ego – μανιφέστο

Με αφορμή ένα γεγονός που συνέβη πριν καιρό σε ένα τραπέζι..

egosign.jpg

Ω κερασφόρε, άρχοντα του Εγώ, εσύ είσαι ο πιο αγαπητός από τους μικρούς θεούς του ανθρώπου. Στο βωμό σου καθημερινά προσφέρονται εκατόμβες προσφορών και το αίμα τους βάφει άλικη τη γη.

Τον παλμό της τυφλότητας διαχέεις στις ημιμαθείς ψυχές, καπιταλεύεσαι την αγνή αγωνία για γνώση, για νόημα, για ένα ωραίο σκοπό σ’αυτό το γολγοθά που λέμε ζωή.

Πλάνητα, άρχοντα του Μύθου, μεσμεριστή και κατ’εξακολούθηση δολοφόνε της ομόνοιας και της ανθρωπιάς, χάσου από μπρος μου!

Σιχάθηκα την εγωπάθειά σου, αυτό το δηλητήριο που ενσταλάσσεις στους ανθρώπους τις πιο αδύναμες στιγμές τους, τα τείχη που υψώνεις και καταλύεις κάθε μικρή, αυθεντική προσπάθεια για κάτι καλύτερο, κάτι διαφορετικό.

Η διχόνοια που καθημερινά σπέρνεις απλώνεται και κατακλύζει τη γη, σα φαρμάκι στάζει στα μυαλά, δημιουργεί νησίδες απομονωμένες, στείρους πύργους από είδωλα μιας διαστρεβλωμένης οπτικής, γεννά πίκρα, αδιέξοδα.

Ω Εγώ, εσύ, το πιο απατηλό από τα επιτεύγματα του ανθρώπου, το μεγαλύτερο λάθος, η κερκόπορτα της ανθρωπότητας, είσαι ταυτόχρονα η αχίλλειος πτέρνα της μα και η μοναδική ευκαιρία για υπέρβαση. Γιατί όλα τα άλλα είναι πεπερασμένα, μόνο εσύ, ω εγώ, μπορείς να ξεπεράσεις τα όρια της φύσης, να υψωθείς πάνω από τα γνωστά, να αλλάξεις το αύριο.

Άρχοντα της χωριστότητας, μόνο εγώ (εσύ) καταλαβαίνω πόσο θέλεις την κατάλυσή σου, την ήττα σου. Γιατί εσύ, δεν είσαι παρά εγώ σε ένα άλλο κομμάτι ύλης και κατά βάθος ποθείς όσο κι εγώ το γκρέμισμα των τειχών, την Ένωση.

Advertisements

19 Σχόλια

  1. Έχω μείνει άφωνη…Αυτός είναι ο πλεόν συγχρονος, δραματικός μονόλογος του ατομού που ζει το τώρα με συνείδηση και συναίσθηση. Είναι το δεύτερο κείμενο που συναντώ στην blogοκαριέρα μου και δε επιδέχεται σχολιασμού αλλά τεχνοκριτικής.

  2. Ω tempeterra! Ω mores!
    Αλτρουιστή sadmanivo! (a hug!)

  3. Τη μικρή μαρίκα τη τρώει η περιέργεια να μάθει τι συνέβη σ’εκείνο το περιβόητο τραπέζι!!!

  4. Μονάχα ένα βήμα μακρυά η υπέρβαση, μα βήμα είναι πάνω από την άβυσσο.
    Κι αν ξίνισε για λίγο το κρασί σ’ εκείνο το τραπέζι, θαρρώ πως μετά -σχεδόν- απ’ όλους βγήκε κάτι όμορφο κι αληθινό.. όπως και τούτο δω το ego-μανιφέστο.
    Τα σέβη μου, σενιόρ..
    και στην υγειά σου! Στην Ένωση..

  5. «Τι ασυνέπεια να φιλοδοξώ να επαρκώ στον εαυτό μου! Τι σαρκαστική συνείδηση αισθήσεων υποθετικών!»
    Fernando Pessoa

  6. Είσαι από εκείνουν που πιστεύουν ότι ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως καλός.
    Αισιόδοξο πολύ, μα οι μόνοι κερασφόροι που έχω δει είναι του ίδιου μου του είδους…

    τα σέβη μου

  7. Καλησπερα
    Αυτο το κειμενο μιλησε μεσα μου για πολλους λογους ο κυριοτερος ειναι οτι η μαχη μου με το ΕΓΩ κραταει χρονια κι εχει αυτο που οι μοντερνοι φονιαδες ονομαζουν «παραπλευρες απωλειες»
    Παροτι εξακολουθω να μην πιστευω στο εμεις προσπαθω για ενα διαφορετικο ΕΓΩ, τουλαχιστον

  8. Έμεινα έκπληκτη…check this out…:
    http://foulianna.wordpress.com/2006/09/25/to-egw-kai-to-esy/
    παλιό, πολύ παλιό, γραμμένο εδώ και 5 χρόνια, και διαφορετικό, πιο ρομαντικό, και ίσως ίδιο, αλλά αντίστροφο…
    Well, αν δεν ταιριάζαμε, δεν θα συμπεθεριάζαμε…
    Μπράβο Sadmanivούλη μου, με συγκίνησες!!! 😀

  9. > Κατερίνα, πω πω… πολύ ευγενικά και καλοπροαίρετα τα λόγια σου, μα λίγο υπερβολικά, δυστυχώς. Όπως λέει και μια γνωστή μου ύπαρξη, ε, I have my moments… τίποτε περισσότερο. Σ΄ευχαριστώ, να ‘σαι καλά. 🙂

    > Γλυκερία, 1001 ευχαριστώ για την αγκαλίτσα! 🙂 Όσο για τα mores, ε, κάτι θα έχουμε κι εμείς οι amore(s) 😉

    > mikriperiergimarika, 🙂 τίποτα το ιδιαίτερο πραγματικά. Μια παρέα που συ-ζητούσε για θέματα κοινού ενδιαφέροντος, μια αφορμή για αντιπαράθεση διαφορετικών χαρακτήρων, ο εγωισμός μας βρήκε χαλαρούς και μας κατέλαβε… Μετά, θλιβερές απολυτότητες και πίκρα… χαζά πράγματα, απλά με τσάτισε που χάλασε (προσωρινά) η ατμόσφαιρα. Καθημερινά συμβαίνουν αυτά.

    > Αννιτάκι, όντως ένα βήμα πάνω απ’ την άβυσσο.. Μα ουδέν κακό αμιγές καλού (μια μικρή αντιστροφή), και, ναι, ποτέ δε λέω όχι στην Ένωση 8)

    > dreamerland, τι φιλοδοξία όντως! Ή μήπως να πω, ματαιοδοξία; Ευχαριστώ για το δωράκι 🙂

    > druqbar, είναι εν μέρει αλήθεια.. Ή, μάλλον, αλήθεια αν προστεθεί ότι πιστεύω πως το κακό υπάρχει μόνο μέσα στον άνθρωπο – και το εννοώ αυτό. Βλέπεις, ο άνθρωπος είναι το κοσμικό αλώνι όπου συγκρούονται οι άγγελοι κι οι διάβολοι… και το πρωτάθλημα δεν πάει καλά.. 😕

    > wrathchild, μ’ αρέσει αυτό που λες. Και οι παράπλευρες απώλειες μου θυμίζουν το ανέκδοτο με τον ωτοστοπατζή που μετά το ατύχημα, κρατώντας με δυσκολία τα έντερά του μέσα, λέει «ευτυχώς που δεν πάθαμε και τίποτα, ε;» Δεν πειράζει, έτσι κι αλλιώς δε θα ‘μαστε για πάντα.. 🙂

    > foulianna, όντως, πολύ ωραίο (το ποστ σου). Ε, συμπεθέεεεραααα; Οκ, μπακ του γουώρκ νάου. 😉

  10. Δεν ήθελα να μου πεις τι έγινε !!!!Απλά μ’αυτό τον τρόπο εξέφρασα την εκπληξή μου , πως είναι δυνατόν να συγχίζεσαι , δε μπορεί κάτι πολύ σημαντικό θα έγινε λέω , λέω…θα στείλω μήνυμα στο Δία να σου μάθει να στέλνεις αστραπές και βροντές όταν…συγχίζεσαι .Εκτός και αν σου έκανε ήδη ιδιαίτερα μαθήματα και γι’αυτό εδώ στην Αθήνα έχουμε πλημμυρίσει στα νερά ,τις τελευταίες εβδομάδες!!!Ξεσυγχίσου και στείλε μας τον ήλιο σε παρακαλώ.

  11. εγω είμαι εγώ εσύ είσαι εσύ αυτός είναι αυτός εμείς είμαστε εμείς εσείς είσαστε εσείς αυτοί είναι αυτοί.
    άσχετο αλλά κάτι έπρεπε ν’ αφήσω κι εγώ. μ’ άρεσε.

  12. Σκιαχτηκα λιγο με την φωτο βρε γλυκουλι 🙂

  13. Εξαιρετικές σκέψεις
    (επίσης να αναφέρω διαβάζοντας διάφορα σχόλια που αφήνεις, πως ακόμα κι αυτά είναι μικρά ολοκληρωμένα κείμενα εντέχνως δομημένα)
    Τα φιλιά μου Sad.

  14. > mikrimarika, δε φταίω εγώ! Άρχισε εδώ πάνω η έκθεση βιβλίου και ως συνήθως, κλαίει ο ουρανός.. Υπομονή, δύο βδομάδες είναι.. 🙂

    > keimgreek, όχι εδώ, στο άλλο blog, το γλωσσολογικό.. 😉 ΤΗΧ

    > Candys, οκ, το ‘πιασα το υπονοούμενο.. Θα κόψω τη ζάχαρη στον καφέ μου 😉 [για τη φωτό: είδες πόσο πετυχημένη είναι;]

    > juan loco χάου βέρυ νάϊς του σηη γιου… 😉
    .. μα γιατί απέχεις απ’ εδώ;

  15. Χνουδάκι, .. κοκκίνισα. Σ’ ευχαριστώ, να ‘σαι καλά. 🙂

  16. υπέροχο!…
    βέβαια το κάθε Εγώ έχει την βαρύτητά του. Άλλο το Εγώ το δικό μας, και άλλο των…Κυβερνώντων τη γη.

  17. > roidis, ευχαριστώ, μάλλον λίγο άκομψο είναι. Αλλά πόσο σωστό αυτό με το … ειδικό βάρος του «ΕΓΩ» των κυβερνόντων!

  18. Γράφετε ως Διάολος 8) αλλά εγώ πάντα θα ισχυρίζομαι ότι αποτελείτε τον Εκπεπτωκότα πρώτο Αγγελό μου! 🙂

  19. > DIONYSOS, γράφω ως διάολος; Εννοείς παραπλανητικά ή με μαυρίλα κολασμένη; Μεταξύ μας, ώρες ώρες νιώθω σαν τον πεσμένο εωσφόρο.. μεταφορικά μιλώντας, βεβαίως βεβαίως… 8)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: