Με το ζόρι δωρητής…

     donor.jpg

… Και στα ξαφνικά μαθαίνω ότι στη βουλή προωθείται πρόταση νόμου για την δωρεά οργάνων, αλλά πώς; Θα θεωρούνται, λέει, όλοι οι Έλληνες de facto υποψήφιοι δωρητές οργάνων, εκτός αν δηλώσουν διαφορετικά. A priori δηλαδή δωρητής.

Η δωρεά οργάνων είναι μια ανθρωπιστική και λογική πράξη και τιμά τους δωρητές. Αλλά η πρόταση νόμου υποσκάπτει τον εθελοντικό χαρακτήρα της δωρεάς, καθότι ναι μεν μπορεί ο καθένας να αρνηθεί, πλην όμως η άρνηση προϋποθέτει μια ενεργητική πράξη, πιθανή (έως πολύ πιθανή) γραφειοκρατία και αντιμετώπιση μιας ψυχολογικής πίεσης (όπως και κάθε πράξη που αντιτίθεται σε κοινωνικούς κανόνες), συνθήκες που ασκούν ανασταλτική επιρροή σε μια πιθανή άρνηση.

Είναι σα να λέμε ότι η ελεημοσύνη είναι θεμιτή και ανθρωπιστική δραστηριότητα, αλλά κάθε πολίτης θα πληρώνει υποχρεωτικά κάποιο ποσό γι’ αυτό το λόγο εκτός εαν αρνηθεί γραπτώς… Και λες εσύ ο φιλότιμος και ανασφαλής φτωχομαλάκας: θα γίνω ρόμπα αρνούμενος να πληρώσω; Δε γ@μιέται

Κι όμως κύριοι, γ@μιέται.

Στην τελική, είμαστε ή δεν είμαστε κύριοι του σώματός μας; Από πότε θεωρείται κοινό κτήμα και πρέπει να διεκδικήσουμε εκ νέου το ήδη κεκτημένο και αυτονόητο; Αλλά, κάτι τέτοια είναι χαρακτηριστικά της φιλοσοφίας των κυβερνούντων. Όμως, καλωσύνη με το ζόρι δεν είναι καλωσύνη.

Κάτι με ενοχλεί σ’ αυτά τα ψυχολογικά παιχνιδάκια. Μου μυρίζουν φασισμό, για να είμαι ειλικρινής. Και, μια που ήρθε η κουβέντα σ’ αυτό, τώρα τελευταία μυρίζω όλο και συχνότερα αυτή την οσμή… Μήπως να περάσει κανένας κύριος των ΜΑΤ να με θεραπεύσει δια της ραβδοπιπτικής μεθόδου;

Σχετικές πηγές: Transplantation.gr , anthropos.gr , αλλά και απόψεις προσώπων ,  και να μην το ξεχάσω, έχει και το in.gr (κάτω δεξιά) ένα σχετικό «δημοψήφισμα» που το θεωρώ χαζό όπως όλα αυτά τα «δημοψηφίσματα», αλλά αυτό είναι άσχετο

Advertisements

27 Σχόλια

  1. Tώρα θες και τα λες ή σου ξεφεύγουν? Δηλαδή μόνο και μόνο για να πάμε κόντρα σε μία κυβέρνηση ονομάζουμε φασισμό την δωρεά οργάνων…

    Δε μου λες, σου έχει περάσει απ’ το μυαλό ότι το σώμα σου δεν θα σου χρειάζεται αφού πεθάνεις? Και ότι με αυτό τον τρόπο μπορεί να σωθούν κάποιοι, που διαφορετικά θα πέθαιναν? Τι μαύρος εγωϊσμός είναι αυτός που επιμένει στην επιλογή διάθεσης του σώματος μετά θάνατον δηλαδή?

  2. Αγαπητή Isis, μετά θάνατον δε μου καίγεται καρφί τι θα γίνει το σώμα. Προ θανάτου όμως, έχω την ΠΑΡΑΛΟΓΗ έπιθυμία να είμαι εγώ κύριος του πως θα το διαθέσω και, τουλάχιστον να θεωρείται κτήμα μου, και όχι δάνειο βάσει της απόφασης του κάθε κυβερνώντος.
    Την ίδια επιθυμία έχω και για τα βιβλία μου, για τα παλιά μου τα τζην, για το ποδήλατό μου και γενικά για την λεγόμενη περιουσία μου, όσο φτωχική κι αν είναι. Αν δεν το κατάλαβες, έχουμε γυρίσει δεκαετίες πίσω και χάνονται κεκτημένα που αποκτήθηκαν με ιδρώτα και αίμα πολλές φορές. Ε, όχι, δεν θα τους πω κι ευχαριστώ!
    Φυσικά, δεν είπα να μην γίνουμε δωρητές οργάνων. Αντίθετα, είπα ότι είναι μια ανθρωπιστική πράξη που τιμά τους δωρητές. Όμως, με την ελεύθερη θέλησή τους. Όχι με το ζόρι.
    Και φυσικά, δεν λέω ότι λέω για να πάω κόντρα σε μια κυβέρνηση. Αν όμως η (εκάστοτε) κυβέρνηση αποφασίσει ότι το νεφρό μου δεν μου ανήκει, με συχωρείς, θα φωνάξω. Αυτό – και τίποτα περισσότερο – έγραψα από πάνω.

  3. και ήσουν πολύ σαφής και μπράβο σου!

  4. …όπως τα λες.Ακριβώς όμως.

  5. Aυτά είναι απλά δικαιολογίες, όπως υπάρχουν άλλες τόσες, που όλοι εσείς που φωνάζετε περί ελεύθερης διάθεσης του πτώματος (γιατί περί αυτού πρόκειται), βρίσκετε για να μη γίνετε και δωρητές!

    μμμ ναι είδα τι ωραία που υπάρχει τώρα η επιλογή πόσοι πολλοί γίναν δωρητές!

    σηκώνουμε την παντιέρα της ελευθερίας αλλά δεν ξέρουμε και να την κρατάμε όρθια όταν έχουμε την επιλογή…

    αυτά όλα μη τα λέτε σε μένα, πηγαίντε να τα πείτε σ’αυτούς που πεθαίνουν γιατί εσείς προασπίζεστε την επιλογή διάθεσης για το νεφρό και το μάτι ενός σώματος που θα σας είναι άχρηστο τότε..

  6. Δεν αντέχω.Το φόβο μου πρέπει να τον εκφράσω κι ας με κράξει η γη ολόκληρη.Μπήκε σε δικά μου χωράφια ο sadmanivo…
    Περισσότρη ενημέρωση κι ενθάρρυνση χρειάζεται ο κόσμος.Οι Έλληνες είναι φιλότιμος κι εύσπλαχνος λαός,γνωστό.

    ΌΜΩΣ.Η ιστορία μας έχει δείξει μαίες,νοσηλεύτριες και γιατρούς που πουλάνε μωρά,ή συνεργάζονται εν γνώση τους για μεταμόσχευση παράνομων οργάνων.Εμένα κάτι μου λέει ότι οι αναίσθητοι και πληρωμένοι γιατροί εγκληματίες θα αυξηθούν,και ότι κάποιοι στα νοσοκομεία θα αποδημούν εις Κύριον κάπως νωρίτερα από το κανονικό…ΣΥΓΝΏΜΗ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΣΚΑΓΑ!!

  7. Και πριν προλάβει κανείς να μου πει ότι δε θα έχουμε πλέον παράνομα κυκλώματα οργάνων διότι θα έχουμε πολλά νεφρά,καρδιές και μάτια νόμιμα,να πω ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος για πολλούς ασθενείς κι όταν δεν υπάρχει η ρημάδα η συμβατότητα,εκεί είναι όλη η υπόθεση.

    ΓΙΝΕΤΕ ΔΩΡΗΤΕΣ ΟΡΓΑΝΩΝ-ΣΩΣΤΕ ΖΩΕΣ (και τον εθελοντισμό όπως φαίνεται…)

    Αννίτα-αν με διαβάσεις αργότερα-θέλω να σου πω ότι σε καταλαβαίνω και σου δίνω και δίκιο κάπως,αλλά μερικά πράγματα πρέπει να γίνονται και με σωστό τρόπο.Ο σκοπός δεν αγιάζει πάντα τα μέσα.Αν διαφωνείς,οκ.Γιαυτό έχουμε Δημοκρατία.Συγνώμη που πήρα το θάρρος…

  8. Χίλια συγγνώμη Αννίτα.Το τελευταίο απευθυνόταν στην αγαπητή isisveiled που έγραψε.Το δικό σου το όνομα πώς το έγραψα… ο Η/Υ,εγώ και τα μυστήρια!

  9. Αυτό που προωθεί το κράτος είναι σκέτος φασισμός. Η δωρεά οργάνων γίνεται επειδή το γουστάρει ο δότης και όχι επειδή το υπαγορεύει το κράτος.. Αν θέλουν να αυξήσουν το ποσοστό των δωρητών να αρχίζουν να διδάσκουν στα σχολεία τη χρησιμότητα της πράξης αυτής και όχι να φτάνουν στα άκρα..
    Αγαπητή iris η σωστή μεταμόσχευση γίνεται όταν σου πέρνουν τα όργανα όταν είσαι εν ζωή και όχι αφού αποδιμήσεις εις κύριον! Και αν θέλω να εξαντλήσω κάθε πιθανότητα να μείνω ζωντανή πειράζω κανέναν;;

  10. Γλυκερία it’s OK.. Ουφ, νομίζω ότι τώρα μπορώ να ξεμυτίσω άφοβα
    κάτω απ’ το τραπέζι, όπου και κρύφτηκα για να μη φάω καμιά
    αδέσποτη, ιπτάμενη, περτικαλί παντόφλα 😉

  11. Επανήλθα, χωρίς κράνος αυτή τη φορά, για να υποστηρίξω τον εθελοντικό χαρακτήρα της δωρεάς οργάνων. Πρέπει να έχουμε το δικαίωμα της επιλογής και αυτή η επιλογή, καθρεφτίζει την παιδεία και την καλλιέργεια του κάθε ανθρώπου. Η συνειδητοποίηση του καθενός, είναι άλλωστε ζήτημα καθαρά προσωπικό και δεν μπορεί, ούτε και έχει νόημα, να υπαγορευθεί από κάποιο νόμο.

  12. Εδώ μας τρώνε ζωντανούς, όπως ο γύπας τον Προμηθέα, καθημερινά! Προσωπικά συμφωνώ με την εθελοντική εκδοχή του πράγματος. Και καλά θα κάνει το κράτος να ασχοληθεί με τίποτα άλλο που εν έτει 2007 σερνόμαστε σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο και μας αναγκάζουν να πίνουμε για να ξεχνάμε (παέι το συκώτι), να καπνίζουμε για να ξεχνάμε (πάνε τα πνευμόνια), να διαβάζουμε ασταμάτητα για να εξεταζόμαστε ασταμάτητα (πάνε τα μάτια)…ε στο τέλος θα πάρουν το κουφάρι μου!

  13. Πολλά και ενδιαφέροντα, και μερικά λίγο υπερβολικά, αλλά λόγω της σοβαρότητας του θέματος θα σχολιάσω κανονικά το βράδυ, που θα έχω χρόνο.

  14. Προς όλους:
    Ψύχραιμα τώρα (γιατί την προηγούμενη φορά είχα μια κάποια τσατίλα) ξαναδιάβασα τα κείμενα και κατέληξα στην τοποθέτησή μου.
    Η οποία είναι αυτή (η διευκρινιστική) που περιλαμβάνεται στο πρώτο μου σχόλιο προς την Ίσιδα.
    Δεν είμαι κατά της δωρεάς. Τα links που είχα βάλει άλλωστε στο post (και τα οποία είναι τα ίδια που παραθέτει και η Ίσιδα στο δικό της) είναι πηγές ενημέρωσης και διάδωσης της δωρεάς.
    Πώς γίνεται να διαφωνούμε επικαλούμενοι (ή προβάλλοντας) τις ίδιες πηγές;
    Γίνεται επειδή αυτό που ήθελα να βγάλω στον αέρα είναι ότι το υποχρεωτικό της δωρεάς μου φαίνεται πολιτικά επισφαλές και νομοθετικό μέτρο που ενδεχομένως χρησιμοποιηθεί στο μέλλον για περαιτέρω οργουελοποίηση της κοινωνίας.
    Σενάριο επιστημονικής φαντασίας; Ανυπόστατη υπερβολή; Ίσως. Τι είναι αυτό όμως που κάνει μια κοινωνία (δια της εξουσιαστικής τάξης) να επενδύει περισσότερο στην επιβολή / αστυνόμευση απ’ ότι στην ενημέρωση και την παιδεία; Ανικανότητα διαχείρισης ή μήπως κάτι πιο ύποπτο;
    Αυτή πάνω κάτω είναι η στάση μου. Ίσως είναι λανθασμένη, σε καμμιά περίπτωση όμως δε δέχομαι ότι πηγάζει από μαύρο ή άσπρο εγωισμό ή από διάθεση βολέματος και υποκριτική επαναστατικότητα. Και αυτοί οι χαρακτηρισμοί είναι που με στεναχώρησαν, καθώς και η εντύπωση πως η κριτική-λίβελος της Ίσιδας είχε ένα πιο προσωπικό χαρακτήρα, για το οποίο δεν έχω καμμιά εξήγηση.
    Μ’ αυτά κλέινω από τη μεριά μου το θέμα και δεν έχω καμμιά διάθεση να εμπλακώ σε διαπληκτισμούς φορτισμένους και αδιέξοδους.
    Καληνύχτα σας

  15. Σιγά μην κάτσουν οι πολιτικοί να καλυτερεύσουν την παιδεία. Δεν τους συμφέρει. Οπότε αποφασίζουμε και διατάζουμε. Η γνωστή τακτική. Από την άλλη σκέφτομαι «σιγά μην το σκέφτηκαν οι ίδιοι». Φαντάζομαι, πως είναι οδηγία της Ε.Ε.

    Επιπλέον, νομίζω πως θα πρέπει να ρίξουμε καμιά ματιά στις χώρες που η δωρεά οργάνων βρίσκεται στα υψηλότερα επίπεδα. Και στη συνέχεια να δούμε γιατί.

  16. Προσωπικά πολύ χαίρομαι με τον καινούργιο νόμο. Αν το καλοσκεφτούμε ήρεμα θα δούμε αυτούς που έχουν ανάγκη από ένα όργανο να περιμένουν μέχρι και 2 χρόνια, λόγω τοω ωχαδερφισμού των συνανθώπων τους πνίγοντας έτσι την ελπίδα των ασθενών πολλές φορές ετοιμοθάνατων. Κι επιπλέον βλέπουμε εκείνους που δεν είναι υπέρ της δωρεάς να μπορούν να μην γίνουνε δωρητές πολύ απλά κάνοντας της απαραίτητες ενέργειες. Πόσοι να’ναι άραγε πλάκα πλάκα;

    Επίσης θεωρώ πως η επιθετικότητα του γραπτού λόγου προκαλεί εντυπώσεις σνομπισμού και ο αναγνώστης, όταν η άποψή του διαφάρει από του επιτιθέμενου, διαβάζοντας, πιστεύει πως καραδοκεί κάτι λάθος πίσω από τα γραφόμενα του όποιου επιτιθέμενου, με αποτέλεσμα να μην ληφθούν σχεδόν καθόλου υπόψη τα γραφόμενα του επιτιθέμενου.
    Εδώ η Ίσις πιστεύω ότι αντιλήφθηκε την αντιδιανυσματική άποψη της δικής της πάγιας, οπότε και κοινώς «καράφλιασε», «βγήκε από τα ρούχα της» κι όρμησε ασυγκράτητη. Κι όσο περισσότερο σκέφτομαι το ζήτημα δεν τη αδικώ που αισθάνθηκε έτσι αλλά την αδικώ που έγραψε έτσι γιατί ως γνωστό «αυτός που φωνάζει χάνει το δίκιο του». Πάνω σε αυτό το θέμα βγάζω το καπέλο στο sadmanivo αν και δεν φοράω ποτέ καπέλο (ναι δεν κάνω stand up comedy).
    Τώρα από την μεριά μου φλυαρώ γιατί πέρα από το ότι έχω αυπνίες σκέφτομαι όλα τα παραπάνω. Την συγγραφική συμπεριφορά δηλαδή σε αμφίδρομες διαδικτυακές επικοινωνίες. Όχι ότι κάνω λόγο για μία διαδικτυακή κοινωνική ηθική που πολύ απεχθάνουμαι αλλά ξέρετε τώρα μωρέ. Μήπως έχετε κανά δίευρω (ή διέυρο;); Έχω δυο μέρες να παίξω pac-man.

  17. εγώ προσωπικά είμαι δωρητής και επισήμως.
    Τώρα δεν είναι εύκολο για μένα, άρα δεν είμαι σε θέση να κρίνω το ποστ αυτό.

    Βέβαια θα προτιμούσα όλα να γινόντουσαν μέσω παιδείας. Τι εννοώ, ότι αυτά τα πράγματα καλλιεργούνται από μικρή ηλικία και εισάγονται στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα από μια ηλικία και μετά, γύρω στην εφηβεία, τότε που ανακαλύπτουμε το σώμα μας και πολλά άλλα γύρω από αυτό.

    Η άποψή μου είναι ότι αυτά (μάλλον) δεν λύνονται με νόμους. Αλλά από την άλλη υπάρχουν, ας πούμε, πινακίδες σε όλη την επικράτεια που λένε «μην ρίχνετε μπάζα» και κατά … περίεργη σύμπτωση, είναι ακριβώς εκεί που ρίχνονται.

  18. Kαλησπερα..
    Κι εγω συμφωνω.
    Πρεπει να γινει.

  19. Η επιλογή είναι πολύτιμο αγαθό.

    Η δωρεά είναι δωρεά, δεν είναι υποχρέωση.

    Από το να θεσπίζουμε νόμους υποχρέωσης κάλλιστα θα μπορούσαν να εισάγουν μαθήματα και να γίνεται τακτική ενημέρωση για το πόσο σημαντική είναι η δωρεά οργάνων και αίματος.

  20. Διαβάζοντας όλα τα σχόλια που προηγήθηκαν μου προκαλεί πραγματικά έκπληξη που κάποιοι αδυνατούν να καταλάβουν που έγκειται ο φασισμός στον οποίο αναφέρθηκε ο Sadmanivo. Γιατί μόνο φασισμό μπορούμε να ονομάσουμε την αυθαίρετη επιβολή της άποψης κάποιων περί ορθού.
    Συμφωνώ οτι η δωρεά οργάνων είναι μια ευγενής πράξη. Πιστεύω όμως οτι χάνει την αξία της όταν επιβάλλεται στον κόσμο. Όπως πολύ σωστά είπαν κάποιοι το ζητούμενο δεν είναι να επιβάλλεις κάτι τέτοιο αλλά να δημιουργήσεις πολίτες που να θεωρούν ηθική τους υποχρέωση την δωρεά οργάνων.
    Ο καταναγκασμός ως γνωστόν δε δημιουργεί ώριμους πολίτες. Δημιουργεί φοβισμένους πολίτες.

  21. Ας μου επιτραπεί και εμένα μια παρέμβαση…

    Η διαδικασία που επιχειρείται να καθιερωθεί από το νομοθετικό σώμα μου θυμίζει έντονα την πρακτική των τραπεζών να εκδίδουν αυθαίρετα πιστωτικές κάρτες χωρίς να τις έχει ζητήσει προηγουμένως ο πελάτης. Η απάντηση που δίνουν όταν κάποιος τους ρωτήσει «πόθεν» άντλησαν αυτό το δικαίωμα είναι: «Μπορείτε να την ακυρώσετε αν θέλετε…»
    ΣΙΓΑ!!! Τίθτεται δηλαδή και θέμα για το δικαίωμα άρνησης;

    Θυμίζει ακόμα «εκλογές» υπό φαντασικό ολοκληρωτικό καθεστώς όπου προεπιλεγμένη ψήφος είναι το «Ναι» και μόνο όσοι διαφωνούν αςπάνε να ψηφίσουν «Όχι».

    Θα μου πείτε ότι δεν έχει σχέση με το θέμα της δημοσίευσης, όμως, για να σας πω την αλήθεια, δε θα μου έκανε εντύπωση αν μερικά χρόνια αργότερα ο νόμος αυτός τροποποιούνταν έτσι ώστε δικαίωμα άρνησης της δωρεάς να έχουν μόνο οι ασθενείς χρονίου νοσήματος και ακόμα πιο μετά ούτε καν αυτοί. One step at a time που λένε και οι Αγγλοσάξονες.

    Να διευκρινήσω ότι είμαι και εγώ υπέρ της δωρεάς οργάνων. Είμαι όμως και κατά της αρπαγής. Μπορεί να αποτελέσει δικαίωμα και επιλογή μου το να δωρήσω κάτι, όχι το να αρνηθώ τη δωρεά του.

    Χαίρομαι που εδώ συνυπάρχουν και οι δύο απόψεις επί του θέματος (καμία τρίτη βρε παιδιά;). Αυτό λέγεται ελευθερία του λόγου. Ελευθερία. Όχι επιλογής, αλλά πράξης.

    Οφείλω κάπου εδώ να αναφέρω ότι προσωπικά έχω σκεφτεί τη δωρεά οργάνων πολλάκις αλλά, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, ανασταλτικός παράγοντας έχει σταθεί το «παρεμπόριο οργάνων» όπως με σαφήνεια αναφέρει η Γλυκερία πιο πάνω.

    Ζητώ συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου…

    May the Force b with u…
    papet

    ΥΓ. Από καθαρή σύμπτωση, την ώρα που διάβαζα το άρθρο άκουγα ταυτόχρονα και το τραγούδι «Δωρητής Οργάνων» του Μανώλη Φάμελλου. Φοβερός συντονισμός (και τραγούδι)! Αν θέλετε και μπορείτε ακούστε το…

  22. Μα δεν επιβάλλεται. Όποιος θέλει μπορεί να μην είναι δωρητής. Τώρα είσαι εκ των προτέρων δωρητής. Όπως εκ των προτέρων πρέπει να βγάλεις ταυτότητα, όπως εκ των προτέρων πρέπει να δηλωθεί η γέννησή σου στο ληξιαρχείο, όπως εκ των προτέρων πρέπει να ανήκεις σε μία κοινωνία με τους νόμους και τους κανόνες της, όπως εκ των προτέρων πρέπει να έχεις λεφτά και δουλειά για να ζήσεις. Μόνο που αυτός ο νόμος δεν αφορά την ζωή σου αλλά τον θάνατό σου.
    Μακάρι να μην υπήρχανε οι νόμοι και η πολιτεία να φρόντιζε να ενημερώνει τους πολίτες της αλλά όπως είπαμε είναι πιο εύκολο να αποφασίζεις να διατάζεις παρά να κάτσεις να μιλήσεις με τον συνάνθρωπό σου. Εγώ το βλέπω: ναι μεν ΑΛΛΑ…

  23. Βασικά θα συμφωνήσω με το κύριο πνεύμα του post, γιατί έχουν δει πολλά τα μάτια μου τελευταία με την Greek Government!Θα ήταν τιμή μου να είμαι δωρητής οργάνων.Ο νόμος βέβαια,που μου επιτρέπει να μην είμαι,καταργεί αυτή την προδιάθεση και τον όρο.Αν αρνηθώ,γίνομαι αδωρητής οργάνων,σωστά?Δηλαδή πρέπει αναγκαστικά να καταργηθεί σε αυτή τη χώρα κάθε τι που μας κάνει υπερήφανα ελεύθερους για να ξυπνήσουμε?Ας μην το πάω πιο μακριά,σκεπτόμενος πονηρά και λέγοντας «Τι μ@λ@κί@ έκαναν πάλι που χρειάζεται να βγάλουν νόμο για να την καλύψουν?».Απλά θα πω ότι πάντα υπάρχει κι άλλος τρόπος,λιγότερο καταναγκαστικός.

  24. Πω πω, πολύ πράμα μαζεύτηκε… Λοιπόν, έχουμε και λέμε:

    > Νομίζω, η βασική γραμμή της συλλογιστικής σου δεν είναι λάθος, δηλαδή συμφωνώ. Να προωθηθεί το θέμα, να πάψουν οι άνθρωποι να είναι παρτάκιδες, να ανεβούν επιτέλους και τα γουρούνια στα δένδρα. Και επειδή όλα αυτά είναι εξίσου πιθανά, γι’ αυτό και μάλλον η επιβολή θα φέρει τα αποτελέσματα που ζητώνται.
    Όμως, και επειδή οι άνθρωποι είναι αυτό που είναι, φοβάμαι το «πως» και το «αλλά και» τέτοιων νόμων.
    Όμως (2) τα νομίσματά σου για τα κίνητρα της μικρής αιγύπτιας είναι λανθασμένα, αγνοείς γεγονότα.. Άστο…

    > roidis, τι να σχολιάσω στα λεγόμενά σας, είναι αδιάσειστα. Συμφωνώ και ευχαριστώ για την παρουσία.

    > Candy’s σεβαστή (και αποδεκτή) η άποψη. Το «πως» με φοβίζει. Να σαι καλά.

    > greek history x, ναι, ακριβώς, όπως θα μπορούσαν να βάλουν και την οδήγηση, για να μη θρηνούμε ένα χωριό κάθε χρόνο. Αλλά τα πρόστιμα είναι πιο άμεσα κερδοφόρα (και cash, ε;)…

    > Dantwo ΚΑΛΩΣΤΟΝ! 🙂 Προφανώς δε μιλάς σε μένα, αλλά για μένα. Σ’ ευχαριστώ για το «παρόν» (ακούτε γαιδούρια υπόλοιποι φίλοι μου;) και περιμένουμε να σε δούμε, να πάμε να τα σπάσουμε σε κανένα irish pub 😉

    > papet, να χαρώ! Αν ήξερα την τοποθέτησή σου, θα σε έβαζα συν-γραφέα στο post! Ειδικά αυτό με τις πιστωτικές, molto πετυχημένο! Να σε ξαναδούμε!

    > fastbackwards, θα μπορούσα να είχα διαλέξει κι εγώ αυτό το όνομα.. το ώντι μεθερμηνευόμενον, είμαστε συντονισμένοι. Stay tuned…

    > για όλους. Όλες οι απόψεις που ακούστηκαν είναι σοβαρές και αξιόλογες. Και ο προβληματισμός επίσης. Από αυτή την άποψη, χαίρομαι για το post κι ευχαριστώ την Ίσιδα γιατί μέσα από την ε, λίγο τσιμπιμένη κριτική της βγήκε αυτή η πολυφωνία. Καλό σας βράδυ (έχει κι άλλα posts αυτό το blog) 🙂

  25. Μετά από εμπεριστατωμένη σκέψη με τον εαυτό μου και συζήτηση με τρίτους, διαπιστώνω ότι η θέση μου ήταν λάθος. Λάθος, λάθος, λάθος. Ο νόμος τελικά δεν νομίζω να περάσει, πολύ περισσότερο λόγω θρησκείας και πολύ λιγότερο λόγω συνταγματικών δικαιωμάτων, δυστυχώς. Καλό βράδυ παίδες.

  26. Νομίζω, μπράβο.
    Όχι που άλλαξες γνώμη, μα που το είπες.
    Κι όσο για την αλήθεια, ποιός την ξέρει, αλήθεια; Σίγουρα όχι εγώ. Σκέψεις μοναχά προβάλλω, τροφή για σκέψη.
    Καλημέρα 🙂

  27. […] Διάβασα εδώ μια πολύ ενδιαφέρουσα δημοσίευση με θέμα τη δωρεά […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: