Το πράσινο μήλο

green_apple.jpg

Μέσα σε ένα στρογγυλό, πράσινο μήλο έκρυψες τη φρεσκάδα της άνοιξης. Με τέχνη μπόλιασες τη χαρά, την αισιοδοξία, την αγάπη… Στη φλούδα του, σφιχταγκαλιασμένη με τις άγουρες ίνες έπλεξες την τόλμη. Στην ψίχα του, πότισες το άρωμα και τη γεύση του έρωτα. Και στο κουκούτσι, έκρυψες προσεκτικά την ελπίδα.

Το μήλο κρεμόταν στην άκρη ενός κλαδιού, λίγο πάνω από το ύψος του ανθρώπου. Κανονικά δεν θα μπόραγε κάποιος να το αγγίξει, εξόν κι αν ήταν πολύ ψηλός. Μα ήταν το βάρος του μήλου, ο έρωτας προς τη γη που το έκανε να χαμηλώνει μέρα με τη μέρα, έτσι ώστε λίγο πριν την ισημερία έφτασε στο ύψος το κανονικό.

Πολλοί περαστικοί το είδαν, ακόμη περισσότεροι το μύρισαν. Η ευωδιά του απλωνόταν πέρα από τα σύνορα του κήπου, ήταν σα να μύριζε ο δρόμος άνοιξη μέσα στην καρδιά του φθινοπώρου. Πολλά ζευγάρια μάτια στράφηκαν προς αυτό, πολλές μύτες ρούφηξαν τη φρεσκάδα που απέπνεε. Και μόλις η μυρωδιά έμπαινε μέσα, ένα φτερούγισμα στην καρδιά κι ασυναίσθητα, τα χείλη μισάνοιγαν σε ένα αγνό χαμόγελο.

Πολλοί το είδαν, μα κανένας δεν τόλμησε να το κόψει. Ήταν σα να ήξεραν μέσα τους πως δεν είναι γι’ αυτούς. Και, σίγουρα, έτσι το φρόντισες εσύ. Ένα μυστικό σήμα που έλεγε «δεν είναι για σένα. Κοίτα, μύρισε μα μην το κόψεις».

Ώσπου πέρασε κάποιος ξένος, απ’ αυτούς που γυρίζουν από τόπο σε τόπο κάνοντας διάφορες δουλειές, μα δε μπορούν να στεριώσουν πουθενά. Πέρασε το απόγευμα της ισημερίας, λίγο πριν το δείλι. Μόλις το είδε σταμάτησε και τα μάτια του καρφώθηκαν πάνω του. Τι είδε σ’ αυτό το μήλο, κανείς δεν ξέρει. Απόμεινε να το κοιτάζει χωρίς να κουνιέται.

Εκείνη την ώρα ο δρόμος ήταν έρημος. Ο κήπος χόρταινε το μάτι με τα πολύχρωμα λουλούδια και τα διαφορετικά δένδρα, ενώ το σπίτι, – το σπίτι σου – έστεκε γαλήνιο και σκοτεινό εκτός από ένα φωτάκι που τρεμόπαιζε στην ξύλινη σοφίτα. Τώρα που το σκέφτομαι, πιστεύω πως ήσουν εκεί, καθισμένος σε μια αναπαυτική πολυθρόνα και κάπνιζες την σκαλιστή σου πίπα περιμένοντας να γίνει ό,τι έγινε.

Ο ξένος έκανε μερικά διστακτικά βήματα προς το φράκτη. Άπλωσε το χέρι του και άγγιξε το μήλο. Για λίγα δευτερόλεπτα, τα τραχιά δάκτυλα χάιδεψαν τη λεία επιφάνεια του καρπού. Κι ύστερα, με μια απαλή κίνηση έστριψε ο καρπός του χεριού και το μήλο απελευθερώθηκε από το κλαδί.

Κάποιες στιγμές είναι σα να στέκεται ακίνητος ο κόσμος όλος και το μόνο που κινείται είναι η καρδιά και οι σκέψεις. Ένα άγριο χτυποκάρδι και ένας χείμαρρος από εικόνες που διασχίζουν σαν αστραπή το μυαλό. Μια ζάλη.

Ο ξένος ταλαντεύτηκε σα να ζαλιζότανε. Με αργές κινήσεις έφερε το μήλο στη μύτη του και εισέπνευσε βαθιά. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου του μέρεψαν με μιας και θα ορκιζόταν πως άκουσε κάποιες μελωδικές νότες από αόρατο πνευστό. Ένα δάκρυ γυάλισε στην άκρη του ματιού. Το στόμα του μισάνοιξε και το μήλο βρέθηκε στην άκρη του. Ήταν τόσο τραγανό που μόλις τα δόντια μπήχτηκαν στη σάρκα του φρούτου ένα κρακ ακούστηκε καθαρά στο δρόμο.

Από το φρούτο έλειπε ένα μεγάλο κομμάτι. Στο περιθώριο ξεχώριζαν τα σημάδια από τα δόντια. Ο ξένος είχε φάει φλούδα και ψίχα μα δεν πρόλαβε να φτάσει το κουκούτσι. Και στην άκρη της δαγκωματιάς, το σκουλήκι συνέχισε να σκάβει την ψίχα. Το σκουλήκι που εσύ, είμαι σίγουρος, φρόντισες να υπάρχει στο μήλο που μύριζε άνοιξη μέσα στην καρδιά του φθινοπώρου.

Το μήλο βρέθηκε πεταμένο κάτω από τον φράκτη. Ο ξένος δεν ήταν εκεί, κι ούτε ποτέ τον ξανάδε κανείς. Μα όπου κι αν βρίσκεται, ξέρω πως τον στοιχειώνει ένα μήλο. Ένα μήλο το οποίο δεν πρόλαβε να γευτεί ως το κουκούτσι. Κι εσύ, φαντάζομαι, κάθεσαι ακόμα στην πολυθρόνα σου, καπνίζοντας τη σκαλιστή σου πίπα και σκαρώνοντας μιαν άλλη φάρσα.

Advertisements

19 Σχόλια

  1. Χρόνια σου πολλά Sad , να είσαι πάντα καλά και να φτιάχνεις πίτες και ας μη μπορούμε να τις γευτούμε! Όμορφη ιστορία , ωραία ειπωμένη .Γιατί ως το κουκούτσι , εγώ όταν τρώω μήλο μπορεί να μη τρώω τη φλούδα (ας όψεται το κερί ) αλλά το κουκούτσι το τρώω , κάνει καλό (φυσικά όσοι θελήσουν να το φάνε πρέπει να ξέρουν ότι πρέπει να το μασήσουν και να μη το καταπιούν ολόκληρο).

  2. δεν ήμουν εγώ 😀

  3. πανέμορφο ήταν…

  4. Φάρσες και παγίδες
    Από αυτές που κάνουν την ζωή γλυκόπικρη
    Μέχρι να ακουμπήσει τον καρπό κάποιος ξένος,
    ακόμα κι αυτός δεν έμαθε ποτέ.

  5. Ότι με κόπο μαζεύεται και με γνώση σμιλεύεται, μπορεί να γίνει βορά των γουρουνιών. Ακόμα κι αν δεν ήταν γι αυτό, εμένα αυτό μ’ αρέσει να είναι.

    Η Θεϊκή αύρα ομορφαίνει για κείνους που καταλαβαίνουν.

    Καλή χρονιά φίλε sadmanivo.

  6. α, μα υπέροχο σου λέω…

  7. Πολύ όμορφο Sadmanivaki, αλλά ειλικρινά δεν ξέρω γιατί διαβάζοντας το μου ήρθε να σιγοτραγουδήσω: «Μες στον Πράσινο το Μύλο μου τα παίρναν ταχτικά, μα τους τα ‘χω πάρει πίσω, από μια καλή ζαριά (δις)»
    χαχαχαχα
    kisses :*

  8. Κείμενο καταπληκτικό!
    Και η φράση παρακάτω, κίνητρο.

    «δεν είναι για σένα. Κοίτα, μύρισε μα μην το κόψεις».

  9. Όποιος δεν ξέρει ποιό είναι το καλό,δεν μπορεί να ξέρει και ποιό είναι το κακό.
    Να κλέψει κιόλας…ενώ έχουν γνώση οι φύλακες…α πα πα! δράμα!

  10. > imikrimarika, χρόνια πολλά μικρή, για τις πίτες δεν μπορώ να κάνω τίποτα (προς το παρόν) αλλά οψόμεθα. Όσο για το κουκούτσι, εκεί είναι η ουσία – μεταφορικά και κυριολεκτικά – της ιστορίας… Αλίμονο, ο ξένος δεν έφτασε την ελπίδα, αλλά κι αυτό ήταν μέρος της φάρσας θαρρώ… Τα λέμε, και πάλι καλή χρονιά 🙂

    > κειμ, το ξέρω φίλε, άλλος ήταν.. Στις 19.. 🙂

    > magica, μερσί, πολύ ευγενικό εκ μέρους σου, και καλή χρονιά με την ευκαιρία.. Σε λίγες μέρες θα τα λέμε πιο συχνά. 🙂

    > dredd, ο ξένος κάτι έμαθε… Εμείς όμως δεν θα μάθουμε τι έμαθε αυτός… Γλυκόπικρο, έτσι είναι πολλές φορές ό,τι είναι σπάνιο στη ζωή. 🙂

    > breath collector, ξεπέρασες τον εαυτό σου, ή εγώ είμαι ντεφορμέ.. Κάτι ψυχανεμίζομαι αλλά κυριαρχούν τα ερωτηματικά. Η κατανόηση ενίοτε δεν είναι ένα ολικό βίωμα, αλλά μόνο μερικό. Μισή κατανόηση σα να λέμε… 🙂

    > xnoudi, από το στόμα σου, τιμή μου. Να είσαι καλά 🙂

    > foulianna, ευτυχώς που σε ξέρω και μαντεύω τι παίχτηκε μέσα σου και σου ‘ρθε αυτό το στιχάκι. Καλή η αισιοδοξία, δε λέω 🙂

    > Vassia, θενκς, να σαι καλά.. Αλλά, δεν είναι σπαστικό; Βλέπε αλλά μη φας… Έτσι είναι οι φάρσες.. 🙂

    > Γλυκερία, δεν υπάρχει κλοπή, κλοπή είναι η ιδιοκτησία… που θα μου πεις ότι δεν έπρεπε να απλώσει το χέρι… 😀 Άλλο ήταν εκείνο το μήλο… κι άλλο αυτό που ξεκίνησε τον Τρωικό.. Γενικά, πολλά μήλα στη ζωή μας… 🙂

  11. Σημασία έχει εάν η αξία είναι σε αυτό που βλέπεις και πρέπει να παραμείνει έτσι ή εάν πρέπει να το φας, ώστε να πάψει να υφίσταται.
    🙂

  12. polu-polu-polu wraio….
    🙂 🙂 🙂 polla xamogela gia sena sad…
    😉

  13. Λοιπόν, να δείς sadmanivo πως θα γυρίσει μπούμεραγκ η φάρσα στον φαρσέρ !:)

    Το κουκούτσι που κρύβει στην καρδιά του την ελπίδα θα μείνει στο χώμα, θα θαφτεί, και θα ριζώσει, δίνοντας ένα πανέμορφο δυνατό δένδρο λουλουδιασμένο.
    Κάθε λουλούδι θα ωριμάσει σε καρπό χάρας, αισιοδοξίας, αγάπης, τόλμης, έρωτα και ελπίδας.
    Κάθε κουκούτσι θα περιέχει την ελπίδα.
    Και θα είναι πολλοί οι καρποί !!!!
    Και ναι, σε κάποιους θα υπάρχει και ένα σκουλήκι, αλλά όχι σε όλους !!!!
    Και άλλοι θα φαγωθούν ολόκληροι, άλλοι θα πεταχθούν με τον ίδιο τρόπο και θα δώσουν άλλα δένδρα, και θα είναι τόσο υπέροχοι αυτοί οι καρποί που ακόμη και ο φαρσέρ θα δοκιμάσει…και εάν θέλουμε να γίνουμε λίγο κακοί…ας φανταστούμε ότι ο δικός του έχει και σκουλήκι.
    Αλλά και γιατί να γίνουμε κακοί?

  14. Χμμ.. και είχα πει να σιωπήσω..

    Λέξεις δανεικές όμως σου αφήνω αρχικά,
    που διάβασα εχθές
    στα μυστήρια κιτάπια του Judge Dredd.
    Ακόμα γυροφέρνουν στο μυαλό.
    »Αμαρτία είναι ό,τι μας φοβίζει και δεν το ακουμπάμε.»
    Έτσι είπε.

    Να επιθυμείς και να μην θαρρεύουν τ’ άκρα σου ν’ απλώσουν και ν΄αδράξουν.
    Να ζητά το σώμα σου ανάσα
    κι εσύ να καταπίνεις φόβο αντί για οξυγόνο.

    Διαπασών.
    Εγώ. Κι εσύ. Κι ο κόσμος όλος.
    Να συντονιστούμε μας πρέπει,
    στη νότα της αλήθειας.
    Αυτής που μπορεί και αναπνέει κάτω απ’ το νερό.

    Έτσι θαρρώ.
    Ο Νους συλλογάται
    και το σύμπαν ολάκερο συντονίζεται και δονείται.

    Αλίμονο λοιπόν, θα πω εγώ,
    αν πάψει ο ακατανόμαστος φ α ρ σ έ ρ
    να έχει έμπνευση μεγάλη.

    🙂

  15. Αν ανεβείς στη σοφίτα και κοιτάξεις το κλαδί, θα δεις πως δεν είναι μήλο, αλλά ένα μικρό βάζο μαρμελάδα.Περαστικά σας!!!

  16. > Vassia, να μια πολύ καλή ερώτηση για τον φαρσέρ (και όχι μόνο)… Αν και, το να το φας δεν αίρει την ύπαρξή του απλά την ενδωματώνει στη δική σου..

    > soulmates, φώτισε η μέρα με τα χαμόγελά σου… Να κυκλοφορείς πιο πολύ 🙂 🙂

    > Mrs Smith, όμορφα.. όμορφα κι αισιόδοξα τα λες, τα θέλεις – και ποιος όχι.. Πολύ θα ‘θελα να σε πιστέψω, άλλωστε η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Μια νέα άνοιξη λοιπόν θ’ ακολουθήσει το χειμώνα και το καλό θα θριαμβεύσει στο τέλος… Ίσως.. 🙂 Μα να ‘σαι καλά για τις λέξεις σου, γιατί ήταν κι αυτές μέσα στο μυαλό μου, άσχετο που δεν βγήκαν στο «χαρτί»..

    > Αννίτα, ευτυχώς δεν σιώπησες.. Με τι να στολίσω τα στολίδια σου; Τι να πω για να πάρεις αντάξια απόκριση;
    Κι αν κάποιος, κάποτε, καταπίνει φόβο αντί για οξυγόνο, κάποιος λόγος υπάρχει, κάποιο νόημα, όπως υπονοείς για τον φαρσέρ. Ίσως απλά να είναι κατώφλι να διαβεί(ς), ίσως να είναι η μύηση που σε περιμένει. Μηδένα προ του τέλους επέκρινε (sic)…
    Όλα τελικά γίνονται δρόμος κι αποφάσεις. Δηλαδή, δρόμος και σταυροδρόμια… Υπέροχο ταξίδι, αν και τρομαχτικό. 🙂 🙂

    > juan loco, η αλήθεια έχει το δικό της πρόσωπο για τον καθένα.. Γι άλλον είναι ένα μήλο, γι άλλον ένα βάζο μαρμελάδα.. Και για κάποιους μια χίμαιρα με πρωτεϊκή δομή. Μα η γεύση, αυτή είναι ίδια για όλους… Περαστικά σε όλους μας 🙂

  17. γιατί ήταν κι αυτές μέσα στο μυαλό μου, άσχετο που δεν βγήκαν στο “χαρτί”..

    Όπως η ελπίδα κρυμμένη στο κουκούτσι 🙂

    Μερικές φορές επιλέγουμε να μεταπλάσουμε την πραγματικότητα, να την μπολιάσουμε με Άνοιξη, μήπως και την έλξουμε έτσι…

  18. > Mrs Smith, δεν ξέρεις πόσο μέσα πέφτεις… 🙂

  19. Καλό είναι να βρίσκονται διέξοδοι…
    Να είσαι καλά, να είμαστε, να τα λέμε 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: