Bleeding

 
Το νερό έσταζε αργά αργά σαν μια εικόνα που επαναλαμβάνεται σ’ ένα ανακυκλώμενο deja vu.. Πλατς… πλατς… πλατς… Κάτω από το τεπόζιτο μια μικρή, ρηχή λακούβα άπλωνε τους ομόκεντρους κύκλους στο χώμα

Explosion

 
Χτύπος καρδιάς στο σκοτάδι, σε 4/4. Ντουπ… Ντουπ… Ντουπ… Ντουπ… Κάποιος αόρατος τυμπανιστής χτυπάει νωχελικά ένα μικρό ταμπούρλο σε ρυθμό largo.
Μια αχνή φωταύγεια χαράζει λεπτές γραμμές στο σκοτάδι. Απαλές, λευκόχρυσες φλέβες φωτός τρεμοπαίζουν στον ίδιο ρυθμό με τους χτύπους της καρδιάς.

Are you Σύριους ?

Δύο παλαιστίνιοι φτάνουν έξω από ένα bar, αργά τη νύχτα… Λέει ο ένας στον άλλο: “Κλειστό είναι… Μη σκας, θα βρούμε άλλο…“
… Γιατί το λακωνίζειν εστί της μοδός

Slow Down, Jackass

Τρέχεις, ο νους ανταγωνίζεται τους τροχούς, τη σύγχρονη επέκταση των ποδιών. Άηχο τικ τακ κρυστάλλων χαλαζία δίνει το τέμπο στη ζωή σου, σχεδόν όλο το 24ωρο.

Ο δρόμος της φωτιάς

Οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν πριν 4-5 χρόνια, σχεδόν αυθόρμητα, για κάποιο προσφιλές πρόσωπο

A morning Flight

Τη στιγμή που ο Ήλιος ανέτειλε, τα μάτια σου σφάλισαν και το κεφάλι έγειρε στη γη. Δεν ήθελες να το δεις να συμβαίνει. Σαν παλιό ρολόι

Χρειάζομαι γραμματέα

 
Αγαπητοί συνbloggers: τα ‘παιξα. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς μερικοί από σας μπορείτε και γράφετε καθημερινά, ενώ ταυτόχρονα διαβάζετε ενσχολίως άλλους 30 ή 50 συναδέλφους σας, συν

Hello, my love

Hello, my love…
 
Έτσι όπως μόνο δυο ψυχές που αγαπήθηκαν πολύ μπορούνε να πούνε, απλά, να περικλείσουν μέσα σε τρεις λέξεις την βαθιά οικειότητα, την αμέριστη αφοσίωση, το αβίαστο κ’ καθολικό δόσιμο..

Το παιχνίδι με τις λέξεις

Τρελ(λ)ός

Ο Νους, θάλασσα που δεν αρνιέται κανένα ποτάμι…
 
Απόψε είμαι διπλά ευτυχισμένος, γιατί το άρωμά σου ανακατεύτηκε με τα στιχάκια της παρέας σε ένα υπέροχο – παράλογο τανγκό μιας ετεροχρονισμένης κοινωνίας. Γι’ αυτό και