοτεχνία δεν έχω πολύ επαφή, όχι ότι δεν θα το ήθελα. Τέσπα, να ‘σαι καλά, θα τα λέμε. 🙂

    > Νομίζω, το software έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας, απλά εγώ παραμένω σχετικά αναλφάβητος… Τι να γίνει. Το πιστεύεις ότι ακόμη δεν έχω δει το night watch; Σκοπεύω βέβαια, αυτή τη βδομάδα…. Καλή Δευτέρα να έχεις 🙂

    > druqbar, το χιούμορ – το ποιοτικό βέβαια – θεωρώ ότι είναι από τα χαρακτηριστικά που μπορούν να σε βοηθήσουν να αντέξεις την απεριόριστη βλακεία και τραγικότητα του ανθρώπου. Υποκλίνομαι στους εκφραστές του. Σχετικά με το «123», ομολογώ σε σκέφτηκα κατευθείαν, αλλά την ίδια στιγμή εσύ ανέβαζες το σχετικό κείμενο… Υποθέτω, καθυστέρησα λίγο με το carpe diem… Καλή βδομάδα 🙂

    > Keimgreek, ανεξιχνίαστος 🙂 Τι θα γίνει με την Κάλι, θα κάνουμε τίποτα;;; 🙂

  7. Αχα… να κι ο Τομ Ρόμπινς που τον γνωρίζω , μιας και τα έχω όλα…. αλλά τα τρία τελευταία αδιάβαστα.
    Μετά τα καλά λόγια της Ανίτας, τον ξαναπιάνω.
    🙂
    Sadmanivo, με το blog, μου φαίνεται πιο πολλά έξοδα θα έχω.
    🙂 😉

  8. Sadmanivo, μ’ αρέσει κι εμένα το dark fantasy και έχω και σχετική πηγή. Για τον Τομ Ρόμπινς ίσως καλά έκανες που έμεινες στο Άρωμα του ονείρου είναι το καλύτερό του μαζί με τον Τρυποκάρυδο και αμέσως μετά Ο χορός των εφτά πέπλων.

  9. ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση…
    ήδη την έκανα πράξη…
    να’σαι καλά και ευχαριστώ…

    την καληνύχτα μου…

  10. > Vassia, αν αγοράζεις τρία βιβλία το μήνα (36/χρόνο) και έκτακτα (Xmas, Πάσχα κλπ) άλλα 10, σε 30 χρόνια θα έχεις λιγότερα από 1400.. Και τα διπλά απ’ αυτά να διαβάζεις από φίλους κλπ, πάλι η μοίρα μας είναι να μη μπορούμε να διαβάσουμε παρά ένα απειροελάχιστο τμήμα απ’ ότι έχει γραφτεί… Για το κόστος (σε χρήματα), ας μη μιλήσω καλύτερα.. 😦
    Ο Ρόμπινς πάντως στα δυο – τρία που διάβασα είναι πολύ καλός. Εμπρός στην μελέτη! 🙂

    > Bloody Mary, με ιντριγκάρεις! Ποιά πηγή εννοείς, ε; Γιατί στο Ελλάντα δεν κυκλοφορεί ντόπιο πράμα, μόνο εισαγωγής, αν εξαιρέσω τον Τάσο Ρούσσο που έχει γράψει κάτι τις.
    Για τον Ρόμπινς λένε (φίλος που έχει σχέση με εκδόσεις) πως κάθε του αναγνώστης έχει και διαφορετική προτίμηση στα βιβλία του. Δηλαδή δεν υπάρχει κάτι που συγκεντρώνει την γενική προτίμηση, προφανώς απευθύνεται σε μεγάλη γκάμα γούστων και προτιμήσεων.. 🙂

    > Γιώργο, το είδα. Και άφησα παρότρυνση. 🙂 Καλημέρες..

  11. 🙂
    Για να πω την αλήθεια είμαι με τις περιόδους…
    πότε πέφτω με τα μούτρα στα βιβλία, πότε στα cds και πότε στις ταινίες 🙂
    Τον Ρόμπινς τον διαβάζω χρόνια και μου αρέσει.
    :-)΄
    Δυστυχώς και τα βιβλία έχουν «ανέβει» κι αυτά.

  12. Τα βιβλία έχουν και μυρωδιές και μνήμες. Προκαλούν τις αισθήσεις σου κάνοντάς σε να θες να βουτήξεις στα απάτητα. Χμμμ… ΄Οχι δεν θα σου γράψω λέξεις πολλές. Μόνο μία: «Ανατριχίλα». Η απόλυτη αίσθηση όταν ξέρεις πως κάτι ή κάποιος σου κάνει…
    Σε περιμένω κι απ’ τα μέρη μου.
    Φιλιά…
    🙂

  13. Η πηγή απλώς για μένα είναι άνθρωπος που ασχολείται μ’ αυτά επαγγελματικά και μπορώ όποτε θελήσω να έχω άμεση ενημέρωση. Τίποτα πιό μυστικοπαθές. Για τον Ρόμπινς δεν ξέρω αν απευθύνεται σε πολλούς μέχρι πριν κάποια χρόνια απευθυνόταν σε λίγους.

  14. > Vassia, έτσι είμαι κι εγώ, αν και τα βιβλία είναι κάπως πιο… σταθερός σύντροφος. Τις προηγούμενες μέρες όμως, έκανα ένα μούβι θέραπυ, χρειαζόμουν να γεμίσω μπαταρίες.. Εξ’ ου και η υπόσχεση για τις ταινίες (στο Day Watch). 🙂
    Α, μπαϊ δε γουέη, γράφεις πολύ ωραία ποστάκια (χαϊδευτικά το λέω, όχι ως ένδειξη μεγέθους). Μπράβο σου.

    > Νεράιδα της βροχής, τα βιβλία υπήρξαν η πρώτη (και καλύτερη) τηλεόραση. Ταξίδια φαντασίας ή προβληματισμού με τρόπο που κάνει τον αναγνώστη να συμμετέχει και να αλλάζει τον εσωτερικό του κόσμο. Μαγεία.. 🙂

    > Bloody Mary, καλώς; κακώς; σήμερα το βιβλίο είναι πιο trendy απ’ ό,τι πριν 15 χρόνια. Νομίζω, σήμερα διαβάζει περισσότερος κόσμος, αλλά σκέφτεται λιγότερο.. Στην ουσία, δεν έχει αλλάξει ο αριθμός ή το ποσοστό που έχει μια ζωντανή σχέση με το βιβλίο. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: