Μετραω τα βηματα μου…

footsteps.jpg

Μετράω τα βήματά μου, το βλέμμα προσηλωμένο στις μύτες των παπουτσιών μη και χαθεί κάποιο βήμα, με τόση ένταση λες και κρατάω τα πόδια μου στο σωστό δρόμο με το βλέμμα, λες και αν για μια στιγμή στραφεί αλλού το βλέμμα (και η σκέψη) θα αυτονομήσουν και θα σωριαστώ κάτω.

Είναι η δύναμη της προσήλωσης που με κρατάει ακέραιο, μια δύναμη συνοχής, ένα μαγνητικό υπαρξιακό πεδίο που αναγκάζει τα μόρια της ταυτότητας κολλημένα το ένα δίπλα στο άλλο, ενωμένα σ’ αυτό το μίγμα που λέω «εγώ».

Πάνω απ’ όλα, είναι η σκέψη μου προσηλωμένη, αυτή η τόσο ανώριμη, απείθαρχη, επαναστάτρια και άναρχη σκέψη, που μόλις βρει ένα κλάσμα δευτερολέπτου διαθέσιμο θα εκτοξεύσει με την ταχύτητα της παράνοιας τις θεωρίες της πως τάχατες η δύναμη της προσήλωσης δεν είναι δύναμη συνοχής μα υπεκφυγής.

Χα !

Λες και δεν ξέρω πως η ταυτότητα δεν είναι παρά μια μάσκα, ένα λίγο πολύ τυχαίο συνοθύλευμα από μικρές, λιλιπούτειες μιμήσεις, αντανακλάσεις εικόνων βγαλμένων από τη νεφελώδη παιδική ηλικία του νου, ένα πολύχρωμο μωσαϊκό φτιαγμένο από ανακυκλωμένα και συμπιεσμένα νοητικά  απόβλητα, παραπροϊόντα παρελθούσης ζωής κολλημένα μεταξύ τους με πολυκαιρισμένα συναισθήματα, κι αυτά τόσο ετερόκλητα όσο και αντιφατικά, λες να μην το ξέρω;

Γιατί, φαντάζεσαι, μετράω με τόση προσήλωση τα βήματά μου, αν όχι επειδή ξέρω πως αν αφεθώ, αν χαλαρώσω την προσοχή μου, η συναισθηματική κόλα θα πάψει να ενώνει και η ταυτότητα θα γίνει ένας σωρός σκόνης στο πάτωμα;

Αφού επιμένεις, προδότη νου, μάθε πως για χάρη σου περιορίζω τον εαυτό μου σε τέτοια μοτίβα ψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς, για χάρη της δικής σου ακεραιότητας, για να μη γίνεις εσύ χίλια κομμάτια, γιατί εγώ, εγώ είμαι ζωή και η ζωή δεν έχει ανάγκη ταυτότητας, η ζωή υπάρχει σε συλλογική μορφή, είναι σαν ένα σύννεφο από αισθήσεις και λειτουργίες, δεν έχει συνθετικά μέρη, κάθε απειροελάχιστο μέρος της είναι αυτόνομο σε αντίθεση με σένα που η ύπαρξή σου βασίζεται σε συνδέσεις και συσχετίσεις και μπορείς να υπάρξεις μόνο σαν ένας ενιαίος και σύνθετος μηχανισμός.

Στην τελική, εσύ είσαι που μετράς τα βήματά μου, εσύ που αγωνιάς μη και αντιληφθείς την εσωτερική σου έλλειψη συνοχής. Πάψε λοιπόν να βαρυγκωμάς και πες μου, πόσα βήματα κάναμε σήμερα;

Advertisements

7 Σχόλια

  1. Sad
    Τα υπαρξιακά σου – από τότε που διαβάζουμε ο ένας τον άλλον- με έχουν φέρει κατά μία ένοια κοντά σου. Θες η εσωτερική διαμάχη, θες η εσωστρέφεια, θες οι δύσκολες σκέψεις πολλές φορές έχω βρεί κοινά τα οποία κοινά όσο κι αν μοιάζουν βασανιστικά για τον καθένα είναι αυτα που τον κάνουν και ξεχωριστό.

  2. Μετράω τα βήματά μου, όταν νιώθω ότι θα χαθώ.
    Ένα βήμα λάθος και ή έλευση των κλυδωνισμών.
    Μέχρι να πατήσει γερά η ψυχή στο χώμα.

    Sadmavino, καλημέρα 🙂

  3. > dredd, σε ευχαριστώ γιατί, όπως έγραψε κι ένας γνωστός και μη εξαιρετέος, είναι 3-4 άνθρωποι που με κάνουν να συνεχίζω να γράφω σ’ αυτή τη σελίδα…
    Και με την πολύ σωστή παρατήρησή σου πως τα όσα μας βασανίζουν έσωθεν διαμορφώνουν και την μοναδικότητά μας, μου δίνεις την αφορμή να αναφερθώ σ’ αυτά τα υπαρξιακά που τόσο συχνά τελευταία καταλαμβάνουν το blog μου..
    Εσωτερική διαμάχη, εσωστρέφεια, δύσκολες σκέψεις, λέξεις που χρησιμοποίησες. Και αλήθεια, αποτέλεσαν και αποτελούν πηγή κειμένων. Καταστάσεις εσωτερικές που τροφοδοτούν αγωνία και πόθο για εξωτερίκευση, ερωτήματα που χρειάζονται – χρειάζομαι – να μοιραστούν, να δηλώσουν την ύπαρξή τους. Το είχα γράψει παλιά, ξεκίνησα το Tempe Terra σαν μια μορφή αυτοψυχανάλυσης και αυτοέκφρασης. Στην πορεία διαπίστωσα όμως μια μικρή μετάλλαξη: τα κείμενα που ξεκίνησαν σαν πρωτογενή συναισθήματα με τον καιρό άρχισαν να εμπλουτίζονται και να περιλαμβάνουν και γενικότερα περιεχόμενα μαζί με τα προσωπικά. Σε απλά (ελπίζω) ελληνικά, πλέον ό,τι γράφω δεν αποτελεί κατ’ ανάγκη προσωπικό και αυτογενές βίωμα. Διακρίνω κοινωνικά γεγονότα, οικείες αλλά όχι προσωπικές καταστάσεις, ερεθίσματα από ιδέες άλλων, πλην συγγενών πνευμάτων. Λες και τα κείμενα απλώνονται, αγγίζουν το ένα το άλλο, αλληλεπιδρούν και παντρεύονται και – ακόμα – γεννάνε νέα κείμενα. Οι ιστορίες μας (μεγάλο το «μας», περιέχει και μη-bloggers) πλέκουν ένα σύνολο, έναν ρευστό κόσμο ιδεών. Ακόμη κι ένα σχόλιο μπορεί να πυροδοτήσει ένα ποστ, μια ξεχωριστή ιστορία (hint).
    [Αυτό κι αν είναι φλυαρία και σεντόνι]
    Έτσι, τα μικρά «πηγαδάκια» που σχηματίζονται από «εκλεκτικές συμπάθειες» είναι κοινά, δικά μας, και διαμορφώνουν μια συλλογική μοναδικότητα.
    Με δυο – κυριολεκτικά – λόγια, μαζί & ευχαριστώ.

    > Vassia, έτσι.. Μα πότε πατάει γερά η ψυχή στο χώμα; Σαν μια μακριά ανάβαση, ώρες πορεία και πεντάλεπτα διαλλείματα… Μα η πορεία είναι που αξίζει, κι ο ιδρώτας που ποτίζει την ύλη. 🙂

  4. Αναρωτιέμαι…αν τελικά αξίζει τον κόπο…
    Κι΄αν αξίζει… ποιός, τι, ορίζει την τιμή? αφού «εγώ είμαι ζωή και η ζωή δεν έχει ανάγκη ταυτότητας» και ποτέ δεν θα έχει!
    Τελικά για ποιόν ζούμε?

    Μας περιγράφουν την ζωή και αυτό νομίζουμε ότι είναι μόνο.
    Η αντιληπτική ικανότητα των αισθήσεών μας για την περιγραφή του κόσμου μας , είναι ελλειπής, γιατί είναι μόνο πέντε.

  5. > Mrs Smith, εδώ έγκειται η τραγικότητα του ανθρώπου, τουλάχιστον όπως μας φαίνεται στην άθλια κοινωνία που ‘χουμε φτιάξει.. Εναλλακτικές προτάσεις έχω συναντήσει, μα η αξία τους και το πόσο εφικτές είναι δεν μπορούν να εκτιμηθούν παρά μόνο εάν εφαρμοστούν από κάποια κοινωνική υποομάδα, γεγονός που δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου.
    [Πιστός στην αρχή μου «κάλλιο αργά παρά ποτέ»] 😉

  6. Μετρώ τα βήματα μου γιατί τώρα πρωτο-
    μπήκα στο χορό.Σαν μάθω να χορεύω, θα κοιτώ κι’ εγώ ψηλά.
    SAD, ακολούθησε έμπνευση με αποτέλεσμα εφάμιλλο του «Τρελού».Θα το διαβάσεις λίαν συντόμως.

  7. > Τρελλέ #2 ανυπομονώ… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: