Posted on Ιανουαρίου 5, 2008 by Sadmanivo
Μέσα σε ένα στρογγυλό, πράσινο μήλο έκρυψες τη φρεσκάδα της άνοιξης. Με τέχνη μπόλιασες τη χαρά, την αισιοδοξία, την αγάπη… Στη φλούδα του, σφιχταγκαλιασμένη με τις άγουρες ίνες έπλεξες την τόλμη. Στην ψίχα του, πότισες το άρωμα και τη γεύση του έρωτα. Και στο κουκούτσι, έκρυψες προσεκτικά
Αρχειοθετήθηκε ως : ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ | Ετικέτα: παραμυθι, φαρσα, ερωτας, ελπιδα, λυπη | 19 σχόλια »
Posted on Ιανουαρίου 5, 2008 by Sadmanivo
Το ρολόι στον τοίχο κάνει τικ τακ. Οι χτύποι του αντηχούν σα σφυριές στ’ αυτιά μου. Κάποιος εσωτερικός μηχανισμός μέσα μου μετράει τον δικό του, υποκειμενικό χρόνο στην κόλαση όπου σιγοψήνομαι. Ένας αιώνας, δύο αιώνες…
Αρχειοθετήθηκε ως : ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ | Ετικέτα: εφιαλτης, θυμος, μαρτυριο, οργη | 5 σχόλια »