Σε διαφορά φάσης…

mask.jpg

Έτσι υπήρξα τα περισσότερα χρόνια της ενσυνείδητης (χμμ… ) ζωής μου. Σε διαφορά φάσης με το περιβάλλον, με τους ανθρώπους με τις στιγμές.

Έτσι και σήμερα το βράδυ, Τσικνοπέμπτη by all posible means, κυκλοφορώ σε δρόμους γεμάτους αυτοκίνητα, διασταυρώνομαι με ανθρώπους γελαστούς ή εκνευρισμένους, ακούω γέλια, φωνές, φασαρίες, κορναρίσματα…

Μα εγώ είμαι σε διαφορά φάσης.

Η τσίκνα από τα πεζοδρόμια και τις εφήμερες ψησταριές εισβάλλει στα ρουθούνια μου και μου θυμίζει ότι σήμερα ξέχασα να φάω. Υποκύπτω στο κάλεσμα της ημέρας και του άδειου μου στομαχιού, ίσα – ίσα για να βάλω κάτι μέσα του. Η επαφή ήταν επιδερμική, στιγμιαία. Με το πέρας του λιτού μου δείπνου η τσίκνα έχει ήδη ξεχαστεί.

Είμαι αλλού.

Είναι δίκοπο μαχαίρι να είσαι σε διαφορά φάσης. Ποτέ δε συμμετέχεις ολόψυχα στα δρώμενα των άλλων ανθρώπων. Ποτέ δε συμμερίζεσαι το γενικό feeling, αυτή την κοινή – ομαδική ψευδαίσθηση της πραγματικότητας. Σα να είσαι σε συναυλία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και να σκέφτεσαι τα παλιά τραγούδια της Έλλης Πασπαλά. Ή, σα να διαδηλώνεις μαζί με τους διαμαρτυρόμενους εκπαιδευτικούς χαζεύοντας τα κτίρια και την αρχιτεκτονική τους.

Ζεις και δε ζεις.

Μοιράζεσαι, αλλά μόνο εν μέρει.

Σου διαφεύγει (σχεδόν) η στιγμή.

Από την άλλη, η διαφορά φάσης εξασφαλίζει μια απόσταση από τα πράγματα. Υπάρχουν, αλλά δεν είναι εντελώς αληθινά. Αγγίζεις τα φασματικά περιγράμματα και νιώθεις μια ανατριχίλα στ’ ακροδάκτυλα. Μα βλέπεις κι άλλα πράγματα εκτός απ’ αυτά που υπάρχουν στη δεδομένη φάση. Γεφυρώνεις την απόσταση για να συμμετέχεις, αλλά έτσι γεφυρώνεις δύο διαφορετικές φάσεις.

Οι φίλοι, οι γνωστοί, βγήκαν έξω για να διασκεδάσουν. Ακόμη και οι e-γνωστοί σε μεγάλο ποσοστό παίρνουν άδεια από τα ιντερνετικά τους πόστα.

Θα μπορούσες κι εσύ να είσαι μαζί τους, να σουλατσάρεις στην παραλία, να χορεύεις πάνω σε κάποιο τραπέζι ελληνάδικου, να γελάς και να τραγουδάς, να φοράς φούξια περούκα και πορτοκαλί φτερό…

Μα έτσι δεν θα ‘σουν εδώ, σ’ αυτή τη φάση που είμαι εγώ. Δεν θα άκουγες τις φωνές που δεν είναι του κόσμου. Δεν θα απολάμβανες τη μελωδία της σιωπής, την ανάσα της ύπαρξης. Δεν θα πετούσες μαζί με τον Μαέστρο.

Είμαι σε διαφορά φάσης. Και είμαι κι εδώ, για να δίνω μια διαφορετική νότα. Να θυμίζω ότι υπάρχουν παράθυρα σε άλλες φάσεις, άλλες οπτικές, άλλους ρυθμούς, άλλα δρώμενα.

Είναι μοναχικά ανάμεσα στις φάσεις. Μα είναι και υπέροχα.

Όλοι εσείς εκεί έξω, καλά να περνάτε.

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Στην ιδια διαφορα φασης φανταζομαι ειναι ολοι οσοι ζουν τις στιγμες και οχι τα πρεπει. Κι εγω καπου εκει αναμεσα ειμαι… (ειχες δικιο για τα posts μας…!!!) 😉 😀

  2. ΣΑ ΦΩΣ !! Ναι, έχει διττή σημασία…
    Καλά η ταύτιση πάει σύννεφο! αν όχι όλοι,κάποιοι.Κι αν όχι τώρα,κάποτε.

    Εκείνοι που δεν έχουν την ανάγκη κανενός,είναι ευτυχείς
    ΠΛΑΤΩΝ

    Όποιος συνοδεύεται από ευγενείς σκέψεις,δεν είναι ποτέ μόνος
    ΟΥΓΚΩ
    Καληνύστα!

  3. πωπω μερικές φορές δε με αντέχω όταν είμαι σε διαφορά φάσης, καλό και κακό μαζί.

  4. Πολύ καλή προσέγγιση…ίσως γιατι πολλές φορές πιάνω και τον εαυτό μου σε άλλη φάση. Φέτος όμως ,μετά απο καιρό, ταυτίστηκα με τους πολλούς, το τσίκνισα και το χάρηκα! Yeah!
    Δεν γίνεται να προγραμματίσεις την ταύτιση σου με το χρονοδιαγραμμα των κοινωνικών εκδηλώσεων αλλα το να τις παρατηρείς έχει την σημασία και την προσφορά του και ίσως ανάλογη αυτής της συμμετοχής. Οταν και όπως αισθάνεσαι…
    u know..COOL!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: