Γ’ Γύρος (με πίτα) των εκλογών

Τι να πω κι εγώ, για τις εκλογές…Έχω διαβάσει πολλά, έχω ακούσει πολλά, έχω σκεφτεί πολύ (για τις δυνατότητές μου). Και δε θέλω να επαναλάβω τα τετριμμένα.Θα προσπαθήσω να αποφύγω τη φλυαρία και τον πλατειασμό.

Για τη Θεσσαλονίκη λοιπόν,

ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ!

ΡΙΖΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΚΗΝΙΚΟΥ!

ΝΙΚΗΤΕΣ ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ ΜΕ ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΟ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΚΑΛΟ!

Επιπλέον, αναδεικνύονται νέα πρόσωπα στους αυτοδιοικητικούς θώκους:

Για τη Νομαρχία, κάποιος κύριος Ψωμιάδης (τον είχε ακουστά κανείς;)

Για τον Δήμο, κάποιος κύριος Παπαγεωργόπουλος (ποιός είναι αυτός;).

Στους νέους ηγέτες εύχομαι να προσφέρουν στην κοινωνία αυτά που οι προηγούμενοι δεν πρόσφεραν.

Πριν από πολλά χρόνια, ο γερμανός φιλόσοφος Σίλλερ είχε πει: «Ενάντια στην ηλιθιότητα, ακόμη και οι θεοί, μάταια αγωνίζονται*». Ο νοών νοείτω. 

[Εγώ, ως σχετικά πρόσφατος κάτοικος Θες/νίκης, δεν έχω μεταφέρει ακόμα τα δικαιώματα και ψήφισα στην ιδιαίτερη πατρίδα μου. Να μη σας κουράσω με τα αποτελέσματα εκεί, άλλαξαν όσα δεν έπρεπε να αλλάξουν κι έμειναν ίδια αυτά που έπρεπε να αλλάξουν. Διπλή απογοήτευση. Κάποτε δεν μπορεί, θα το πάρω απόφαση. 

Σχετικά με αυτά που άκουσα (κι έχω λόγους να τα πιστεύω μα δεν υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας), έχω να ευχηθώ τα εξής:

Α) όσοι πήραν εκατόευρα (σε συσκευασία ψηφοδελτίου), να τα ξοδέψουν σε πρόστιμα της δημοτικής αστυνομίας, να πάει τουλάχιστον το χρήμα στον κοινό κουρβανά.

Β) όσοι μετείχαν σε «ανίερες συμμαχίες» της τελευταίας στιγμής, να τη βρουν από τους Βρούτους τους, με την ελπίδα ο παθών να γίνει μαθών.] 

Άτιμο πράμα η πολιτική… Α, πα πα … 

Υ.Γ. Άκουσα δε, ότι (στη Θες/νίκη) το Δημοτικό Συμβούλιο θα τιμηθεί με τη συμμετοχή Ελλήνων. Γειά σας Ελληνάρες! Να επιστρέψουν επιτέλους οι παραδοσιακές αξίες «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», αυτές που στην Αμερική αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους της κοινωνίας. 

Υ.Γ.2 Εμένα, αφήστε με να νεφελοβατώ, με τις αθεράπευτα ρομαντικές απόψεις μου για μια κοινωνία ενεργών πολιτών, με συναίσθηση κοινωνικής ευθύνης και ευαισθησίες… 

*By the way, δεν είναι καταπληκτικό το ομότιτλο βιβλίο του Ισαάκ Ασίμωφ; Θα γράψω κάποια στιγμή γι’ αυτό.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: