In memory…

Χρόνια μετά, εδέησα ο απαράδεκτος να ανασύρω από τη μνήμη μου την αναφορά στη σημερινή ημέρα…

Μα τι να πω, τι να δείξω… Ο σπόρος παρέμεινε σπόρος, δεν φύτρωσε, ίσως μάλιστα να σάπισε… Το ταξίδι μέχρι τώρα ήταν μια σπουδή στις αυταπάτες, ένα μεταπτυχιακό στη βλακεία, μία αφιέρωση στις αδυναμίες…

Για μας τους XXL-αργοκίνητους, ίσως υπάρχει η ελπίδα του αύριο…

Μαρία – Νεφέλη της ψυχής, η σφραγίδα σου παραμένει

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: