Τις εφημερεύει;

Λοιπόν, εκεί που μόλις είχα φάει μια ψητή πάπια (την έφερε ο θειος μου από την Ανθήλη του νομού Φθιώτιδας – εξαίρετο κυνήγι- προχθές) και προσπαθούσα να χωνέψω τσιμπώντας ένα γιαουρτάκι ΦΑΤΟ με γεύση μπανάνα και βιταμίνες A+D, είπα στον εαυτό μου: λοιπόν sadmanara, δε γ… που δε γ… , δεν ρίχνεις ένα σιδέρωμα;

Και παίρνω μία από τις 17 στίβες με φρεσκο- ή παλιο- πλυμμένα ρούχα από την 6φυλλη ντουλάπα (τουλάχιστον 6 φύλλα, αλλιώς δε χωράνε τα πλυμμένα), και τα βάζω κάτω με το super σίδερό μου JURIN PRO 8.10.1001, κατασκευής 2099 (μου τό ‘στειλε η μελλοντική μου πεθερά με time-courier από το 2012, σαν δώρο για την 25η επέτειο του γάμου μου με την κόρη της, που θα γίνει τον Μάιο του 2008 ή τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, δεν θα το έχουμε αποφασίσει ακόμη, πλην όμως η παράδοση έπεσε έξω κάτι δεκαετίες, σκατά υπηρεσίες έχουνε και στο μέλλον, [κι αν μπερδευτήκατε, φανταστείτε τί νιώθω εγώ που ζω-θα ζήσω όλα αυτά τα πράγματα] ) και αρχίζω να σιδερώνω σαν τυρελός.

Ξάφνου, δεν κατάλαβα τί ακριβώς έγινε, κάτι σαν supernova έσκασε ταυτόχρονα στα μούτρα και στο στομάχι μου. Δυόμιση γαλαξίες είδα να περιφέρονται γύρω από το κεφάλι μου και σχεδόν τυφλώθηκα από τη λάμψη. Μα, ένα λεπτό αργότερα, όταν ψιλοβρήκα τον κόσμο, κατάλαβα πως κάτι κακό είχε συμβεί όχι στο κεφάλι, μα στο στομάχι μου. Πόνος, κάψιμο, συσπάσεις και η αίσθηση που ποιητικά έχει αποδωθεί ως εξής:

«έχετε γεια βρυσούλες,

λόγγοι, βουνά, ραχούλες

κλπ. κλπ.», το ξέρετε έτσι;

Έτσι λοιπόν νιώθω. Μια και δυο, παρατάω ότι κάνω και δίχως να ξέρω τί μου έφταιξε (η πάπια, το γιαούρτι ή το σίδερο) φεύγω σφαίρα στο νοσοκομείο.

(ΠΑΡΕΝΘΕΣΗ: Δυό λόγια για το Παπαγιαννίου, το πρότυπο νοσοκομείο της Θεσ/νίκης. Άλλο σύστημα. Οργάνωση, άψογη συμπεριφορά, μεθοδική επιστημονικότητα στην αντιμετώπιση των ασθενών, καμμιά σχέση με τα άλλα νοσοκομεία της περιοχής. Διαφορά, μέρα με τη νύχτα. Καλά, αυτό ήταν πριν τρία χρόνια. Τώρα είναι διαφορά σούρουπο με μεσάνυχτα. Κι αυτό, καλό είναι, μην τα θέλουμε όλα δικά μας, ε ;)

Πάω λοιπόν εκεί. Μα, δε σκέφτηκα ο άμοιρος, πού πας ρε Παπαπέτρου στις 2,5 το πρωί; Όταν οι άνθρωποι εκεί (οι γιατροί εννοώ, οι υπόλοιποι δεν είναι σίγουρο ότι είναι άνθρωποι, οι απόψεις ακόμη διίστανται) δουλεύουν από το πρωί της προηγούμενης ημέρας σερί, όχι πείτε μου, ποιός ιδιωτικός ή δημόσιος (ΧΑ ΧΑ ΧΑ) υπάλληλος εργάζεται από τις 8 το πρωί μέχρι τις 8 το επόμενο πρωί, ε ;

Έτσι, όταν έπεσα σε ένα τύπο που με το ζόρι μου μιλούσε, έδειχνε σα να του βρίσανε τη μάνα (αφού προηγουμένως της κάνανε κάτι) και με συνοπτικές διαδικασίες αποφάσισε τί είχα ή, για την ακρίβεια τί δεν είχα, εγώ μεγαλοψύχως είπα να δείξω κατανόηση και να μη δημιουργήσω θέμα. Μου έγραψε μια συνταγή σε άπταιστα αρχαιοκενταυρικά της ύστερης μεταγλωσσικής περιόδου, ξέρετε, η γλώσσα στην οποία συνήθως οι γιατροί γράφουν τις συνταγές, και όταν λογικά εγώ αναρωτήθηκα μεγαλοφώνως «αυτό τί είναι;» μου είπε με το γνωστό συγκαταβατικό υφάκι «για το στομάχι».
Wow ! Κι εγώ που νόμιζα πως είναι για την ανεμοβλογιά ! ….
Προφανώς, δεν είχα μέλλον εκεί, όχι τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή. Τους ευχαρίστησα για τις υπηρεσίες τους και αποχώρησα «με το κεφάλι μου ψηλά και την καρδιά στο χώμα».
Οκ, ελπίζω να σας διασκέδασα με τις αρλούμπες μου. Το σοβαρό θέμα που υπάρχει από πίσω είναι πως δεν είναι δυνατόν οι γιατροί να δουλεύουν σα σκυλιά στις εφημερίες τους, βλέποντας ότι βάζει ο νους σας, και μετά από 15, 20 ή περισσότερες ώρες τρέλλας να είναι σε θέση να λειτουργούν σαν άνθρωποι, όπερ σημαίνει, πέραν κάποιου λογικού ορίου, δεν υφίσταται υπηρεσία υγείας σωστή, πολύ δε περισσότερο δωρεάν.

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Πάντοτε πίστευα ότι το σύστημα υγείας στην Ελλάδα μέχρι που μετακόμισα στην Ιρλανδία. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες απλώς θα δώσω ένα παράδειγμα.
    Μια φίλη μου λιποθύμησε στο δρόμο έπεσε και έσχισε το κεφάλι της. Πηγαίνει στο νοσοκομείο με τα αίματα να τρέχουν για να κάνει ράμματα και ότι άλλο χρειαζόταν. Πάει στα επείγοντα στη γραμματεία και τι της λένε οι αθεόφοβοι. «Επειδή έχουμε πολλή δουλειά τώρα πηγαίνετε σπίτι σας και γυρίστε το πρωί για να σας κοιτάξουμε». Υπ`όψιν η ώρα ήταν γύρω στις 1 το βράδυ. Οπότε και η κοπέλλα έφυγε και γ’υρισε την άλλη μέρα για να της κάνουν τα ράμματα. Πάλι καλά που δεν είχε πάθει καμμιά διάσειση.
    Δε θα ήθελες και εσύ να ζεις εδώ και να απολαμβάνεις τα προνόμια που απολαμβάνω κι εγώ;
    Άντε και περαστικά…

  2. ego pantos opote paw sto IKA, sto proino radebu ton 07.50, oi giatroi pote den einai ekei. o kosmos perimenei, ta radebu sysoreuontai. oi giatroi erxontai meta tis 08.30 kai sxolane kata tis 12. mia xara diladi. ti allo 8elei enas giatros? na duleuei sto IKA!

  3. Keimάρα… εννοείς, δουλεύουν το ΙΚΑ, όχι στο ΙΚΑ.

  4. Dantwo, Dantwo…. Εννοείς ότι στην Ιρλανδία δεν έχουν σύστημα υγείας; Μήπως τους παρεξήγησες; Όχι ρε μεγάλε, μη δίνεις σημασία. Άντε γύρνα, να θυμηθείς τα παλιά… και να ξαναφύγεις τρέχοντας.
    Υ.Γ. Το σεμ. σκίζει, σήμερα έγινα ντίβα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: