Slow Down, Jackass

feeding-frenzy2.jpg

Τρέχεις, ο νους ανταγωνίζεται τους τροχούς, τη σύγχρονη επέκταση των ποδιών. Άηχο τικ τακ κρυστάλλων χαλαζία δίνει το τέμπο στη ζωή σου, σχεδόν όλο το 24ωρο. Βιαστικός καφές και τσιγάρο (;) το πρωί, πριν καλά καλά ανοίξουν τα μάτια, το παράδοξο της αντιστάθμισης του πρωινού μποτιλιαρίσματος με τους φρενήρεις ρυθμούς της σκέψης, οι διάφορες εκκρεμότητες – υποχρεώσεις που σαν εκνευρισμένοι πολίτες σε δημόσια υπηρεσία περιμένουν ανυπόμονα τη σειρά τους για τη διεκπεραίωση της υπόθεσής τους. Τα κινητά ως σύγχρονες μέλισσες βουίζουν μεταφέροντας data άγχους και προθεσμιών. Το πλήθος περπατάει βιαστικά, αναπνέει βιαστικά, διασκεδάζει βιαστικά. Τα γραφεία των επιχειρήσεων εκπέμπουν vibes δραστηριότητας, ναοί λατρείας της νεοεποχικής, φιλελεύθερης καταναλωτικής θεότητας που αγκαλιάζει μεγαλόψυχα πιστούς και άπιστους με μια παγκόσμια, τριαδική κατάφαση.

¥$©

donkey.gif

Τρέχεις, σε ένα ατελείωτο αγώνα δρόμου προσπαθώντας – μάταια – να προσπεράσεις όχι τους υπόλοιπους ταλαίπωρους δρομείς αλλά τον ίδιο τον αγώνα. Είσαι ο γάιδαρος που τρέχει πίσω από ένα καρότο δεμένο πάνω του. Ό,τι και να κάνεις, όσο κι αν ανεβάσεις τον πήχη, όσο κι αν παραφουσκώσεις το 24ωρο σαν βαλίτσα ταξιδιού, πάντα θα περισεύουν πράγματα. Ως σύγχρονη εκδοχή του Σίσυφου είσαι παγιδευμένος ανέλπιδα στη συνεχή εξαργύρωση της ζωής σου στο κασέ κάποιας πόρνης τράπεζας, στα κιτάπια κάποιας αδηφάγου πολυεθνικής.

verybusy42.jpg

Τρέχεις, πυρετωδώς ρίχνεις νερό στο κόσκινο, ρίχνεις, ρίχνεις… Πώς περιμένεις να γεμίσει; Μα δεν μπορείς να το σκεφτείς αυτό, κάθε κιλομπάιτ της RAM σου είναι δεσμευμένο στο κυνήγι του καρότου. Ανάσα με την ανάσα ξοδεύεσαι, φθίνεις, αναλώνεσαι για να καταναλώσεις. Να αγοράσεις tv πλάσματος, νέα ρούχα σύμφωνα με τη φετινή μόδα, νέο κινητό του τελευταίου εξαμήνου, νέο αμάξι, μεζονέτα σε μεγαλοαστική συνοικία, πισίνα, δορυφορική, πράγματα που τραγελαφικά ονομάζεις ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ. Και γι αυτά, πληρώνεις με ιδρώτα, ξενύχτι, άγχος, χρόνο, συναίσθημα, ζωή.

Είσαι – ίσως – πετυχημένος.

Μα όχι ευτυχισμένος.

leisure_time2.jpg

SLOW DOWN.

Χαλάρωσε. Κάνε μια παύση και αναλογίσου. Άφησε για λίγο κατά μέρος το άγχος για το πώς θα προλάβεις το καρότο και κοίτα γύρω σου, κοίτα τον καθρέπτη.

Αξίζει να πουλάς την ψυχή σου για δυο κομμάτια πλαστικό που πριν κλείσουν χρόνο θα ‘ναι παρωχημένα;

Αυτό ήθελες να κάνεις στη ζωή σου; Να πεθάνεις από καρκίνο ή έμφραγμα πριν καλά καλά προλάβεις να ζήσεις; Να σκάσεις την καρδιά σου, το συκώτι σου, κυνηγώντας ένα καρότο που κάποιοι φροντίζουν να μην μπορείς να φτάσεις ποτέ;

Κάνε μια βόλτα. Βγες έξω, παράτα το ρημάδι το αμάξι και περπάτησε. Χαλαρά, νιώθωντας τον περίπατο, κοιτάζοντας γύρω. Δες τον κόσμο, πρόσεξε πόσο διαφέρουν τα αδέσποτα σκυλιά στο δρόμο απ’ τους ανθρώπους. Ποιός αισθάνεται πιο ωραία;

calm2.jpg

Κάθισε σ’ ένα καφενεδάκι (που να το βρω, μου λες κι έχεις σχεδόν δίκιο. Σχεδόν.) κι άφησε τον κόσμο να μπει μέσα σου, νιώσε έναν άλλο ρυθμό. Χέσε το καρότο. Άκου τη φύση, θυμήσου πώς ήσουν πριν μπεις σ’ αυτό το στίβο της Κόλασης.

ΞΥΠΝΑ!

Advertisements

16 Σχόλια

  1. Και εκεί που δεκάδες μικρές φωνούλες μέσα στο κεφάλι μου -καλέ σσσουςςςς!- μου λένε με τόνο επιτακτικό »run Forest, run», με το μαστίγιο ν’ ακούγεται σατ σατ -άουτς-…
    είναι τόοοοοσο ωραία να ξεπατάγεται κι αυτή η φωνή που λέει »slow down! Χαλάρωσε και χέσε το καρότο». Ουφ! 🙂
    Γουάντερφουλλλ, αλήθεια, αν και ξέρω ότι θα συνεχίσω να τρέχω πίσω από το Λευκό Λαγό (τουλάχιστον), που τρέχει πίσω από ένα διαφορετικό μεν, περτικαλί δε καρότο.

  2. Slow down… 🙂
    (για το λαγό, θα σου τα πω άλλη φορά) 😉

  3. Μμμ, ναι.. Μια συζήτηση για το Λευκό Λαγό (τουλάχιστον), ε, πρέπει να την κάνουμε 🙂
    Εγώ, βάζω τον καφέ και το κανταΐφι.. εε, τη σπανακόπιτα ήθελα να πω.. άντε, και μερικές ρετσίνες-κόλα.. ίσως και κάνα κοψίδι light..
    καθότιν νηστικό αρκούδι, δε.. ‘λαλάει’ 😛

  4. Αυτη ειναι η καθημερινοτητα, οπως την περιγραφεις, αυτη ειναι η βαση της τουλαχιστον. Μου θυμιζει το «Ταψι» σε λουνα παρκ τωρα πια, αν και παλιοτερα προτιμουσα το τρενακι(αφου τρεχεις που τρεχεις να το ευχαριστιεσαι που λεει ο λογος).
    Και στο να αναπνεεις στην πιεση ειναι σημαντικο
    Αυτες οι μικρες αποδρασεις μιας βολτας η ενος καφε σε μενα ειναι κατι παραπανω απο απαραιτητες, παιρνω και μια εφημεριδα που ποτε δεν διαβαζω, απλωνομαι στην καρεκλα κι επαναφορτιζομαι. Πριν κανα διμηνο ανεβηκα στα μερη σου, μονος μου, πεντε μερες γυρναγα παντου, μπουγατσα, καφε το πρωι, ψαροταβερνα το μεσημερι, σινεμα το βραδυ, φορτωσα μπαταριες για καιρο (στο τσακ γλυτωσα τη Νικολουλη διοτι εκλεισα κ το τηλεφωνο)
    Καλημερα

  5. xalllllaraaaaaaaaaa, pou lene kai voreia!!!
    filia

  6. Με «στελνεις» τωρα τελευταια Σαντακο μου!

  7. Έλα τώρα,ξέρεις ότι συμφωνώ! έχω κάνει διατριβή στο θέμα.
    Είπαμε,το τρέχειν,με μέτρο κι αυτό!(και προς τη σωστή κατεύθυνση παίζει ρόλο!)
    Ο καθένας ας κάνει τη ρύθμιση του χρόνου του όπως μπορεί,με τη σκέψη ότι το προλαμβάνειν,καλύτερο του θεραπεύειν.Ξου το άγχος!

  8. Πολύ ωραίο κέιμενο. Πρέπει κάποτε να αποφασίσουμε να αντιμετωπίσουμε τη ζωή μας πιο χαλαρά, πιο δημιουργικά. Καλή σου μέρα.

  9. χμ, δεν ισχυει για ολους αυτο, ειδικα για οσους απο εμας ζουν χρονια τωρα κυνηγωντας τον ασπρο λαγο (ειδα καναδυο εδω μεσα 😉 ), και οχι το καροτο.(τι μου θυμισες τωρα, «White Rabbit» Jefferson Airplane). Ισως εμεις θα επρεπε να καβαλησουμε τον γαιδαρο καμια φορα. Η αληθεια ειναι παντα στη μεση… 😛

  10. > Αννίτα, γιατί άραγε, αυτά που προβάλλεις μου θυμίζουν ένα… καρότο; Άραγε; Άλαγε; Ε, λαγέ; 😉

    > Wrath, το ήξερα ότι είσαι «περίεργος» εσύ… 😉 Τα λοιπά αλλιώς.

    > Soul, ξαναπέτο! 😀

    > Candys, φταίει το αλκοόλ… Πόσο πρέπει να πιω για να πάρω Νομπέλ; 😉

    > Γλυκερία, τι καλή που είσαι! Ακόμα σου χρωστάω μέηλ. 🙂 Ως εκ τούτου, ότι και να πεις, συμφωνώ 🙂 Ξού το άγχος!

    > Δείμε, πρέπει, αλλά δε βλέπω να γίνεται… Παρομοίως 🙂

    > Foulli, σουτ βρε! Δε θέλω δημόσιες κουβέντες για ασπρόλαγους… Θα μας πάρουν χαμπάρι κι ύστερα… :mrgreen:

  11. Χαλαρά λοιπόν, για ενα ταξίδι στον κόσμο..
    που ανήκει σε όσους ακόμα ονειρεύονται…

  12. kati mu 8ymizei. hehe.
    oraia pu ebales kai tis eikonitses.

  13. Επισης θυμηθηκα και το παιχνιδι:
    «Εχεις λαγο?»
    «Εχω λαγο»
    «Εχει ουρα?»
    😛 😛 😛

  14. > Δαναή, έλληνας κροίσος με ΧΧΧ γράμματα… 😉

    > Keim, αυτή με τα τιγράκια ΠΟΛΥ μου άρεσε. Γκούτσι γκούτσι… 8)

    > Foulianna, ΕΙΣΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ! Δεν είπαμε ότι αυτά δεν τα λέμε δημόσια; Θα τραβήξεις πάνω σου την οργή της σκοτεινής σέκτας των αραχνοϊσκιωτων… 🙂

  15. Και μετά…..γκρινιάζεις γιατί κάνω κοπάνες, ε; :ΡΡΡ

  16. Χα χα! Καιρός ήταν να το καταλάβεις. Έτσι όπως σε είδα, απόρησα πως αντέχεις.
    Δεν πας κανένα ταξίδι την Πρωτομαγιά να ξεχαρμανιάσεις λιγάκι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: