Αναδιάρθρωση

fadedghostimage2.jpg

Τσιγάρο, καφές.. και ένα σαράκι στο μυαλό.

Το βλέμμα σκεπτικό, συνοφρυωμένο, σα να προσπαθείς να θυμηθείς κάτι που έχεις ξεχάσει.

Ο κόσμος κινείται στις σταθερές του τροχιές, γύρω από τα θέματα που καθημερινά τροφοδοτούν την κοινωνία με feed backs. Όλα είναι ίδια. Γνώριμα.

Τί σου λείπει;

Κάτι διαφεύγει της προσοχής σου. Ανεπαίσθητο deja vu, ένα αδιόρατο κλικ, υποψία διαφοράς φάσης.

Δεν θα έπρεπε να είσαι εδώ. Αυτό είναι!

Τότε, πού;

Τί έχεις ξεχάσει;

Ένα ταξίδι, ένα τόπο, ένα τρόπο. Έναν εαυτό. Έναν προορισμό.

Χάνεται η ιστορία του εαυτού σου σε άλλες ιστορίες, δανεικές ή φανταστικές. Ξοδεύεται ο χρόνος, το λάδι που λέει κι ο λαός. Τικ – τακ.

Τικ.

Λείπει το τακ. Λείπει το τακ.

Κοιτάς στον καθρέπτη, δεν υπάρχει είδωλο.

(μήπως το ανάποδο;)

Μικρές (αγαπημένες) στιγμές γεμίζουν με την ουσία τους τον καμβά της ζωής σου. Υπάρχουν αλλά πρέπει και να συνδεθούν. Πού είναι ο συνεκτικός ιστός;

Τικ, τακ. Όλα είναι εδώ. Όλα καλά. Απλά, έπρεπε να το σκεφτείς, να το δεις.

Ώρα να το δείξεις.

h-harmony1.jpg

υ.γ. ο Sadmanivo τελειώνει.. κάτι άλλο αναδύεται.

Advertisements

9 Σχόλια

  1. Μόλις χθες έγραψα σε ένα μέιλ τα ίδια λόγια, όχι με τις ίδιες λέξεις αλλά τα ίδια ακριβώς λόγια…
    Είναι παράξενο το πώς, ενώ βασανίζεσαι καιρό να βρεις τι φταίει, μόλις καταφέρεις και το διατυπώσεις το βρίσκεις μπροστά σου στις λέξεις κάποιου άλλου…

  2. Τι αναδύεται; Μια γοργόνα ίσως; Η θεά Αφροδίτη; Ο παντοδύναμος Διας; 😛

  3. > dreamerland, ναι, δεν είναι περίεργο; Οι λέξεις, όπως και οι ιδέες, περιφέρονται σαν ψαράκια σε έναν αιθερικό ωκεανό περιμένοντας κάποιον-ους να τις ψαρέψουν.. 🙂

    > keimgreek, αγοράκι είμαι!!! Όχι γοργόνα… Ο Δίας, ίσως… Ο Ερμής, πιο πιθανό. Ο Λόκι, σχεδόν σίγουρο 😉

  4. Kάθε λογικός άνθρωπος την περνάει αυτή τη φάση.Και πολλοί έχουν τις συγκεκριμένες σκέψεις,αν θες τη γνώμη μου.
    Καθότι σχεδόν όλοι,όπως τραγούδησε και η Αρβανιτάκη: «στ΄αληθινά,στα ψεύτικα,το λέω και τ΄ομολογώ…σαν να΄μουν άλλος κι όχι εγώ,μες τη ζωή πορεύτηκα…»
    Όσο δε για τη θεωρία του συλλογικού νου,πολύ με απασχολεί ακόμη…τέλος πάντων.
    Κ α λ ή αρχή και σ΄αυτό.Έχεις το ήμισυ ήδη αυτού που θα επιθυμήσεις να γίνεις.Έχεις υγεία κι ελευθερία.Κι εμένα να σε ψέλνω σε τακτά διαστήματα να μην υπάρχει το sad σαν πρώτο συνθετικό στο όνομα,κατ΄ουσίαν τουλάχιστον…

  5. Μου μίλησε αυτό το ποστ!
    Δυνατό.
    Πόσο λυπάμαι που είναι έτσι, να ήξερες μόνο…

  6. Sad
    Πριν απο καποια χρονια – πολλα- ειχα ενα ατυχημα μαζι με εναν φιλο, γνωρισα εναν γιατρο, ωραιο τυπος με αυθεντικη τρελλα. Αυτος μου λεγε συνεχεια
    – μην γκρινιαζεις ο πονος ειναι καλο πραμα, αλλαζει τον ανθρωπο
    Αν λοιπον εχεις τιποτα στεναχωριες η τα ψαχνεις πολυ τα πραγματα(κι αυτο φερνει στεναχωριες) εκ πρωτης οψεως ειναι δυσαρεστο επι της ουσιας ομως κερδισμενος θα βγεις
    Και η οποιαδηποτε φαση «αλλαγων» θα σε κανει να βγεις κερδισμενος

  7. > Γλυκερία, πω πω, καταιγισμός εννοιών.. Τι να πρωτοσχολιάσω.. 1. Το ρεπερτόριό σου από γνώσεις με κάνει να αναρωτιέμαι γιατί δεν έχεις πάει σε τηλεπαιχνίδι γνώσεων.. Θα τα κονόμαγες, ξέρεις.. 2. ο συλλογικός νους είναι μια πραγματικότητα, πίστεψέ με… 3. θα ήθελα να έχω ελευθερία.. Μα δεν το νομίζω.. 4. Καλό σου βράδυ 🙂

    > MåvяiÐåliå, Μα δεν είναι να λυπάσαι, κάτω από την επιφάνεια είναι αισιόδοξο.. 🙂

    > wrathchild, βαράτε με κι ας κλαίω (αλλά μεταξύ μας, ε;) Καλός κι ο πόνος, καλός κι ο μη-πόνος. Παν μέτρον.. 🙂

  8. Πόνος είναι πάντα κάτι λιγότερο απ’αυτό που προσπαθεί να γεμίσει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: