A steady companion

Μ’ ακολουθεί εδώ και χρόνια.
Μια αλήθεια μισή, ένας λαβύρινθος με έξοδο κρυφή.
Που ‘ναι ο Ιορδάνης να χωθώ, να με σκεπάσει το νερό
και άλλος άνθρωπος να βγω..

Μη μιλάς

Δεν έχω καιρό για λόγια.
Μιλάς, μιλάς, γεμίζεις εδώ και ώρα τα αφτιά μου με άχρηστους, ανόητους ήχους που σπιλώνουν την καθαρότητα του νου μου, ασχολείσαι με χίλιες δυο ασημαντότητες

Έχω μια υποψία

Έχω μια υποψία…
Είναι παρανοϊκή, το ξέρω, μα δεν μπορώ να την ξεφορτωθώ.
Είμαι νεκρός.
Όλα όσα βλέπω, ακούω, γεύομαι, δεν είναι παρά ασώματες φαντασιώσεις ενός ασώματου εαυτού χαμένου σε κάποιο

Λέξεις

Υγρασία. Ο αέρας πυκνός, νοτισμένος με καλοκαιρινά αρώματα. Σκόρπιες νότες, απαραίτητο συστατικό μιας τουριστικής περιοχής στριμώχνονται στ’ αυτιά μου, προσπαθώντας να πάρουν σειρά από τις ιδέες που επίμονα παλεύουν να προσδιορίσουν την σύγχρονη κοινωνία.