Ο δρόμος της φωτιάς

Οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν πριν 4-5 χρόνια, σχεδόν αυθόρμητα, για κάποιο προσφιλές πρόσωπο που ήθελε στίχους για τα τραγούδια του. Σχεδόν δεν τους θεωρώ πόνημα δικό μου… Μα έχουν κάτι, και θέλω να το δείξω.

burning-road.jpg

Advertisements

8 Σχόλια

  1. Κι αν στο παραμύθι, το μοναπάτι που οδηγούσε στο Μάγο του Οζ ήτανε χρυσό και το διάβηκες φορώντας δυο κόκκινα, αστραφτερά γοβάκια..
    στην πραγματικότητα, τα μονοπάτια που οδηγούν στο φως, την αλήθεια, τη χαρά, συνηθίζουν να είναι δύσβατα πολύ.. ή ‘σχεδόν’ δύσβατα.

    Τελικά, φορέσανε ποτέ τους κάποια μελωδία, τα λόγια σου αυτά;

  2. Nα βαδίσουμε, γιατί να μη βαδίσουμε στο δρόμο της Φωτιάς; Οι καρβουνιάρηδες δηλαδή – ή όπως τους λένε- εκείνους στο έθιμο που περπατάνε επάνω σε αναμμένα κάρβουνα καλύτεροι είναι; 😛
    Βέβαια, από τα κάρβουνα μπορείς να γλυτώσεις. Από την ίδια τη φωτιά όχι. BURN BΙTCH, BURN.

  3. τον ξέρω αυτό τον δρόμο. το ζω καθημερινά.
    (δεν υπερβάλω)

  4. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον και τις ευχές. :)))

  5. > Αννίτα, όχι σχεδόν δύσβατα, σχεδόν φονικά. Το βάρος των αποσκευών μπορεί να μας εξοντώσει. Μα δύσκολα τις αφήνουμε πίσω…
    Ναι, για ν’ απαντήσω στη δεύτερη ερώτηση, χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν αμέσως από ερασιτεχνική μπάντα στην Πιερική γη. Καλούτσικο ήταν.

    > Keim, αναστενάρηδες τους λένε, στη Χαβάη το κάνουν σε λάβα ηφαιστείου. 😉 … και το τραγούδι, αν θυμάμαι καλά, δε λέει bitch αλλά motherfucker. 8)

    > roidis, αν αληθεύει (κανείς εξόν του εαυτού δεν μπορεί να ξέρει), καλό κουράγιο.. 🙂

    > Νινα, περιμένω πως και πως καντήλια και άλλα πιπεράτα που ξέρεις τόσο καλά να σερβίρεις 🙂 Σιδερένια!

  6. Πυξ Λαξ
    Η αγάπη που νοιώθω για σένα είναι φωτιά,
    φοβάμαι μήπως καώ όπως παλιά
    Τότε που έγειρα πιο πέρα χωρίς ψυχή
    χωρίς αέρα μακριά
    Φωτιά
    Φωτιά
    Το μίσος που νοιώθω για μένα μαύρη σκιά,
    φοβάμαι μήπως μέσα μου πει και γίνει φωτιά
    Και νοιώσω σαν μια καταιγίδα
    χωρίς λιμάνι και ελπίδα
    Φωτιά
    Φωτιά

  7. sygnomi, burn bitch burn, elege to t-shirt pu foruse filos sti synaulia tis Madonna. looooool.

  8. > Danai, πές τα, πές τα.. Όμορφοι στίχοι. 🙂

    > Keim, ρε συ, συγγνώμη! Που να το σκεφτώ ο αλτσχαϊμερικός! Burn Madonna, burn! … Το λυκόφως των θεών. 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: