Τότε

Να σου θυμίσω φίλε μου πώς ήσουν τότε, στην αρχή του ονείρου, όταν όλα μοιάζαν πιθανά και μερικά ακόμη και βέβαια. Ήταν στην αρχή της τροχιάς, όταν η καρδιά τινάχτηκε προς τ’ αστέρια μ’ ορμή και σκέφτηκα πως θα δω τη γη από ψηλά. Τότε που το όνειρο δεν ξεχώριζε από την πραγματικότητα κι ανάσαινα τη μαγεία στον αέρα. Σα ψέματα μου φαίνεται πως ήταν πριν δυο μόλις χρόνια. Δυο χρόνια – άντε δυόμιση – που βάρυναν πάνω μου σα δεκαετία. Τελεία.

Στοιχεία επικοινωνίας -> sadmanivo@yahoo.gr

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: