Δε μασάω εγώ…

Η φύση εκδικείται τους αλαζόνες.

Κυριακή πρωί, πάω για καφέ σε φιλικό ζευγάρι. Έχουν και ένα τερατάκι γένους θηλυκού.

Πίνουμε καφέ, ανταλλάσουμε νέα (είχα μήνες να τους δω) περνάμε καλούτσικα τέλος πάντων. Κι έρχεται η ώρα να αποχωρήσω. Στην πόρτα, μου λέει η Γ. «ελπίζω να μη σε κολλήσει τίποτα η μικρή». Προφ, είχε ίωση, αν και δεν φαινόταν καθόλου.

Απαντάω με ύφος μπλαζέ «μην ανησυχείς, δεν κολάω τίποτα, εκτός κι αν χρειάζομαι επειγόντως ξεκούραση»…

Το απόγευμα αρχίζει να με ενοχλεί το στομάχι. Το βράδυ αισθάνομαι κάπως. Την Δευτέρα το πρωί ξυπνάω με πυρετό, μπούκωμα, ρίγος, βήχα, όλα τα καλά μαζί. Έτσι, για να μάθω να το παίζω.

Σήμερα, δόξα τω θεώ, είμαι καλύτερα. Ίσως και να το πήρα το μάθημά μου.

Έστιν δίκης οφθαλμός, που λέγαν και οι αρχαίες κουφάλες.

Να έχετε μια καλή ημέρα.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. hm, piges se filiko zeugari gia kafe? ara mallon eisai single, mipos eisai kai kata tu gamu? guao 8elw na organwsw ena club kata tu gamu gia auto rotaw 😛 anyway, perastika!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: