Συγγραφέας: Μάνος Βουράκης
Τίτλος: Φάδερ Ημών
Εκδόσεις: ΩΚΕΑΝΙΔΑ
Σχόλια: Κιτς; Δεν αποκλείεται. Ωστόσο, ένα από τα καλύτερα δείγματα του είδους, κι εννοώ έντεχνα κιτς με τρόπο που σε κάνει να λύνεσαι (στο γέλιο) αβίαστα. Ο Βουράκης είναι ευρηματικότατος και το χιούμορ ξεχειλίζει στην κάθε σελίδα αυτής της θρησκευτικής σάτυρας. Ένας θεός πιο ανθρώπινος από τους ανθρώπους, μια θρησκευτικότητα σε συμφωνία με το σύγχρονο life – style και ένα project αντάξιο ενός κατασκευαστή θαυμάτων. Η Δευτέρα Παρουσία είναι το απόλυτο αντικαταθλιπτικό, με εγγύηση. Αξίζει. Δύο μήνες μετά, το θυμάμαι και γελάω.
υ.γ. Keim, ευχαριστώ 
Αρχειοθετήθηκε ως : ΒΙΒΛΙΑ | Ετικέτα: books, χιουμορ, Βιβλία, βουρακης, θρησκεια
Αν έχει τόσο γέλιο,δε θα μου ξεφύγει!
Ε, λοιπόν, συμφωνώ πανηγυρικά
)
( πρωτότυπο, ε;;;
Έτσι ακριβώς όπως το είπες S/M..admanivo!
Μα τον J.C και το δωδεκαπόστολο..
‘το απόλυτο αντικαταθληπτικό’
Άφθονο γέλιο αλλά και αρκετά γραμμάρια σκέψης για μετά, όταν τα χαχανητά θα έχουν πια κοπάσει.
πι ες: Το απόλυτο βιβλίο ‘σκυτάλη’..
για να μην πω ‘χέρι-χέρι’ και παραπέμψω
πουθενά αλλού.. Θου Κύριε..
Άλλωστε, τα βιβλία πρέπει να ταξιδεύουν!
Θέλει τέχνη, ώστε να μπορείς να γελάς δύο μήνες μετά, με ένα βιβλίο. Τέχνη συγγραφική.
Αν και η τέχνη του γέλιου συγκαταλέγεται ανάμεσα στα ταλέντα που αναπτύσει ο άνθρωπος στο μεγάλωμά του.
Ιδίως το τελευταίο κράτησέ το ακμαίο.
Καινούργιες βιβλιοπροτάσεις
Ώστε δε μ’εμπιστεύεσαι;Εγώ φταίω…Λοιπόν αυτό που έχω να πω είναι ότι τελειώνει λίγο απότομα.Κατά τ’άλλα όντως έχει πολύ γέλιο.
> Γλυκερία, προφ, μέχρι να απαντήσω στο σχόλιο, θα το έχεις πάρει… [Εδώ αυτοσαρκάζομαι]. Καλό γέλιο και αν καταφέρεις να το τελειώσεις σε περισσότερο από 2 ημέρες, να με φτύσεις
> Αννίτα, (δε σχολιάζω τα περί S/M…ονόματος
) ναι, έχεις δίκιο, τα περί σκέψης τα παρέλειψα… Οπωσδήποτε, δεν περιορίζεται στο χιούμορ ο συγγραφέας. Άντε, να το διαδώσουμε… Ίσως μας πάρει πρέφα ο Βουράκης και μας χαρίσει το επόμενό του με αφιέρωση 
> Mrs Smith, (πού είναι ο Mr Smith?) πολύ σωστό αυτό. Άλλωστε, το χιούμορ είναι η πιο ώριμη και αποτελεσματική απάντηση στην παράνοια των ανθρώπων μερικές φορές. Προσπαθώ να γελώ σε κάθε ευκαιρία, μα με τα χρόνια γίνεται όλο και λιγότερο…
> Νομίζω, bran’ new. Ε, περίπου.
> Maddox (Dantwo), έλα τώρα… Έχεις δίκιο στο ότι τελειώνει κάπως απότομα… Ποιός ξέρει τι μάχες πέσανε με τους εκδότες, ίσως… Αλλά πάλι, δεν ξέρω, να μη γίνομαι κακός χωρίς δεδομένα.