Διακοπές στη Μέση Γη

Η Μέση Γη είναι από τους πλέον δημοφιλείς προορισμούς διακοπών, εξαιτίας όχι μόνο της πληθώρας των αξιοθέατων που προσφέρει, αλλά και της μεγάλης ποικιλίας των μοναδικών εμπειριών, αισθήσεων και ευκαιριών που χαρακτηρίζουν τον κόσμο αυτό, για κάποιον τουρίστα.

Και μια και ο αριθμός των επισκεπτών αυξάνει χρόνο με το χρόνο, το χρονοδιάγραμμα των διακοπών είναι αρκετά σφιχτό. Οι βίζες δεν γίνεται να ανανεωθούν για κανένα λόγο. Όσοι καταφέρνουν να εξασφαλίσουν ένα πακέτο (οικονομικό ή πολυτελείας, δεν κάνει καμιά διαφορά) τηρούν τις προθεσμίες παραμονής χωρίς παρεκκλίσεις.

Οι ταξιδιώτες λοιπόν φτάνουν στη Μέση Γη. Οι διακοπές αρχίζουν. Στην αρχή, χρειάζεται χρόνος για την εξοικείωση μ’ αυτό το παράξενο μέρος. Χρόνος να μάθει κανείς τη γλώσσα, χρόνος να καταλάβει τα ήθη και τα έθιμα του τόπου. Όσο πιο γρήγορα συμβεί αυτό, τόσος περισσότερος χρόνος εξοικονομείται για την περιήγηση. Χαίρεται κάποιος καλύτερα το εξωτικό αυτό μέρος όταν κατανοεί το «πως» και «γιατί» κάποιων πραγμάτων.

Στη Μέση Γη υπάρχουν πάμπολλα φρούτα με μια απειρία γεύσεων. Ανάμεσα σ’ αυτά, υπάρχει και ένα είδος αχλαδιού, ένα μικρό στρογγυλεμένο κιτρινοπράσινο φρούτο με γεύση που μοιάζει μ’ αυτήν του μούστου, το οποίο χαρίζει ένα είδος νάρκης και προδιαθέτει σε φαντασιώσεις. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια τα δένδρα που παράγουν αυτόν τον καρπό έχουν πληθύνει αρκετά και τα συναντά κανείς σχεδόν σε κάθε τόπο της Μέσης Γης.

Όταν κάποιος ανυποψίαστος τουρίστας που δεν έχει προειδοποιηθεί γι’ αυτά τα δοκιμάσει, εθίζεται στην ομολογουμένως υπέροχη γεύση τους και καταναλώνει μεγάλες ποσότητες. Έτσι οι διακοπές του αρχίζουν να μετατρέπονται σε μια εναλλαγή από μικρά γεύματα μ’ αυτά τα αχλαδάκια και περιόδους αποχαύνωσης και παραισθήσεων.

Ένα από τα δυσάρεστα αποτελέσματα είναι ότι οι τουρίστες ξεχνάνε πως βρίσκονται σ’ αυτό το μέρος για διακοπές. Νομίζουν πως θα μείνουν για πάντα σ’ αυτή την ωραία χώρα.

Είναι κρίμα αυτό. Είναι κρίμα επειδή αφήνονται στις παραισθήσεις που δημιουργούνται από τον καρπό, χωρίς να γνωρίσουν τη χώρα, χωρίς να χαίρονται όλες τις εμπειρίες που έχει να τους προσφέρει. Κάποια τουρ προσχεδιασμένα μένουν στα σχέδια. Ακόμα χειρότερα, πολλές φορές οι αποχαυνωμένοι τουρίστες φαντασιώνονται πως ζουν τα προσχεδιασμένα ταξιδάκια ενώ στην πραγματικότητα βρίσκονται ξαπλωμένοι σε κάποιο καναπέ και ονειρεύονται.

Το χρονόμετρο παραμονής όμως, δε σταματάει να μετράει το χρόνο. Τικ τακ, τικ τακ.. Αδυσώπητα, φέρνει τους τουρίστες όλο και πιο κοντά στο τέλος των διακοπών.

Μπορείς να το ακούσεις, αν σκύψεις κοντά στο στήθος κάποιου τουρίστα και αφουγκραστείς. Τικ τακ, τικ τακ. Άλλοτε αργά, άλλοτε γρήγορα, μα πάντα χτυπάει.

Κάποια στιγμή, το χρονόμετρο ανακοινώνει το τέλος των διακοπών. Χωρίς δυνατότητα ανανέωσης του χρόνου. Και τότε, ο τουρίστας εγκαταλείπει τη Μέση Γη κι επιστρέφει στο σπίτι του.

Η ζωή είναι και ωραία και σύντομη. Ας την χαρούμε χωρίς να σπαταλάμε το χρόνο μας σε παραισθήσεις και φαντασιώσεις.

.

Γραμμένο με τη συνοδεία ήχων από λάτιν ρυθμούς, στου Fernandos.

Advertisements

19 Σχόλια

  1. Ωραίες είναι και οι φαντασιώσεις, με μέτρο όμως…

    Δώσε χαιρετίσματα στον Γκάνταλφ…

  2. Μια νέα νέα γη των λωτοφάγων;
    Θα το συνόδευα και με το classic «Take me down to the paradise city..»
    🙂

  3. έξυπνο, μπράβο!
    Θα χρειαστούμε κι ένα marketing plan…

  4. Πότε φεύγουμε? Να ετοιμάσω βαλίτσα?

  5. Μ’άρεσε πολύ.Πολύ!
    Το πρόβλημα είναι ότι όσο κι αν το συνειδητοποιούμε αυτό,ότι ένα ταξίδι είναι,κι έχει πολλά να προσφέρει,δεν ξεφεύγουμε εύκολα απ΄την καθημερινή μας ρουτίνα.(Δε φταίμε και πολύ βέβαια,κανονισμένα όλα από το «πρακτορείο»!)
    Κάνουμε κάτι αντίστοιχο με τον «ξενοδοχειακό τουρισμό».Κάνουμε… παρωπιδιακό τουρισμό!
    hugs!

  6. Όσο ωραίες και αν είναι οι διακοπές όμως δε θα βαριόμασταν κάποτε;Δε νομίζω ότι θα ήθελα να προσφέρω στον εαυτό μου καταστάσεις συνεχούς ευφορίας κι ευτυχίας..όχι βέβαια κι ότι αν ποτέ βαρεθώ θα αυτοκτονήσω..αλλά πιστεύω ότι ακόμα και αυτές οι ψευδαισθήσεις που λες και οι φαντασιώσεις ειναι ΖΩΗ. Νομίζω ότι ο καθένας κάνει τις επιλογές του και ας μην κρυβόμαστε..είναι συνειδητές.
    Μου άρεσε πολύ πάντως όλη η σκηνογραφία της ιστορίας σου.. 🙂

  7. Καλέ μου Λύκε..
    πολύ ωραίο κείμενο! Μου άρεσε πολύ.
    Μην τάχα ο Απόλλωνας ήταν σε απέυθειας σύνδεση
    και μαζί σου αυτές τις μέρες; 😉
    Τόσες και τόσες ερωτήσεις του έκανα..
    κι εκείνος μέσα από μια φλύαρη σιωπή,
    σ’ ένα φύλλο δάφνης χώρεσε
    όλες τις απαντήσεις του για μένα..
    ΖΗΣΕ, μου έγραψε
    κι είχε για πένα του, μια φευγάτη ηλιαχτίδα 🙂

  8. > greek history X, με μέτρο, δε λέω… Πόσα μέτρα να κόψω για τον κύριο; Πού σταματάει το μέτρο κι αρχίζει το .. χιλιόμετρο; 🙂 Ο Γκάνταλφ ευχαριστεί και ανταποδίδει..
    > mauve_all, μάλλον μια παλιά γη των λωτοφάγων.. Απλά σήμερα γίνεται πιο αισθητό. Ταιριαστό το κομμάτι κι ωραίο, απ’ ότι μου λένε τα .. φιλικά μου πνεύματα. 🙂
    > druqbar, μερσί, πάντα έχεις ένα καλό λόγο για τους άλλους. Όσο για το plan, έχεις καμμιά ιδέα; 🙄
    > osela, είμαστε ήδη εκεί.. Εκτός κι αν εννοείς για πίσω στο σπίτι, όχι ακόμα, υπάρχουν πολλές εκκρεμότητες. 🙂
    > Γλυκερία, έχω φάει τη ζωή μου να βρω τον γαπίπ τον ταξιδιωτικό πράκτορα.. Αλλά, φοβάμαι ότι είναι αυτοματοποιημένο το σύστημα. 😦
    > karanti, σ’ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Απ’ το στόμα σου και στου Χόλυγουντ τ’ αυτί. Μα για τη βαρεμάρα.. τι είναι αυτό; Πως μπορεί κάποιος να βαριέται σε ένα τέτοιο μέρος; Μόνο αν χάσει το νόημα και δεν βρίσκει κάτι αναγνωρίσιμο, τότε μπορεί να βαρεθεί.. Όχι, θα διαφωνήσω, οι επιλογές συνήθως ΔΕΝ είναι συνειδητές. 🙂
    > Αννίτα, δαφνοφορεμένη και ηλιοκαμένη, κάποιος είναι όντως σε σύνδεση τον τελευταίο καιρό. Να ‘ναι ο Φοίβος ή ο Διόνυσος; Ή μήπως ο Φάνης; 😉 Και μην κρύβεσαι, δεν ήταν μια φλύαρη σιωπή αλλά μια ΖΩΝΤΑΝΗ χορωδία, θαρρώ.. Ζήσε λοιπόν, χαλαρά και όμορφα τα θέλω σου. 🙂

  9. E,ψιτ sadmanivo, πέρνα απο το blog μου! Πρώτον βρήκα τα αρχικα του opel, δεύτερον έχεις πρόσκληση.

  10. polu wraio to keimeno!!! opws panta!! 😉

  11. Οι παραισθήσεις και οι φαντασιώσεις δεν είναι μέρος αυτού που κάνει τη ζωή ωραία;

  12. Φαντασιώσεις;;Χμμ…
    Φαντασθείτε μια δεξαμενή χιλίων τόνων γεμάτη με… λάδι για μωρά (baby oil) κρεμασμένη σε μια σπηλιά ένα χιλιόμετρο βαθιά στη γη, σε ένα ορυχείο ψευδαργύρου, στο νησί Χονσού της Ιαπωνίας και 87 φυσικούς από 14 χώρες να την παρακολουθούν με αγωνία. Τι κάνουν όλοι αυτοί «οι τρελοί» εκεί πέρα;
    ΤΑΣΟΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ

  13. > 0penminded, αποστολή εξετελέσθη (κάλλιο αργά..) 🙂
    > soulmates, κορίτσαρε, που χάθηκες εσύ; Πολύ χαίρομαι που εμφανίστηκες, θα περάσω για καφεδάκι από το blogόσπιτό σου 😀
    > dreamerland, χμμμ… μάλλον ήταν ατυχής επιλογή λέξεων.. αναφερόμουνα στην παθητικότητα με την οποία πολλές φορές αντιμετωπίζουμε τη ζωή, την υπαρξιακή οκνηρία και την πρόσληψη έτοιμης τροφής – εντυπώσεων / γεύσεων / αισθήσεων, μέσα από το χαζοκούτι πχ, ή την πνευματική νάρκη που μας αναλώνει το χρόνο. 🙂
    > feggaroskoni, .. ?? .. Μι, στούμπιντο, νον καπίσκο.. Εξπλέην, πληζζζ.. 🙂

  14. Τελειώνοντας, το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό ήταν…..:

    «-Ακριβώς έτσι είναι και ο Έρωτας……»

  15. ουφ εγώ κατάλαβα από άλλο βιβλίο!!!

    (είμαι τρελή φαν της ηρωικής φαντασίας χε)

  16. Hey man, πολύ ωραίο το έκανες το μπλογκ :):)

  17. > Natalia, μα σε λα βι, που λένε και οι Γάλλοι… Σωστή! 🙂

    > m13, καλωσόρισες 🙂 Αν δε, είσαι φαν του Τόλκιν, ε, θα τα πούμε σε πρώτη ευκαιρία. Επίσης, μερσί για τα καλά σου λόγια (που σημαίνει, τελικά όλοι τα είχατε πάρει με την αγριόγατα που ‘χα για pet μέχρι πρότινος, ε;)

  18. polu kalo gia na nai alh8ino….makari na nai alh8ino!!

  19. > anny, είναι ό,τι θέλουμε να είναι… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: