A morning Flight

dragon-flying.jpg

Τη στιγμή που ο Ήλιος ανέτειλε, τα μάτια σου σφάλισαν και το κεφάλι έγειρε στη γη. Δεν ήθελες να το δεις να συμβαίνει. Σαν παλιό ρολόι που ξαφνικά πέφτει σε ακινησία και μένει το μεταίσθημα των χτύπων να δονεί το άδειο δωμάτιο.

Με τα μάτια κλειστά, άνοιξες τα φτερά σου και αφέθηκες στο πρωινό αγιάζι, ο ψυχρός αέρας σε πήρε στην αγκαλιά του και σε λίγες στιγμές η γη γλυστρούσε σιωπηλά από κάτω. Οι σκέψεις σου πετάξανε πιο ψηλά, σε κάποια απόμερη γωνιά κάποιου σύμπαντος όπου ζωή ακόμη δεν υπήρχε.

Είχες ανάγκη τη σιωπή. Οι λέξεις ακόμη βάραιναν πάνω σου, κοφτερές σα ξυράφι, τσουχτερές σαν το χιόνι, σκοτεινές σαν τα βάθη μιας λίμνης. Όχι άλλες λέξεις, για λίγο. Όχι άλλες σκέψεις. Όχι άλλη θολούρα.

Μια σιωπηλή πτήση, με τα μάτια κλειστά, άλλωστε σ’ αυτόν τον τόπο κανείς άλλος δεν πετά αν δεν το θελήσεις εσύ, ένα από τα προνόμια του ιδιωτικού σου κόσμου. Μια σιωπηλή πτήση λοιπόν, νωρίς το πρωί και το μόνο που νιώθεις είναι το μούδιασμα στο δέρμα, το απαλό χάδι αυτού του κρύου αέρα.

Μα το κεφάλι σου βαραίνει, λες και φοράς το Ένα το δαχτυλίδι στο δρόμο προς τη Μόρντορ. Όσο πιο ψηλά στροβιλίζονται οι σκέψεις, τόσο πιο βαριά γέρνει το κεφάλι προς τη γη.

Σε βλέπω από κάπου, και μου φαίνεσαι πολύ κουρασμένος, πολύ νικημένος.

Advertisements

10 Σχόλια

  1. ..Ομως θες να συνεχισεις.Θες να ταξιδευεις.Τα ματια σου ειναι κλειστα για ωρες.Οχι δεν κοιμασαι.Μονο ξεκουραζεσαι,τουλαχιστον ετσι νομιζεις.Η ψυχρα του πρωινου σου κανει καλο,σου ροδιζει το προσωπο.
    Αυτο το προσωπο που λατρεψαν χιλιαδες την γαληνη του.
    Που τοσα χερια το χαιδεψαν.
    Μη σκεφτεσαι τιποτα.
    Μονο αφησου..αφησου κι ας σε πληγωσαν..
    Κι ας σε χαιδεψαν..
    Κι ας μην αντεχεις τις λεξεις..
    Αφησου.

  2. Ω, ναι, αυτό το χω καταφέρει. Εμπνευσμένος από τον Εθνικό ποιητή (όχι τον Σαρμπέλη, τον άλλο, τον παλιό) που λέει «μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη λόξα τραβά».
    Σαν φοίνικας, πριν καλά καλά κρυώσουν οι στάχτες, πάλι ξεπετάγομαι και μα την πίστη μου, όσο αναπνέω θα πετάω! That’s a promice.
    Σ’ ευχαριστώ, καλή μου Candys

  3. 🙂

    Αυτο ειναι το αισιοδοξο νεο της ημερας!!

    :*

  4. To κειμενο σου by the way ηταν ολα τα λεφτα!!! 😉

  5. Οτιδηποτε φερνει κουραση -ψυχικη- το διαγραφω ακαριαια και αυτος ηταν ο πρωτος στοχος που καταφερα ολοκληρωτικα και δεν αφορουσε οικονομικο,κοινωνικο , επαγγελματικο στοχο.
    Εκανες το «διαλειμμα» σου- απαραιτητο- απ οτι καταλαβα

    ΥΓ Οσο για γραμματεα, παρε δυο για αρχη και κρατα την πιο γρηγορη
    Καλημερα

  6. Δακτυλογραφω 180 λεξεις το λεπτο!!!! Προσλαμβανομαι??? 😛

  7. πανέμορφο κείμενo sad. Καλές πτήσεις στα ουράνια σου 🙂

  8. > Candys, ναι, φαντάζομαι κάπου βαθιά μέσα μου έχω κάτι το αισιόδοξο… ή μήπως είναι απλά πείσμα;

    > wrathchild, υποθέτω πρέπει να σε συγχαρώ γι αυτό, μιας κι εγώ δεν τα πολυκαταφέρνω με τις διαγραφές… αλλά και τι θα ήταν η ζωή χωρίς λίγο πόνο..
    Γι αυτό και θα ακολουθήσω τη συμβουλή σου και θα προσλάβω όχι δύο αλλά ίσως και τρεις μαζί.. Creative team 🙂

    > foulianna, προσλαμβάνεσαι αν μου φέρεις και τον Keim για υπεύθυνο επιμέλειας και ζαμανφουτολογίας. Τέταρτη εξουσία, τρέμε! Σχηματίζεται η Πέμπτη! 🙂

    > Χνουδάκι, σ’ ευχαριστώ, προσπαθώ να μοιάσω σε κάτι άλλα blogs που έχω βρει… 😉

  9. H αισιοδοξια και το πεισμα ταυτιζονται τοσο πολυ!

  10. Candys, συχνά το πείσμα είναι το καύσιμο της αισιοδοξίας… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: