Νοσταλγία

user7.jpg

Με κρασί με μέθυσες

και χαμόγελα

μ’ αγιόκλημα πλημμύρισαν

τα ρουθούνια μου

κι άρχισαν τα όνειρα να ‘ναι

πάλι έγχρωμα.

Μα το κρασί έσωσε

τα χαμόγελα έσβησαν

κι ο αγέρας πήρε μακριά

το άρωμα.

Στου ματιού την άκρη τώρα

μια διάφανη σφαίρα κυλάει

στο σκοτάδι.

Νοσταλγία

Advertisements

2 Σχόλια

  1. To αρωμα θα μενει για παντα εκει..να σου θυμιζει.

  2. Το άρωμα, Candy μου, δεν είναι εδώ… Αν θέλει, θα ξαναγυρίσει. Μα αν θέλει. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: