Με κρασί με μέθυσες
και χαμόγελα
μ’ αγιόκλημα πλημμύρισαν
τα ρουθούνια μου
κι άρχισαν τα όνειρα να ‘ναι
πάλι έγχρωμα.
Μα το κρασί έσωσε
τα χαμόγελα έσβησαν
κι ο αγέρας πήρε μακριά
το άρωμα.
Στου ματιού την άκρη τώρα
μια διάφανη σφαίρα κυλάει
στο σκοτάδι.
Νοσταλγία
Αρχειοθετήθηκε ως : ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ
To αρωμα θα μενει για παντα εκει..να σου θυμιζει.
Το άρωμα, Candy μου, δεν είναι εδώ… Αν θέλει, θα ξαναγυρίσει. Μα αν θέλει.