Δημοσιεύθηκε την Μάιος 29, 2008 από Sadmanivo
Μ’ ακολουθεί εδώ και χρόνια.
Μια αλήθεια μισή, ένας λαβύρινθος με έξοδο κρυφή.
Που ‘ναι ο Ιορδάνης να χωθώ, να με σκεπάσει το νερό
και άλλος άνθρωπος να βγω..
Αρχειοθετήθηκε ως : Ιδιαίτερα | Με ετικέτα: ποίηση, αγωνία | 2 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε την Φεβρουάριος 18, 2008 από Sadmanivo
Κάθε άνθρωπος (είτε το γνωρίζει είτε όχι) έχει ένα όνειρο που τον προσδιορίζει.
*
Ονειρεύομαι ένα κόσμο αλλιώτικο.
Ένα κόσμο όπου οι πόλεις των ανθρώπων είναι μικρότερες, ευρύχωρες, με πολλά πάρκα και συντριβάνια, με πλατιούς δρόμους, καθαρές, με φαρδιά πεζοδρόμια και όμορφα κτίρια, με σπίτια με κήπους, με πλατείες, με καφενεία, με κινηματογράφους και θέατρα.
Αρχειοθετήθηκε ως : Ιδιαίτερα | Με ετικέτα: Κοινωνία, outopia | 5 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε την Ιανουάριος 26, 2008 από Sadmanivo
Κραυγή σα σφυρί
κομμάτια της αλήθειας
σκορπίζουν χάμω.
.
Μοιάζει με τζάμι
που έκρυβε την όψη,
μα όχι άλλο.
.
Τι κρίμα όμως
για σένα το κρύσταλλο
ήταν ο κόσμος.
Αρχειοθετήθηκε ως : Ιδιαίτερα | 7 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε την Ιανουάριος 17, 2008 από Sadmanivo
Μετράω τα βήματά μου, το βλέμμα προσηλωμένο στις μύτες των παπουτσιών μη και χαθεί κάποιο βήμα, με τόση ένταση λες και κρατάω τα πόδια μου στο σωστό δρόμο με το βλέμμα, λες και αν για μια στιγμή στραφεί αλλού το βλέμμα
Αρχειοθετήθηκε ως : Αφηγησεις, Ιδιαίτερα | Με ετικέτα: περισυλλογη, ταυτοτητα, εγω, ζωη | 7 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε την Ιανουάριος 5, 2008 από Sadmanivo
Μέσα σε ένα στρογγυλό, πράσινο μήλο έκρυψες τη φρεσκάδα της άνοιξης. Με τέχνη μπόλιασες τη χαρά, την αισιοδοξία, την αγάπη… Στη φλούδα του, σφιχταγκαλιασμένη με τις άγουρες ίνες έπλεξες την τόλμη. Στην ψίχα του, πότισες το άρωμα και τη γεύση του έρωτα. Και στο κουκούτσι, έκρυψες προσεκτικά
Αρχειοθετήθηκε ως : Αφηγησεις, Ιδιαίτερα | Με ετικέτα: παραμυθι, φαρσα, ερωτας, ελπιδα, λυπη | 19 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε την Ιανουάριος 5, 2008 από Sadmanivo
Το ρολόι στον τοίχο κάνει τικ τακ. Οι χτύποι του αντηχούν σα σφυριές στ’ αυτιά μου. Κάποιος εσωτερικός μηχανισμός μέσα μου μετράει τον δικό του, υποκειμενικό χρόνο στην κόλαση όπου σιγοψήνομαι. Ένας αιώνας, δύο αιώνες…
Αρχειοθετήθηκε ως : Αφηγησεις, Ιδιαίτερα | Με ετικέτα: εφιαλτης, θυμος, μαρτυριο, οργη | 5 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε την Νοέμβριος 11, 2007 από Sadmanivo
Δεν έχω καιρό για λόγια.
Μιλάς, μιλάς, γεμίζεις εδώ και ώρα τα αφτιά μου με άχρηστους, ανόητους ήχους που σπιλώνουν την καθαρότητα του νου μου, ασχολείσαι με χίλιες δυο ασημαντότητες
Αρχειοθετήθηκε ως : Ιδιαίτερα | 7 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε την Σεπτέμβριος 26, 2007 από Sadmanivo
Έχω μια υποψία…
Είναι παρανοϊκή, το ξέρω, μα δεν μπορώ να την ξεφορτωθώ.
Είμαι νεκρός.
Όλα όσα βλέπω, ακούω, γεύομαι, δεν είναι παρά ασώματες φαντασιώσεις ενός ασώματου εαυτού χαμένου σε κάποιο
Αρχειοθετήθηκε ως : Αφηγησεις | 21 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε την Ιούνιος 11, 2007 από Sadmanivo
Η Μέση Γη είναι από τους πλέον δημοφιλείς προορισμούς διακοπών, εξαιτίας όχι μόνο της πληθώρας των αξιοθέατων που προσφέρει, αλλά και της μεγάλης ποικιλίας των μοναδικών εμπειριών, αισθήσεων και ευκαιριών που χαρακτηρίζουν τον κόσμο αυτό, για κάποιον τουρίστα.
Αρχειοθετήθηκε ως : Αφηγησεις | 19 σχόλια »
Δημοσιεύθηκε την Ιούνιος 3, 2007 από Sadmanivo
Με αφορμή ένα γεγονός που συνέβη πριν καιρό σε ένα τραπέζι..
Ω κερασφόρε, άρχοντα του Εγώ, εσύ είσαι ο πιο αγαπητός από τους μικρούς θεούς του ανθρώπου. Στο βωμό σου καθημερινά προσφέρονται εκατόμβες προσφορών και το αίμα τους βάφει άλικη τη γη.
Αρχειοθετήθηκε ως : Ιδιαίτερα | 19 σχόλια »