Το νυχτοπούλι

raven.jpg

Ετούτες τις μικρές ώρες της νύχτας, όταν καταλαγιάζουν οι θόρυβοι των ανθρώπων και οι ανάσες των μηχανών λιγοστεύουν, απλώνεται μια ηρεμία στην πόλη μα και στο νου μου.

Με μάτια κόκκινα από την έλλειψη ύπνου περιδιαβαίνω τις παλλόμενες έλικες του εγκεφάλου ψάχνοντας ένα σκοπό μυστικό, κρυφό παράθυρο στον αόρατο κόσμο της ψυχής, απ’ όπου εισβάλλει εκείνο το σαράκι που δε μ’ αφήνει να ησυχάσω.

Ανασαίνω.

Παρακολουθώ.

Παράξενοι λογισμοί κάνουν την εμφάνισή τους σαν αφρόψαρα, σπαρταρούν για μια στιγμή στον αέρα και κατόπιν χάνονται μέσα στην Θάλασσα. Εκεί, στην στιγμή, παλαίβω να διακρίνω σχήμα και μορφή, περιεχόμενο, σκοπό. Είναι τόσο γρήγορα τα αφρόψαρα, δεν προλαβαίνω να τα αιχμαλωτίσω. Μένει μόνο το μεταίσθημα, που είναι περισσότερο φαντασία παρά πραγματικότητα.

Η σιωπή είναι σαν λίκνισμα σε γαλήνια θάλασσα. Με πάει και με φέρνει πάνω στην επιφάνεια, με συντονίζει με τον αιώνιο ρυθμό της. Μα η ζωή είναι κάτω απ’ αυτήν.

Αφουγκράζομαι.

Κάποια μελωδία άπιαστη ψιθυρίζει στο αυτί μου. Ψιτ… Νιώθω την αναπνοή της ζεστή στο λοβό, αισθάνομαι την υγρασία από την ανάσα της, μα μέχρι να γυρίσω, έχει φύγει. Αφήνει πίσω το διακριτικό άρωμα της παρουσίας της και ένα ρίγος στο δέρμα.Δεν είναι ούτε σ’ αυτή τη γωνιά. Κουράγιο. Κάποια απ’ αυτές τις νύχτες θα τη βρω. Θα τη στριμώξω σε κάποια γωνιά, θα τη δω, θα της μιλήσω.

Θα μάθω ποια είναι.

Advertisements

8 Σχόλια

  1. στο τέλος αρχίζει να γίνεται ροζ, αχ και μετά και μετά; τι θα της κάνεις; 😛

  2. Φίλτατε συνταξιδιώτα ,τυγχάνει και εγώ ο ίδιος γήινος ,σύμπτωση ε;
    Καλώς ήρθα και τα σχετικά….λίγο πιο μεγάλα fonts διότι ξεστραβωθήκαμεν οι δύσμοιροι;

  3. εμ δε φταίει ο φίλτατος, κάτι συμβαίνει με τον FIREFOX. ενώ με τον Opera και τον Explorer τα γράμματα εμφανίζονται σε fonts που τουλάχιστον διαβάζονται, ξαφνικά σε όποιο μπλογκ μπαίνω με τον FIREFOX βλέπω ότι τα γράμματα είναι μικροσκοπικά. Μπορώ βέβαια να τα μεγαλώσω από την αντίστοιχη επιλογή του browser στα εργαλεία, αλλά δεν ξέρουν όλοι να το κάνουν αυτό.
    Υπάρχει πρόβλημααααααααααα
    shit

  4. Nύχτα, η ώρα της δημιουργίας. Έχω μετρήσει πολλές τέτοιες νύχτες.

  5. Χε, έτσι είναι.. Ακόμα και το σύμπαν, νύχτα γεννήθηκε…

  6. Τη νύχτα βγαίνουν τα παράπονα…..
    Και οι πιο μεγάλες αποφάσεις….

  7. Όντως ξεστραβωθήκαμε μ’αυτά τα γράμματα,αλλά άξιζε που έβαλα σε λειτουργία τα βιονικά ματάκια μου! Έγραψες πάλι…
    Όποιος καταφέρνει -λέω εγώ-και αφουγκράζεται το εσώψυχό του συχνά,μακάριος εστί.
    Τώρα θα μου πείς,και ο Σωκράτης με το περίφημο «δαιμόνιόν του» έμεινε στην Ιστορία μεν,το ήπιε το κώνειο δε! …if you know what i mean…

    (Πάντως είναι μεγαλείο να βγάζει κάποιος προς τα έξω τις σκέψεις και τα συναισθήματά του.Το έλεγα συχνά αυτό σε φίλους,που απορούσαν για το πόσο εκδηλωτική και ειλικρινής είμαι κάποιες φορές.Αν δε σε γνωρίσει κανείς όπως πραγματικά είσαι, τότε είναι σαν να μην υπήρξες ποτέ.)

  8. >Ναταλία: … Μεγάλη αλήθεια αυτό που λες…

    > Γλύκα: Ω, έλα τώρα, δεν είναι και τόσο μικρά τα γράμματα! Μάλλον πρέπει να αλλάξετε οθόνη (lol). Για μακάριος δεν ξέρω, μερικές φορές όμως μακάβριος, σίγουρα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: